Fantastyka i Science Fiction
Witaj w Świecie Fantastyki i Science Fiction!
Trafiłeś do miejsca, w którym rzeczywistość ustępuje pola nieograniczonej wyobraźni. Kategoria Fantastyka to Twój osobisty przewodnik po opowieściach przełamujących ramy codzienności – od opowieści pełnych magii i starożytnych tajemnic, przez niezwykłe przygody w odległych światach, aż po futurystyczne wizje przyszłości i nieznanych technologii.
Gromadzę tu rzetelne i przejrzyste recenzje, które pomogą Ci odnaleźć się w bogatym uniwersum literatury fantastycznej. Niezależnie od tego, czy szukasz pełnych rozmachu historii epickich, kameralnych opowieści z nutą niezwykłości ukrytą we współczesnym świecie, czy też prowokujących do myślenia wizji rozwiniętych cywilizacji, w tej sekcji znajdziesz inspiracje dopasowane do Twoich czytelniczych upodobań.
Odkrywaj nowe historie, poznawaj zachwycające światy i znajdź swoją następną niezwykłą lekturę!
„Błękit szafiru. Trylogia czasu” – Kerstin Gier – recenzja
„Błękit Szafiru” jest drugim tomem „Trylogii Czasu” autorstwa Kerstin Gier, w którym to Gwendolyn dalej próbuje odnaleźć się w świecie podróżników w czasie. Część ta rozpoczyna się dokładnie w tym samymi momencie, w którym skończyła się w poprzednim tomie. Przez co mamy wrażenie, że czytamy jedną całość. Przygotujcie się więc, że znowu możecie „przepaść” w powieści. Tak jak przystało na kontynuację, na czytelników czeka masa tajemnic i sekretów, a także i zagadek. Na szczęście Gwendolyn nie jest sama i w rozszyfrowaniu niewyjaśnionych spraw pomaga jej oddana przyjaciółka, bo niestety na pomoc rodziny (kuzynki i ciotki) nie ma co liczyć. W końcu odebrała coś co się należało Charlotcie i nie mówię…
„Czerwień rubinu. Trylogia czasu” – Kerstin Gier – recenzja
Z „Trylogią Czasu” zetknęłam się przypadkiem, ot w księgarni ujrzałam trzy książki z ciekawymi okładkami (bo sami musicie przyznać, że są ładne i przyciągają wzrok). No ale w końcu nie powinno się oceniać książki po okładce więc postanowiłam zapoznać się z opiniami o owej trylogii. O dziwo były bardzo pozytywne i zachęcające. Czyżby tym razem uroki graficzne były na równi z treścią? Tak czy siak postanowiłam przekonać się na swojej skórze i przeczytać ową historią. Gdy nadarzyła się okazja, sięgnęłam po pierwszy tom o dźwięcznym tytule: „Czerwień rubinu” i muszę przyznać, że zostałam porwana w niesamowitą i nieprzewidywalną przygodę, którą już teraz mogę każdemu polecić. Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia…
„Bezwzględna” – Gail Carriger – recenzja
Seria „Protektorat Parasola” Gail Carriger to literacki koktajl, w którym steampunkowa technologia, wiktoriańskie konwenanse i paranormalne istoty mieszają się z błyskotliwym humorem i niebanalną romansem. Po eskapadzie na kontynent w „Bezgrzesznej”, w czwartym tomie zatytułowanym „Bezwzględna” Alexia Tarabotti powraca do Londynu, ale jej powrót bynajmniej nie oznacza spokoju. Wręcz przeciwnie – staje w obliczu wyzwań, które są równie niezwykłe, co jej własna natura, a w dużej mierze właśnie z niej wynikają. „Bezwzględna” podejmuje wątki bezpośrednio po zakończeniu poprzedniego tomu, a sytuacja Alexii jest… delikatnie mówiąc, skomplikowana. Bez zdradzania kluczowych szczegółów poprzednich części, można powiedzieć, że Alexia znajduje się w stanie, który w jej świecie, pełnym wampirów i wilkołaków, jest absolutnie…
„Bezgrzeszna” – Gail Carriger – recenzja
Świat wykreowany przez Gail Carriger w serii „Prolektorat parasola” to miejsce jedyne w swoim rodzaju – wiktoriański Londyn tętniący życiem nie tylko ludzi, ale i ukrywających się wśród nich wampirów i wilkołaków. Do tego dochodzi rozwój technologii parowej, wykwintne maniery i… Alexia Tarabotti, kobieta bez duszy, której nietypowa natura potrafi wywrócić do góry nogami delikatną równowagę między gatunkami. „Bezgrzeszna” to już trzecie spotkanie z tą nietuzinkową bohaterką i zarazem kolejna odsłona jej perypetii, która zabiera czytelników w podróż znacznie dalej niż dymiące ulice Londynu. Po wydarzeniach z poprzedniego tomu, Alexia znajduje się w niezwykle trudnej, wręcz kompromitującej sytuacji. Odrzucona przez męża (zacnego, choć nieco impulsywnego wilkołaka Lorda Maccona) i społeczeństwo…
„Bezzmienna” – Gail Carriger – recenzja
Alexia Tarabotii, temperamentna kobieta z ciętym językiem i sarkastycznym poczuciem humoru jest postacią, którą trudno zapomnieć. Stworzona przez Gail Carriger i osadzona w XIX-wiecznym Londynie bohaterka jest też wyjątkowa pod pewnym względem, mianowicie nie posiada duszy. Ot tak po prostu. Pewnie się teraz zastanawiacie o co chodzi, jedyną słuszną odpowiedzią jest odesłanie Was do książki „Bezduszna”, pierwszej części serii, wtedy będziecie już rozumieć. Warto też dodać, że książki Carriger dobrze jest czytać po kolei, bo są ze sobą mocno powiązane. Ja osobiście zauroczyłam się po tym pierwszym spotkaniu i bez chwili odpoczynku sięgnęłam po następna w kolei czyli „Bezzmienna„. „Lubiła większość potraw, lecz brukselka w jej mniemaniu nie była niczym…
„Bezduszna” – Gail Carriger – recenzja
Przez przypadek trafiliśmy do księgarni, a jako, że postanowiłam w nowym roku mniej wydawać na książki, była to dla mnie katorga. Moja smutna mina, wpłynęła jednak na podjęcie decyzji, że mogę jedną kupić. No i zaczęło się szukanie. Nawet nie wiecie jak ciężko wybrać tą jedną. W końcu mój wzrok przyciągnął pakiet książek, na którym wydawca napisał: „Uwaga! W środku czają się wampiry, wilkołaki i nie tylko … Sięgasz na własną odpowiedzialność!”. Tak poddałam się chwytowi marketingowi i pakiet kupiłam (w końcu miała być jedna rzecz 🙂 ). Autorką owego pakietu jest Gail Carriger, osoba mi nie znana, ale po przeczytaniu opisu o niej „pisze by odreagować smutne dzieciństwo pod…
„Angelologia” – Danielle Trussoni – recenzja
Zapewne każdy z Was słyszał o aniołach. A czy słyszeliście coś o nefilimach? Przypuszczam, że już mniej jest takich osób. No dobrze a co powiecie o takiej nauce jak angelologia? Dobrze kombinujecie, to nauka o bytach duchowych czyli aniołach. Ciekawą definicję znajdziemy w powieści Danielle Anne Trussoni: angelologia to „ jedna z pierwotnych dwunastu gałęzi teologii – znajduje ziszczenie w osobie angelologa, którego znawstwo obejmuje zarówno studia teoretyczne nad porządkami niebiańskimi, jaki ich proroczą realizację w ludzkich dziejach.” Zainteresowani tematem? Danielle Anne Trussoni jest amerykańską pisarką. Prace jej autorstwa pojawiały się w takich magazynach jak: The New York Magazine, Telegraph Magazine czy też The New York Times Book Review. Jej…
Saga o Ludziach Lodu – Margit Sandemo [recenzja]
„Głęboko pod ziemią sączą się strumienie ciemnej wody. Głęboko w ludzkiej duszy pulsują potężne strumienie tęsknoty i pragnienia, miłości, nienawiści i rozpaczy. Nikt nie zna ukrytych podziemnych wód. Nikt nie umie czytać w ukrytych myślach człowieka. Mimo to one istnieją. Złożone w najgłębszych tajnikach duszy.” Ponad dekadę temu w moje ręce dostała się „Saga o Ludziach Lodu” i choć niezbyt przychylnie byłam nastawiona do tego typu powieści, to zaczęłam czytać. Nie będę kłamać i powiem szczerze, że wciągnęła mnie bez końca. W tym roku pamiętając wcześniejsze „uzależnienie” postanowiłam sięgnąć po nią ponownie i znowu zaczytałam się w tej sadze. Margit Sandemo dała czytelnikom prawdziwą ucztę bo aż 47 tomów sagi…
„Ja inkwizytor. Dotyk zła” – Jacek Piekara – recenzja
„Oto on, inkwizytor i Sługa Boży, człowiek głębokiej wiary.” Brzmi znajomo? Jeśli znacie Jacka Piekarę to na pewno słyszeliście o Mordimerze Madderdinie – inkwizytorze, który jest pełen wiary i zapału, przy czym nie traci swojego cynicznego humoru, który ja osobiście lubię. Niedawno w księgarni ukazała się kolejna książka z jego przygodami z pierwszych lat służby bożej – „Ja inkwizytor. Dotyk zła”. Jacek Piekara jest polskim pisarzem fantastyki, który powołał do życia inkwizytora Madderdinie, który żyje w alternatywnym świecie, w którym Chrystus zszedł z krzyża i objął władzę nad ludzkością. „Ja inkwizytor. Dotyk zła” jest trzecim tomem z cyklu, który ukazał się w 2010 roku. Pierwszym opowiadaniem w książce jest tytułowy „Dotyk…
„Uczennica Maga” – Trudi Canavan – recenzja
Muszę przyznać, że świat fantastyki otworzył przede mną swoje wrota, które coraz bardziej mnie kuszą. I choć wcześniej za nim nie przepadałam to teraz zaczyna mi się coraz bardziej podobać. Będąc pod urokiem owego świata fantastyki postanowiłam sięgnąć po kolejna powieść Trudi Canavan – „Uczennicę Maga”. Książka jest prequelem Trylogii Czarnego Maga, opowiadającym dzieje przed powstaniem Gildy Magów. Już jakiś czas temu czytałam ową trylogię, ale zawsze chętnie dowiem się czegoś nowego. „Jeśli poznasz szczegóły, będą cię one prześladować tak samo, jak niewiedza. Ja wolę nie wiedzieć.” Główną bohaterką jest młoda dziewczyna z niższej klasy, która pragnie zostać uzdrowicielką tak jak jej ojciec. Niestety jej pasja nie wzbudza zadowoleniu u matki, która…
„Necrosis. Przebudzenie” – Jacek Piekara – recenzja
Niedawno skończyłam trylogię fantasy i płynąc jeszcze tym nurtem postanowiłam sięgnąć po pozycję, która przywróci mi wiary w dobrą fantastykę. Mój wybór padł na Jacka Piekarę, którego bardzo lubię i na pozycję „Necrosis. Przebudzenie” opowiadającą o przywróceniu do życia kilku potężnych czarownic i nekromantów. Czy może być coś lepszego? Już na wstępie muszę przyznać, że wybór okazał się idealny. Zagłębienie się w powieść Piekary było prawdziwą ucztą po mojej wcześniejszej przygodzie. Przyjemność czytania, specyficzny język razem ze „piekarowskim” humorem wprost powalają czytelnika. No dobrze może lekko przesadzam ale tak to się dzieje, kiedy po przeczytaniu średnich powieści sięga się po coś bardzo dobrego czy jak to niektórzy mówią, po prostu…
„Głos Bogów” – Trudi Canavan – recenzja
O to nadszedł czas aby sięgnąć po ostatni tom Trylogii Ery Pięciorga „Głos Bogów” i zanurzyć się w świat Cyrklian i Pentadrianów wyczarowany przez Trudi Canavan. Razem z bohaterami wziąć udział w ich tworzącej się historii i odpowiedzieć sobie kim albo czym są bogowie zamieszkałych tam plemion. Gdybyście się zastanawiali skąd wzięła się nazwa „Ery Pięciorga” to wystarczy policzyć ile głównych bogów mają ludy, z których wywodzą się bohaterowie. Policzyliście? Tak, po pięć bóstw, które to w sobie znany sposób kierują losami swoich wyznawców. W „Głosie Bogów” ponownie spotykamy się z dobrze już znanymi nam bohaterami (w końcu to kontynuacja), z którymi to wkraczamy w świat toczącego się sporu pomiędzy ludami.…
„Ostatnia z dzikich” – Trudi Canavan – recenzja
Po przeczytaniu „Kapłanki w bieli” przyszedł czas na drugi tom z Trylogii Ery Pięciorga – „Ostatnia z dzikich”. Jak można się domyślić jest to bezpośrednia kontynuacja historii Aurayi, najpotężniejszej ze sług swoich Bogów, którą poznaliśmy w pierwszej części. Tym razem nasza główna bohaterka odda trochę miejsca innym postaciom, których losy autorka postanowiła nam przybliżyć. Powiem szczerze, że z o wiele mniejszym zapędem zabierałam się do czytania niż ostatnio, w szczególności, że pierwsza część zawiodła mnie i nie przypadła mi zbytnio do gustu. Nie ukrywam, że jednak miałam drobna nadzieję, że tym razem będzie lepiej. „Nie żałuj swojej przeszłości, powiedział Chaia. Wszystko, co robisz, uczy cię czegoś o świecie i o…
„Kapłanka w bieli” – Trudi Canavan – recenzja
Po długim okresie oczekiwania, w końcu przyszła do mnie paczuszka zawierająca trzy książki Trudi Canavan. Oczami wyobraźni widziałam już jak otwierają się przede mną wrota prowadzące do krainy dobrej fantastyki w towarzystwie „Ery Pięciorga” – nowej trylogii autorki. Niestety nie wiem czy to zbyt wysokie wymagania stawiane przed ową powieścią czy też może coś innego sprawiły, że im bardziej zagłębiałam się w historię „Kapłanki w bieli” (pierwszej części trylogii) tym bardziej się zawodziłam. Zaciekawienie i chęć przygody zaczęła przechodzić w lekkie znudzenie … Trudi Canavan jest australijską pisarką, z którą zetknęłam się przy jej pierwszej głośnej trylogii – „Trylogii Czarnego Maga”, która na długo zagościła się w mojej głowie i…
„Młot na czarownice” – Jacek Piekara – recenzja
„Młot na czarownice” to druga część opowieści o przygodach inkwizytora Mordimera Madderdina, któremu przyszło żyć w czasach herezji i bluźnierstwa. W świecie, „w którym Chrystus zstąpił z krzyża i surowo ukarał swych prześladowców. Świat, gdzie słowa modlitwy brzmią: I daj nam siłę, byśmy nie przebaczali naszym winowajcom. Świat, w którym nasz Pan i jego Apostołowie wyrżnęli w pień pół Jerozolimy.” Pierwsze wydanie tomu „Młot na czarownice” miało miejsce w 2003 roku, do mojej biblioteczki zaś trafiło drugie wydanie, które ukazało się 4 lata później (w 2007 roku). Podobno jest ono przeredagowane i uzupełnione, ale ze względu na to, że nie miałam do czynienia z poprzednią „okrojoną” wersją, nie wiem jak…
