„Ulica Pazurkowa. Na tropie Ogryzka” – Aleksandra Struska – Musiał – recenzja

Była sobie kiedyś ulica, jakich wiele. Pełna kamienic, okien z firankami i drzwi, za którymi toczyło się zwyczajne, codzienne życie. Mieszkali tam sąsiedzi, których dzieliły drobne niesnaski, różniło usposobienie, a łączyła… w zasadzie niewiele. Żyli obok siebie, mijali się na klatce schodowej i na tym ich relacje się kończyły. Aż do pewnego grudniowego wieczoru, kiedy w drzwiach mieszkania państwa Kociejków stanął On. Wystraszony, wygłodniały i zafascynowany zapachem wigilijnego karpia. Mały, bury kotek. Tak zaczyna się niezwykła opowieść o Ulicy Pazurkowej, która udowadnia, że czasem jedno małe, kocie serce potrafi zdziałać więcej niż niejeden ludzki upór.

 Aleksandra Struska-Musiał stworzyła książkę, która jest jak ciepły koc w chłodny wieczór. Bezpretensjonalna, pełna serca i mądrości, wplatająca w na pozór prostą historię ważne życiowe lekcje. „Ulica Pazurkowa. Na tropie Ogryzka” to pierwsza część przygód mieszkańców pewnej kamienicy, którzy dzięki wspólnemu mruczącemu przyjacielowi uczą się, czym jest przyjaźń, empatia i siła wspólnoty. Poznajemy rodzinę Kociejków, w której mały Ogryzek od razu staje się oczkiem w głowie trójki dzieci. Ale nie tylko oni ulegają jego urokowi. Kotek, swoim cichym, a jednak niezwykle wyrazistym sposobem bycia, zjednuje sobie również pozostałych lokatorów, nawet tych, którzy w pierwszej chwili wydają się całkowicie zamknięci na innych. Autorka z subtelnością i wyczuciem maluje portrety mieszkańców kamienicy, pokazując ich wady i zalety, drobne spory i ukryte lęki. Ta galeria postaci, od uroczego Ogryzka, przez rozbrykanych Kociejków, aż po cichych, a nawet marudnych sąsiadów, jest niesamowicie realistyczna i bliska sercu.

Kiedy nadejdzie wiosna, a Ogryzek zniknie bez śladu, mieszkańcy odkrywają, że tak naprawdę stali się dla siebie czymś więcej niż tylko sąsiadami. Wspólne poszukiwania stają się pretekstem do zbliżenia, do rozmowy i do wzajemnej pomocy. To właśnie w tym momencie książka pokazuje swoją największą siłę. Autorka zgrabnie udowadnia, że w obliczu wspólnego problemu, a także wspólnej, szlachetnej misji, ludzie są w stanie odłożyć na bok drobne waśnie i połączyć siły. Widzimy, jak na naszych oczach przemieniają się serca, a najbardziej poruszająca jest zmiana, jaka dokonuje się w panu Marudko, zapiekłym przeciwniku zwierząt. To jest właśnie ta magia, o której wspomina autorka i która jest tak bardzo widoczna w tej opowieści. Zwierzęta, a zwłaszcza koty, mają niezwykły talent do otwierania nawet najtwardszych serc i wnoszenia w życie ludzi mnóstwa dobra, radości i serdeczności.

Ilustracje Moniki Rejkowskiej są kolejnym, magicznym elementem tej książki. Pełne ciepła, kolorów i detali, doskonale uzupełniają tekst, wprowadzając małego czytelnika w świat Ulicy Pazurkowej. Ilustratorka oddaje klimat opowieści, malując nie tylko postaci, ale też ich emocje. Ilustracje sprawiają, że historia staje się jeszcze bardziej realna i namacalna, a Ogryzek i jego przyjaciele wyglądają, jakby zaraz mieli wyskoczyć ze stron.

„Ulica Pazurkowa. Na tropie Ogryzka” to mądra i urocza lektura, która urzeka swoją prostotą i przekazem. Jest to historia o tym, jak wielką siłę ma życzliwość, empatia i tolerancja, a także o tym, że nawet mały, bezpański kotek może stać się ogniwem, które połączy ludzi. Książka idealna dla dzieci w wieku 5-10 lat, która uczy, bawi i wzrusza. To jedna z tych pozycji, która zostaje w sercu na dłużej, przypominając, że wspólnota i wzajemna pomoc są wartościami, które zawsze warto pielęgnować. Polecam, bo to piękna i wartościowa opowieść, która z pewnością spodoba się zarówno dzieciom, jak i dorosłym, bo pokazuje, że w życiu, tak jak w literaturze, najcenniejsze są te najprostsze rzeczy.

O książce:

Tytuł: Ulica Pazurkowa. Na tropie Ogryzka
Autor: Aleksandra Struska-Musiał
Wydawnictwo: BIS
Data premiery: 2020-05-27
Liczba stron: 64
Gatunek: Literatura dziecięca
Cykl: Ulica Pazurkowa (tom 1)
Wiek: 6 – 9 lat

Sprawdź, gdzie kupić: