„Córka wody” – Dorota Gąsiorowska – recenzja

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wiele szumu nosicie w sobie na co dzień? Świat pędzi bez opamiętania, a my razem z nim — głusi na własny oddech, otoczeni fałszywym blaskiem oczekiwań i powiadomień. Czasem jedynym sposobem, by odnaleźć własny ton, jest ucieczka tam, gdzie rytm wyznacza wyłącznie uderzenie fali o przybrzeżne skały. Właśnie w taki niespieszny, a zarazem podszyty niepokojem świat zabiera nas Dorota Gąsiorowska w swojej powieści „Córka wody”. To książka, która wita nas zapachami morskiej bryzy i roztartych w dłoniach ziół, by chwilę później wciągnąć nas pod powierzchnię gęstej, wielowarstwowej tajemnicy.

Główna bohaterka, Lea, to młoda wokalistka, której życie z boku wygląda jak spełnienie marzeń. Jednak za fasadą sukcesów w branży muzycznej kryje się dojmujące wypalenie i rozczarowanie światem show-biznesu — miejscem pełnym pozorów, gdzie autentyczność bywa spychana na margines. Szukając ukojenia, wytchnienia i równowagi, kobieta decyduje się na drastyczny krok: pakuje walizki i wylatuje na Kretę. Grecka wyspa ma być dla niej azylem, miejscem wyciszenia i powrotu do korzeni. Jednak natura nie znosi próżni, a spuścizna wyspy okazuje się znacznie bardziej złożona niż tylko widokówki z turystycznych folderów. Na miejscu Lea wpada na trop wstrząsającej lokalnej historii. Dowiaduje się o Anastasii — dziewczynie, która niedawno zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Największy szok przynosi jednak fakt, że zmarła była do Lei podobna, a jej śmierć wpisuje się w czarną serię tragicznych losów kilku innych kobiet z okolicy. Kameralny wypoczynek błyskawicznie zamienia się w wielowymiarowe śledztwo, w którym zaciera się granica między logicznym myśleniem a intuicją. Sytuacji nie ułatwia obecność Igora — mężczyzny przypadkowo poznanego w samolocie, który z czasem okazuje się głęboko powiązany z lokalną społecznością i mrocznym sekretem sprzed lat.

⇒ Przeczytaj moje pozostałe recenzje książek Dorota Gąsiorowska ⇐

To, co w powieści Doroty Gąsiorowskiej urzeka od pierwszych stron, to misternie zbudowany klimat. Autorka nie traktuje tytułowego żywiołu jedynie jako statycznego tła dla wydarzeń. Woda w jej ujęciu żyje, oddycha, ma swój własny głos, bywa łaskawą karmicielką, ale też niszczycielską siłą. Dorota Gąsiorowska potrafi operować słowem z niezwykłą plastycznością — czytając opisy morskiego brzegu, czujemy na skórze palące, greckie słońce, a w nozdrzach sól i rozgrzane powietrze. Język autorki jest niespieszny, wręcz hipnotyzujący, co wspaniale kontrastuje z narastającym z rozdziału na rozdział napięciem.

„Córka wody” wyrasta ponad ramy klasycznej literatury obyczajowej. Choć znajdziemy tu pięknie zaplanowane relacje międzyludzkie, subtelną chemię między bohaterami oraz opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, pisarka odważnie wprowadza mocny wątek tajemnicy, balansujący na granicy kryminału i opowieści niesamowitej. Seria tajemniczych zaginięć i zgonów kobiet, motyw uderzającego podobieństwa oraz usilne próby rozwikłania zagadki przez główną bohaterkę sprawiają, że od książki trudno się oderwać. Zamiast jednak serwować nam tanią sensację, autorka stawia na subtelność: buduje niepokój za pomocą niedomówień, szumu morza i snującego się znad fal, niewyjaśnionego śpiewu.

⇒  Zobacz inne recenzje książek z cyklu „Córki Żywiołów” ⇐

Warto podkreślić, że mimo iż powieść stanowi czwarty i zarazem finałowy tom cyklu „Córki Żywiołów”, można po nią sięgnąć z czystym sumieniem bez znajomości poprzednich części. Opowieść Lei tworzy w pełni zamkniętą, autonomiczną całość, choć wierni czytelnicy serii z pewnością dostrzegą kunsztowne zwieńczenie filozofii, jaka przyświecała całej kwadralogii — potrzeby ponownego połączenia człowieka z naturą i zaufania ukrytemu w nas „czuciu”.

 „Córka wody” to wyjątkowo dojrzała, klimatyczna i wielowymiarowa lektura, która idealnie łączy kojącą literaturę obyczajową z intrygującą zagadką z przeszłości. Dorota Gąsiorowska stworzyła historię o odwadze zrzucania masek, głębokiej kobiecej intuicji oraz o tym, że natury nie da się oszukać — nieustannie przypomina nam ona, kim naprawdę jesteśmy. To książka stworzona dla każdego, kto pragnie na kilka wieczorów przenieść się w usłane słonecznym blaskiem, a zarazem tajemnicze zakątki Krety i poczuć na własnej skórze oczyszczającą, choć bywa że niebezpieczną, potęgę żywiołu.

⇒  Przeczytaj moje pozostałe recenzje książek z gatunku literatura obyczajowa ⇐

Informacje o książce „Córka wody”:

Tytuł: Córka wody Autor: Dorota Gąsiorowska Wydawnictwo: Znak Literanova Data premiery: 12-08-2026 r. Liczba stron: 624 Cykl: Córki żywiołów (tom 4) Gatunek: Literatura obyczajowa

⇒  Zobacz inne recenzje książek z wydawnictwa Znak Literanova ⇐

Książki z cyklu „Córki żywiołów”:

1. „Córka ziemi” – Dorota Gąsiorowska (tom 1)
2. „Córka powietrza” – Dorota Gąsiorowska (tom 2)
3. „Córka ognia” – Dorota Gąsiorowska (tom 3)
4. „Córka wody” – Dorota Gąsiorowska (tom 4)