Podsumowanie roku przeważnie jest na koniec roku, ale co zrobić gdy owa końcówka upłynęła jak z bicza trzasnął. Nim się człowiek zorientował to już styczeń zawitał i nawet zdążył zagościć się. Nie ma co narzekać, przecież podsumowanie można także zrobić na początku roku. Może nawet i lepiej bo człowiek taki pełny werwy i chęci. W żyłach jeszcze kipią postanowienia noworoczne a ambicje jeszcze nie przybrały słomianych kapeluszy. Tak więc będąc w tym natchnieniu zaczynam… Rok 2017 to dla mnie rok na pewno „utraconych pierwszych razy”. Pracując na pełen etat straciłam sporo okazji zobaczenie pierwszych razy: pierwszych kroczków, pierwszego skakania, pierwszego słowa czy poznawania pierwszych ulubionych książeczek. Niestety takie jest życie…

Niedawno nasz dziedzic skończył rok czasu! Nawet nie wiem kiedy mi te 365 dni zleciało. Jak tak patrzę na to, to muszę stwierdzić, że była to krótka chwila, przepełniona masą emocji i przygód ale jednak „tylko” chwila. Jakie ja to miałam plany na te minione dni, tyle chciałam zrealizować pomysłów, że aż nie zrobiłam prawie nic. Pytanie kogo to ja mogę za to winić? Chciałoby się powiedzieć, że sama jestem sobie winna ale przecież ludzka natura nie pozwala nam winy zwalać na siebie. Pozostaje mi tylko wybrać się na poszukiwania winnego, dodam, że będą to krótkie poszukiwania, bo winny nasunął się sam. Zastanawiacie się kto to? Ano przecież to, ten okrutny…

Należę do tych czasów, kiedy to rzeczownik „blog” i jego czasownikowa forma „blogowanie” dopiero nieśmiało zaczynały stawiać kroki i istnieć w eterze mowy powszechnej. Za moich czasów (jak to brzmi strasznie) w modzie były podobno pamiętniki, które skrzętnie skrywały nabazgrane myśli, chowane przed światem. Niby to każdy prowadził ale, żeby pokazywać komuś? Nigdy, no dobra może najlepszej przyjaciółce. Mówiąc szczerze, nie mam w tym aż takiego doświadczenia, gdyż takich dylematów to ja nie miewałam bo wylewna w słowa to ja nie byłam, a tym bardziej jeśli o pisanie pamiętników chodziło. Ale wątpię aby ktokolwiek myślał aby owymi tajemnymi zwierzeniami dzielić się z całym światem? Zresztą bądźmy szczerzy, że do tej…