Literatura polska
Sekcja "Literatura Polska" na blogu zawiera recenzje książek autorstwa polskich twórców. Jej celem jest przedstawienie różnorodności rodzimej sceny literackiej.W ramach tej kategorii znajdziesz omówienia dzieł reprezentujących szerokie spektrum gatunków. Są to między innymi kryminały, powieści obyczajowe, fantastyka, reportaże, thrillery, a także literatura dla młodzieży i dzieci. Recenzje obejmują zarówno książki uznanych autorów, jak i debiuty, prezentując różnorodność tematyki i stylów obecnych w polskiej prozie."Literatura Polska" ma za zadanie przybliżyć czytelnikom bogactwo polskiej książki i pomóc w wyborze interesujących pozycji.
„Jestem jesieniarą” – Karolina Wilczyńska – recenzja
Czy da się zniknąć w świecie, który z każdej drobnej chwili próbuje uczynić publiczny spektakl? Właśnie to pytanie staje się fundamentem najnowszej powieści Karoliny Wilczyńskiej pt. „Jestem jesieniarą”. Wyobraź sobie cichy, chłodny poranek w kieleckim parku. Złote liście pod nogami, ciepły zielony kubek z parującą herbatą w dłoniach i ta kojąca, wrześniowa cisza, która pozwala wziąć głęboki oddech. Dla Zuzanny Wawrzyniak, nieśmiałej studentki pedagogiki, to nie jest przemyślana stylizacja pod podbicie internetowych zasięgów ani kadr skrupulatnie zaplanowany w kalendarzu publikacji. To po prostu jej mały, osobisty rytuał – azyl, w którym chroni się przed pędem codzienności. Zuzanna nie prowadzi konta w mediach społecznościowych, unika rozgłosu i jest niemal niewidzialna dla…
„Fiolet. Kolory zła – tom 7” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Sopot potrafi być zimny, obcy i niepokojący, zwłaszcza gdy zasłona turystycznego zgiełku opada, a mrok gęstnieje w cieniu Leśnej Opery. Małgorzata Oliwia Sobczak doskonale wie, jak obudzić w nas ten swoisty, dławiący niepokój. „Fiolet” – siódmy już tom popularnego cyklu „Kolory zła” – nie przynosi taryfy ulgowej. Autorka ponownie rozcina tkankę miejskiego spokoju, by wydobyć na wierzch to, co najciemniejsze, najmniej wygodne i schowane pod warstwą latami narastających tajemnic. Jeśli ktoś myślał, że po tylu tomach prokuratorski duet Bilski–Górska wpadnie w rutynę, ta powieść skutecznie wyprowadza z błędu. Sceneria od pierwszej chwili buduje atmosferę spektaklu: naga młoda kobieta, ułożona niemal rytualnie z kwiatem hibiskusa i starożytną monetą zaciśniętą w dłoni.…
„Zieleń. Kolory zła – tom 6” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Czy znasz to uczucie, gdy po latach rozłąki wracasz do miejsca, które znasz na wylot, a jednak zapach powietrza podpowiada, że wydarza się tam coś zupełnie nowego? Sopot w obiektywie Małgorzaty Oliwii Sobczak nigdy nie był piaszczystym rajem z widokówek – to od zawsze było miasto mgieł, spienionego Bałtyku i mrocznych tajemnic, które cicho pękają pod powierzchniową elegancją. Po „Czerwieni”, „Czerni”, „Bieli”, „Żółci” i „Błękicie”, autorka powraca na trójmiejskie podwórko z szóstym tomem swojej sztandarowej serii. „Zieleń” to książka, na którą czekaliśmy z niecierpliwością, zadając sobie jedno pytanie: czy Małgorzata Oliwia Sobczak po raz kolejny zdoła wciągnąć nas w psychologiczną matnię, nie wpadając w koleiny własnego sukcesu? Odpowiedź brzmi: robi…
„Łowca saren” – Katarzyna Bonda – recenzja
Cień jest wpisany w profesję śledczego, jednak najgorszy z nich to nie ten, który rzuca uciekający przestępca, lecz ten rzucany przez przeszłość – szczególnie własną, rodzinną. W polskiej literaturze kryminalnej Katarzyna Bonda przyzwyczaiła nas do wielowątkowych, drobiazgowo konstruowanych historii, w których tkanka psychologiczna odgrywa rolę równie istotną, co same dowody rzeczowe. W czwartym tomie serii o komisarz Lenie Silewicz, zatytułowanym „Łowca saren”, autorka podnosi jednak poprzeczkę jeszcze wyżej. Zabiera nas w mroczną, gęstą od emocji podróż, w której zbrodnia przestaje być jedynie łamigłówką dla policji, a staje się manifestacją głęboko skrywanego zepsucia, traumy i obsesji przekazywanej niczym mroczne dziedzictwo. To powieść, która nie tylko wciąga w wir śledztwa, ale też…
„Błękit. Kolory zła – tom 5” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Niektóre zbrodnie mają w sobie coś z sakralnego spektaklu. Nie są wynikiem nagłego wybuchu złości ani brutalnego, chaotycznego zrywu, lecz ponurej, skrupulatnie zaplanowanej liturgii. Gdy w Lasach Oliwskich gaśnie życie Neli Soby – młodej, poukładanej dziewczyny na progu dorosłości i wymarzonych studiów medycznych – trójmiejska ziemia znów nasiąka chłodem. Zbrodniarz nie zostawia po sobie spustoszenia, lecz starannie przygotowane miejsce martyrologii: ciało spoczywa na prowizorycznym stosie z polan, a milczącym świadkiem ostatnich, pełnych cierpienia godzin staje się tabliczka z zatrważającym napisem: „Zmarła śmiercią męczeńską”. Małgorzata Oliwia Sobczak wraca do świata, który zdążyliśmy już polubić i zarazem zacząć się go obawiać – ale „Błękit” udowadnia, że autorka potrafi zagrać na emocjach w…
„Żółć. Kolory zła – tom 4” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Ciemność Trójmiasta ma swój własny, gęsty i duszny kolor. Kiedy wydawało się, że po czerwieni, czerni i bieli Małgorzata Oliwia Sobczak powiedziała już ostatnie słowo w swojej flagowej serii, pisarka powraca, by wstrzyknąć w żyły czytelników czystą, paraliżującą gęstwinę ludzkich podłości. „Żółć” – czwarty tom cyklu Kolory zła – to nie jest po prostu kolejny sprawnie skrojony kryminał. To wnikliwe, anatomopatologiczne wręcz studium ludzkiej nienawiści, toksycznych relacji i tłumionych emocji, które – niczym tytułowa żółć – z czasem zalewają organizm i doprowadzają go do nieuchronnej samodestrukcji. Sopot w ujęciu Małgorzaty Oliwii Sobczak to tło dalekie od wakacyjnej sielanki. W wynajętym mieszkaniu policja odnajduje zwłoki Błażeja Konarskiego – mężczyzny, który zawodowo…
„Córka wody” – Dorota Gąsiorowska – recenzja
Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wiele szumu nosicie w sobie na co dzień? Świat pędzi bez opamiętania, a my razem z nim — głusi na własny oddech, otoczeni fałszywym blaskiem oczekiwań i powiadomień. Czasem jedynym sposobem, by odnaleźć własny ton, jest ucieczka tam, gdzie rytm wyznacza wyłącznie uderzenie fali o przybrzeżne skały. Właśnie w taki niespieszny, a zarazem podszyty niepokojem świat zabiera nas Dorota Gąsiorowska w swojej powieści „Córka wody”. To książka, która wita nas zapachami morskiej bryzy i roztartych w dłoniach ziół, by chwilę później wciągnąć nas pod powierzchnię gęstej, wielowarstwowej tajemnicy. Główna bohaterka, Lea, to młoda wokalistka, której życie z boku wygląda jak spełnienie marzeń. Jednak za fasadą…
„Kapibara Barbara” – Eliza Piotrowska – recenzja
Czy słońce brazylijskiego stanu Pernambuco może przynieść receptę na szczęśliwe, wolne od trosk życie? Książka Elizy Piotrowskiej udowadnia, że jak najbardziej – i to w najbardziej uroczym wydaniu, jakie można sobie wyobrazić. Autorka zabiera nas w podróż do słonecznego, pełnego barw zakątka Ameryki Południowej. To właśnie tam, pośród bujnej roślinności i szumu wody, spotykamy bohaterkę niezwykłą, a zarazem czarująco zwyczajną. „Kapibara Barbara” to opowieść, która od pierwszych stron roztacza wokół siebie atmosferę niespiesznej radości i zuchwałej ciekawości świata, stając się idealną lekturą dla każdego małego i dużego poszukiwacza przygód. Tytułowa Barbara to kapibara, której nie sposób nie polubić. Jej codzienne życie kręci się wokół tego, co przynosi autentyczną frajdę: uwielbia…
„Biel. Kolory zła – tom 3” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Pierwsze opady śniegu potrafią skutecznie uśpić czujność, otulając miasto pozornym spokojem, czystością i niewinnością. W powieściach kryminalnych biel rzadko jednak zwiastuje spokój – znacznie częściej staje się idealnym tłem dla zbrodni, odcinając się jaskrawo od czerwieni krwi i mroku ludzkiej duszy. Małgorzata Oliwia Sobczak doskonale wie, jak grać tą kontrastową paletą. Po czerwieni i czerni przyszedł czas na odcień, który teoretycznie powinien przynosić ukojenie, a w rzeczywistości okazuje się najbardziej chłodny, surowy i bezwzględny. „Biel”, trzeci tom bestsellerowego cyklu „Kolory zła”, wciąga nas w gęstą, trójmiejską mgłę, gdzie każdy krok po świeżym puchu może prowadzić prosto w paszczę starannie skrywanych tajemnic. Historia rozpoczyna się od wstrząsającego akcentu, który błyskawicznie narzuca…
„Ekspertka od miłości” – Monika Hakowska – recenzja
Co zrobisz, gdy cały Twój wypracowany autorytet, wypieszczone teorie i milionowe nakłady poradników rozsypią się w pył w zaledwie kilka sekund, na oczach tysięcy widzów telewizji śniadaniowej? Ruby Walker, tytułowa „Ekspertka od miłości”, przekonuje się o tym w wyjątkowo okrutny sposób, gdy na żywo, podczas programu emitowanego w prime-timie, dowiaduje się, że jej własny narzeczony postanowił szukać „prawdziwej miłości” w popularnym reality show. Ten moment staje się punktem zwrotnym w powieści Moniki Hakowskiej, wrzucając nas bez ostrzeżenia w sam środek emocjonalnego trzęsienia ziemi. To otwarcie łączy dramaturgię publicznego upokorzenia z zalążkiem pod błyskotliwą, pełną uroku komedię romantyczną. Główna bohaterka, aby schować się przed natłokiem medialnego szumu i uciec od wścibskich…
„Kapibara Barbara i karnawał” – Eliza Piotrowska – recenzja
Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wyglądałby świat, gdybyśmy wszyscy postanowili być dokładnie tacy sami? Śmiertelnie nudny, bezbarwny i pozbawiony tej iskry, która sprawia, że życie staje się prawdziwą przygodą. Na szczęście są na tym świecie tacy, którzy o szablonowym myśleniu nie chcą nawet słyszeć. Mowa o zwierzętach zasiedlających tropikalne zakątki naszej wyobraźni, a przede wszystkim o pewnej niezwykle rezolutnej, gryzoniowej bohaterce, która szturmem podbiła serca młodych czytelników. Kapibara Barbara powraca w drugim tomie swoich przygód, noszącym tytuł „Kapibara Barbara i karnawał”. Eliza Piotrowska po raz kolejny serwuje nam opowieść, która z pozoru wydaje się lekką i pełną humoru powiastką dla dzieci, a w rzeczywistości okazuje się mądrą, wielowarstwową lekcją tolerancji,…
„Drzewo Adama” – Monika Orlińska – recenzja
Są w Polsce miejsca, w których czas płynie inaczej, a ziemia wydaje się pamiętać każdy krok, każdą krzywdę i każde niewypowiedziane słowo. Podlasie od lat hipnotyzuje pisarzy swoją nieskażoną przyrodą, wielokulturowym dziedzictwem oraz mrocznymi, powojennymi tajemnicami skrytymi wśród gęstych lasów. Czy można jednak całkowicie uciec od miejsca, z którego się wyrasta, jeśli jego korzenie tkwią w nas głębiej, niż sami chcielibyśmy przyznać? Monika Orlińska w swojej powieści „Drzewo Adama” zabiera nas w nostalgiczną, ale zarazem niezwykle trudną podróż do podlaskiej wsi Połapy. To otwierający tom wielopokoleniowej sagi, w którym intymne wspomnienia przeplatają się z bolesną historią XX wieku, tworząc duszny i niezwykle plastyczny klimat. Głównym bohaterem oraz narratorem powieści jest…
„Wampir z Krakowa. Historia seryjnego mordercy, Karola Kota” – Max Czornyj – recenzja
Wyobraź sobie nastolatka, którego mijasz na klatce schodowej. Jest uprzejmy, ustępuje miejsca w tramwaju, kłania się sąsiadkom, a w szkole zbiera niezłe oceny. Niczym się nie wyróżnia. Nie bije się na przerwach, pochodzi z tzw. „dobrego, inteligenckiego domu”. A teraz wyobraź sobie, że ten sam chłopak z zimną krwią planuje, jak odebrać komuś życie – nie dla pieniędzy, nie z zemsty czy w afekcie, ale dla czystej, fizycznej rozkoszy obserwowania, jak z człowieka ucieka ciepło. Karol Kot, znany całej Polsce jako „Wampir z Krakowa”, do dziś pozostaje jednym z najbardziej przerażających fenomenów w historii polskiej kryminalistyki. W swojej powieści Max Czornyj bierze na warsztat postać tego młodocianego mordercy, tworząc portret…
„Czerń. Kolory zła – tom 2” – Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja
Gdy mrok spowija malownicze kaszubskie krajobrazy, a cienie gęstych lasów zaczynają przesuwać się niepokojąco blisko ludzkich domostw, rzeczywistość pęka, odsłaniając to, co najgorsze. Po głośnym debiucie, jakim była „Czerwień”, Małgorzata Oliwia Sobczak powraca z drugim tomem swojego bestsellerowego cyklu „Kolory zła”. Mowa o powieści „Czerń” – powieści, która nie tylko podtrzymuje mroczny i duszny klimat swojej poprzedniczki, ale podnosi poprzeczkę jeszcze wyżej, zabierając nas w głąb potworności ukrytej pod osłoną pozornej małomiasteczkowej sielanki. Po skandalu i wydarzeniach związanych ze sprawą Skalpela, prokurator Leopold Bilski trafia na zawodowe wygnanie. Został zesłany z tętniącego życiem Sopotu do Prokuratury Rejonowej w Kartuzach – niewielkiego miasta w sercu Kaszub, które dla ambitnego oskarżyciela staje…
„Barwy pienińskich szczytów” – Joanna Tekieli – recenzja
Gdy zgiełk wielkiego miasta zaczyna przytłaczać, a szybkie tempo codziennego życia skutecznie pozbawia nas zachwytu nad drobnymi gestami i ulotnymi chwilami, literatura obyczajowa często staje się dla nas bezpiecznym azylem. Właśnie taką kojącą, wręcz terapeutyczną przestrzeń po raz kolejny tworzy Joanna Tekieli w swojej najnowszej powieści. „Barwy pienińskich szczytów”, stanowiące drugi tom urokliwego cyklu „Szepty pienińskich ścieżek”, to wyśmienita propozycja dla każdego, kto pragnie choć na chwilę zwolnić, odetchnąć świeżym, górskim powietrzem i zanurzyć się w historii pełnej pasji, niełatwych życiowych wyborów oraz poszukiwania własnej drogi. Autorka po raz kolejny udowadnia, że posiada niezwykły dar przenoszenia nas w najbardziej urokliwe zakątki Polski, sprawiając, że otaczający bohaterów krajobraz staje się równorzędnym,…
