„Biel. Kolory zła – tom 3” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Pierwsze opady śniegu potrafią skutecznie uśpić czujność, otulając miasto pozornym spokojem, czystością i niewinnością. W powieściach kryminalnych biel rzadko jednak zwiastuje spokój – znacznie częściej staje się idealnym tłem dla zbrodni, odcinając się jaskrawo od czerwieni krwi i mroku ludzkiej duszy. Małgorzata Oliwia Sobczak doskonale wie, jak grać tą kontrastową paletą. Po czerwieni i czerni przyszedł czas na odcień, który teoretycznie powinien przynosić ukojenie, a w rzeczywistości okazuje się najbardziej chłodny, surowy i bezwzględny. „Biel”, trzeci tom bestsellerowego cyklu „Kolory zła”, wciąga nas w gęstą, trójmiejską mgłę, gdzie każdy krok po świeżym puchu może prowadzić prosto w paszczę starannie skrywanych tajemnic. Historia rozpoczyna się od wstrząsającego akcentu, który błyskawicznie narzuca…
„Ekspertka od miłości” – Monika Hakowska – recenzja
Co zrobisz, gdy cały Twój wypracowany autorytet, wypieszczone teorie i milionowe nakłady poradników rozsypią się w pył w zaledwie kilka sekund, na oczach tysięcy widzów telewizji śniadaniowej? Ruby Walker, tytułowa „Ekspertka od miłości”, przekonuje się o tym w wyjątkowo okrutny sposób, gdy na żywo, podczas programu emitowanego w prime-timie, dowiaduje się, że jej własny narzeczony postanowił szukać „prawdziwej miłości” w popularnym reality show. Ten moment staje się punktem zwrotnym w powieści Moniki Hakowskiej, wrzucając nas bez ostrzeżenia w sam środek emocjonalnego trzęsienia ziemi. To otwarcie łączy dramaturgię publicznego upokorzenia z zalążkiem pod błyskotliwą, pełną uroku komedię romantyczną. Główna bohaterka, aby schować się przed natłokiem medialnego szumu i uciec od wścibskich…
Rewolucja w literaturze dziecięcej. Przełomowa edycja konkursu Piórko 2026 i nowa era AI
Dla każdego miłośnika dobrej książki dla najmłodszych wrzesień to czas szczególny. 8 września w Bibliotece Narodowej w Warszawie ogłoszono laureatów dwunastej edycji konkursu „Piórko 2026. Nagroda Biedronki za książkę dla dzieci”. Ta edycja przejdzie do historii jako przełomowa. Organizatorzy podjęli odważny krok: otworzyli konkurs dla profesjonalistów oraz wprowadzili nową ścieżkę dedykowaną twórczości z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI). Pokazali tym samym, że tradycyjne rzemiosło i nowoczesne technologie mogą ze sobą współpracować, zamiast rywalizować. Piórko Wyobraźni – Mistrzowska tradycja W ścieżce tradycyjnej, skupiającej autorskie teksty i ilustracje powstające bez narzędzi AI, triumfowały znane i cenione nazwiska: Zwycięski tekst: Nagrodę zdobyła wybitna pisarka Barbara Kosmowska za opowiadanie „Lis Leonardo i panna Wiemwszystko” –…
„Kapibara Barbara i karnawał” – Eliza Piotrowska – recenzja
Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wyglądałby świat, gdybyśmy wszyscy postanowili być dokładnie tacy sami? Śmiertelnie nudny, bezbarwny i pozbawiony tej iskry, która sprawia, że życie staje się prawdziwą przygodą. Na szczęście są na tym świecie tacy, którzy o szablonowym myśleniu nie chcą nawet słyszeć. Mowa o zwierzętach zasiedlających tropikalne zakątki naszej wyobraźni, a przede wszystkim o pewnej niezwykle rezolutnej, gryzoniowej bohaterce, która szturmem podbiła serca młodych czytelników. Kapibara Barbara powraca w drugim tomie swoich przygód, noszącym tytuł „Kapibara Barbara i karnawał”. Eliza Piotrowska po raz kolejny serwuje nam opowieść, która z pozoru wydaje się lekką i pełną humoru powiastką dla dzieci, a w rzeczywistości okazuje się mądrą, wielowarstwową lekcją tolerancji,…
„Drzewo Adama” – Monika Orlińska – recenzja
Są w Polsce miejsca, w których czas płynie inaczej, a ziemia wydaje się pamiętać każdy krok, każdą krzywdę i każde niewypowiedziane słowo. Podlasie od lat hipnotyzuje pisarzy swoją nieskażoną przyrodą, wielokulturowym dziedzictwem oraz mrocznymi, powojennymi tajemnicami skrytymi wśród gęstych lasów. Czy można jednak całkowicie uciec od miejsca, z którego się wyrasta, jeśli jego korzenie tkwią w nas głębiej, niż sami chcielibyśmy przyznać? Monika Orlińska w swojej powieści „Drzewo Adama” zabiera nas w nostalgiczną, ale zarazem niezwykle trudną podróż do podlaskiej wsi Połapy. To otwierający tom wielopokoleniowej sagi, w którym intymne wspomnienia przeplatają się z bolesną historią XX wieku, tworząc duszny i niezwykle plastyczny klimat. Głównym bohaterem oraz narratorem powieści jest…
„Wampir z Krakowa. Historia seryjnego mordercy, Karola Kota” – Max Czornyj – recenzja
Wyobraź sobie nastolatka, którego mijasz na klatce schodowej. Jest uprzejmy, ustępuje miejsca w tramwaju, kłania się sąsiadkom, a w szkole zbiera niezłe oceny. Niczym się nie wyróżnia. Nie bije się na przerwach, pochodzi z tzw. „dobrego, inteligenckiego domu”. A teraz wyobraź sobie, że ten sam chłopak z zimną krwią planuje, jak odebrać komuś życie – nie dla pieniędzy, nie z zemsty czy w afekcie, ale dla czystej, fizycznej rozkoszy obserwowania, jak z człowieka ucieka ciepło. Karol Kot, znany całej Polsce jako „Wampir z Krakowa”, do dziś pozostaje jednym z najbardziej przerażających fenomenów w historii polskiej kryminalistyki. W swojej powieści Max Czornyj bierze na warsztat postać tego młodocianego mordercy, tworząc portret…
„Kapibara Barbara i małpie figle” – Eliza Piotrowska – recenzja
Wyobraź sobie głęboką, szumiącą dżunglę w sercu brazylijskiego stanu Pernambuco. Słońce przebija się przez gęste liście, woda w rzece leniwie szemrze, a powietrze pachnie dziką przyrodą i świętym spokojem. W tym zielonym raju mieszka ona – królowa równowagi, oaza łagodności i ucieleśnienie filozofii slow life: Kapibara Barbara. Jeśli do tej pory myśleliście, że najsłynniejsze gryzonie świata potrafią jedynie wylegiwać się w wodzie i promieniować absolutnym zen, ta książka szybko zweryfikuje Wasze poglądy. Eliza Piotrowska powraca z trzecim już tomem serii i po raz kolejny udowadnia, że literatura dziecięca może być jednocześnie niezwykle dowcipna, wizualnie zachwycająca i głęboko mądra. „Kapibara Barbara i małpie figle” to opowieść, która z pozoru wygląda jak…
Poznajcie długą listę Nagrody Lublin Miasto Literatury 2026
Lubelskie święto literatury wchodzi w najciekawszą fazę. Poznaliśmy właśnie długą listę książek nominowanych do Nagrody Festiwalu Lublin Miasto Literatury 2026. Kapituła wyselekcjonowała 13 wyjątkowych pozycji. Mamy tu pełen przekrój: od odważnej prozy i hipnotyzującej poezji, przez mocny reportaż, aż po przekłady, które otwierają nas na nowe światy. Oto publikacje, które powalczą o wygraną: PROZA Małgorzata Kośla – „Mokre wilgotne” (Wydawnictwo Cyranka) Weronika Murek – „Urodziny” (Wydawnictwo Czarne) Aleksandra Tarnowska – „Niedźwiedź, syn niedźwiedzia” (ArtRage) PRZEKŁAD Aneta Kamińska i Adam Pomorski – za tłum. książki Marianny Kijanowskiej „Błyskawica napotyka wodę i wiatr” (Wydawnictwo a5) Joanna Ganobis – za tłum. książki Luigiego Nacciego „Jak przechodzi światło. Wiersze z lat 2004–2024” (Instytut Kultury…
„Czerń. Kolory zła – tom 2” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Gdy mrok spowija malownicze kaszubskie krajobrazy, a cienie gęstych lasów zaczynają przesuwać się niepokojąco blisko ludzkich domostw, rzeczywistość pęka, odsłaniając to, co najgorsze. Po głośnym debiucie, jakim była „Czerwień”, Małgorzata Oliwia Sobczak powraca z drugim tomem swojego bestsellerowego cyklu „Kolory zła”. Mowa o powieści „Czerń” – powieści, która nie tylko podtrzymuje mroczny i duszny klimat swojej poprzedniczki, ale podnosi poprzeczkę jeszcze wyżej, zabierając nas w głąb potworności ukrytej pod osłoną pozornej małomiasteczkowej sielanki. Po skandalu i wydarzeniach związanych ze sprawą Skalpela, prokurator Leopold Bilski trafia na zawodowe wygnanie. Został zesłany z tętniącego życiem Sopotu do Prokuratury Rejonowej w Kartuzach – niewielkiego miasta w sercu Kaszub, które dla ambitnego oskarżyciela staje…
„Barwy pienińskich szczytów” – Joanna Tekieli – recenzja
Gdy zgiełk wielkiego miasta zaczyna przytłaczać, a szybkie tempo codziennego życia skutecznie pozbawia nas zachwytu nad drobnymi gestami i ulotnymi chwilami, literatura obyczajowa często staje się dla nas bezpiecznym azylem. Właśnie taką kojącą, wręcz terapeutyczną przestrzeń po raz kolejny tworzy Joanna Tekieli w swojej najnowszej powieści. „Barwy pienińskich szczytów”, stanowiące drugi tom urokliwego cyklu „Szepty pienińskich ścieżek”, to wyśmienita propozycja dla każdego, kto pragnie choć na chwilę zwolnić, odetchnąć świeżym, górskim powietrzem i zanurzyć się w historii pełnej pasji, niełatwych życiowych wyborów oraz poszukiwania własnej drogi. Autorka po raz kolejny udowadnia, że posiada niezwykły dar przenoszenia nas w najbardziej urokliwe zakątki Polski, sprawiając, że otaczający bohaterów krajobraz staje się równorzędnym,…
„Wielka księga piłkarskich łamigłówek. Reprezentacje” – Yvette Żółtowska-Darska, Milo Darski – recenzja
Gdyby stadionowe emocje, zapach świeżo skoszonej murawy i nieprzewidywalność rzutów karnych dało się zamknąć między dwoma okładkami, powstałoby coś na kształt tej publikacji. Gwizdek rozpoczynający mecz to dopiero początek – prawdziwa gra toczy się w głowach kibiców, w sprycie, pamięci i umiejętności łączenia faktów. Piłka nożna od dawna nie jest już tylko dyscypliną sportową, to żywa popkultura, kopalnia niezwykłych historii, taktycznych szachów i gigantycznych emocji, które łączą pokolenia. Właśnie na tym międzypokoleniowym moście wyrasta „Wielka księga piłkarskich łamigłówek. Reprezentacje”. To propozycja, która udowadnia, że futbolowa pasja nie kończy się wraz z dziewięćdziesiątą minutą meczu czy wyłączeniem konsoli, a sprytnie skonstruowana łamigłówka potrafi dostarczyć równie wielkiej dawki endorfin co gol strzelony…
„Czerwień. Kolory zła – tom 1” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Bałtyk potrafi być piękny, ale bywa też mroczny, szary i przerażająco tajemniczy. Wyobraź sobie wczesny, kwietniowy poranek w Sopocie. Nad wzburzoną wodą kłębią się ciężkie chmury, a leniwie przebijające się słońce barwi falujące morze na niepokojący, krwisty odcień. To właśnie z tej zimnej, spienionej toni na piaszczysty brzeg zostaje wyrzucone ciało młodej kobiety. Bez warg, z potwornie okaleczoną twarzą, ułożone w niemal rytualny sposób. Czerwona łuna, krwawy spektakl i zbrodnia tak doskonała w swoim okrucieństwie, że zapiera dech w piersiach samemu oprawcy. Tak rozpoczyna się „Czerwień” Małgorzaty Oliwii Sobczak – powieść, która otwiera cykl „Kolory zła”. Kluczem do fabuły jest dwutorowa narracja rozpięta na przestrzeni niemal dwóch dekad. Pierwszą ofiarą…
„Cierpliwe Genowefy, bezwstydne Magdaleny” – Anna Brzezińska – recenzja
Średniowiecze w powszechnej wyobraźni ma gładką, uświęconą tradycją twarz. Widzimy w nim albo święte mistyczki porzucające ziemską materię dla ascetycznego ducha, albo potulne żony i córki skupione wokół domowego ogniska, albo – na drugim biegunie – wyklęte jędze, czarownice i ladacznice, które strącano w przepaść wiecznego potępienia. Ta dwubiegunowa wizja wywodzi się z kaznodziejskich ambon, męskich kronik oraz surowych praw spisanych przez ojców Kościoła i państwowych jurystów. Czy jednak kobiety, które stąpały po tamtej ziemi, naprawdę żyły w czarno-białym świecie teologicznych doktryn? Anna Brzezińska w swojej książce „Cierpliwe Genowefy, bezwstydne Magdaleny. Przewodnik po średniowieczu zwykłych kobiet” udowadnia z pasją badaczki i talentem pisarki, że historia kobiet wieków średnich była nieskończenie…
„Skarpetki kontra nicość, czyli kosmiczna misja otulistópek” – Justyna Bednarek, Daniel de Latour – recenzja
Czy zastanawialiście się kiedyś, co dzieje się ze skarpetkami, które bez śladu znikają w czeluściach pralki? Oczywiście, sceptycy i racjonaliści będą próbowali Wam wmówić, że to kwestia uszkodzonej uszczelki, nieszczelnego bębna albo zwykłego roztargnienia. Nie wierzcie im. Prawda jest o wiele bardziej fascynująca i… międzygalaktyczna. Gdyby Albert Einstein wiedział to, co dzisiaj wiemy dzięki Justynie Bednarek, jego teoria względności prawdopodobnie zawierałaby specjalny aneks dotyczący bawełnianych uciekinierek. Okazuje się bowiem, że ziemskie szuflady to dla niektórych otulistópek zdecydowanie za ciasne lokum. Kiedy ziemski glob staje się nudny, a misje ratunkowe w granicach naszego układu planetarnego wydają się zbyt banalne, pora na krok ostateczny. Pora odpalić silniki, założyć skafandry i wyruszyć tam,…
„Właśnie że tak! Nigdy w życiu! 20 lat później” – Katarzyna Grochola – recenzja
Czy da się wejść dwa razy do tej samej rzeki, jeśli minęło dwadzieścia lat, woda całkowicie zmieniła swój bieg, a w miejscu dawnego drewnianego domku z ogródkiem stoi już zupełnie inny świat? Początek lat dwutysięcznych w polskiej popkulturze miał jedną niezaprzeczalną królową – Judytę. To ona uczyła Polki, że po rozstaniu z niegodnym uwagi partnerem można nie tylko wbić pierwszy gwóźdź pod własny dach, ale też odbudować swoje życie na własnych warunkach, bez przepraszania za to, kim się jest. Gdy Katarzyna Grochola ogłosiła powrót swojej najsłynniejszej bohaterki w powieści „Właśnie że tak! Nigdy w życiu! 20 lat później”, w sercach dawnych czytelniczek osiadł jednak lekki niepokój. Czy powroty po dwóch…
