
“Jezioro zapomnienie” – Joanna Tekieli – recenzja
Istnieją miejsca na mapie, które zdają się żyć własnym rytmem, z dala od zgiełku współczesnego świata, niosąc w sobie echa minionych pokoleń i historie, które czekają na odkrycie. „Jezioro Zapomnienie” Joanny Tekieli to właśnie taka przestrzeń – malownicza, nieco tajemnicza wieś o mówiącej wiele nazwie Zapomna i otulające ją jezioro, którego spokojna tafla zdaje się skrywać sekrety równie głębokie, jak jego wody. Gdy do tej z pozoru idyllicznej scenerii trafia dwoje ludzi naznaczonych przeszłością, rozpoczyna się opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi, o uzdrawiającej mocy natury, o miłości, która przychodzi niespodziewanie, i o cieniu, który potrafi rzucić ludzka chciwość. To powieść, która otula spokojem, by za chwilę wciągnąć w wir emocji i nieoczekiwanych zdarzeń, udowadniając, że nawet w najbardziej ustronnych zakątkach świata nic nie jest do końca zapomniane.
Głównym bohaterem tej historii jest Daniel, młody mężczyzna, który po latach życia w mieście powraca do odziedziczonego po dziadku domu nad Jeziorem Zapomnienie. To miejsce niezwykłe – zbudowane przez jego prapradziadków, przesiąknięte historią rodziny i nierozerwalnie związane z otaczającą je dziką przyrodą. Dla Daniela, introwertyka ceniącego spokój i samotność, powrót do Zapomnej jest szansą na odnalezienie wewnętrznej równowagi i ucieczkę od bolesnych wspomnień. Wiedzie tu proste życie, pracując zdalnie jako grafik i czerpiąc siłę z kontaktu z naturą. Jego jedynym bliskim przyjacielem jest Karol, miejscowy lekarz, z którym dzieli pasję do prostego życia i szacunek dla tradycji.
Spokojna egzystencja Daniela zostaje jednak zakłócona. W jego życiu pojawia się Iga – przebojowa pisarka i reporterka, która przyjeżdża do Zapomnej w poszukiwaniu inspiracji do swojej nowej książki. Iga, kobieta z zupełnie innego świata, pełna energii i zdeterminowana, początkowo wydaje się kompletnym przeciwieństwem Daniela. Ich spotkanie jest zderzeniem dwóch różnych światów, dwóch odmiennych sposobów patrzenia na życie. Jednak to właśnie ta różnica staje się zalążkiem fascynacji i rodzącego się uczucia, które powoli, niczym delikatne fale na jeziorze, zaczyna wpływać na ich życie. Równolegle z rozwijającą się relacją Daniela i Igi, na horyzoncie pojawia się zagrożenie dla idyllicznego zakątka nad jeziorem. Miejscowa korporacja, zwabiona potencjałem turystycznym, zaczyna interesować się ziemią należącą do Daniela, próbując wszelkimi sposobami skłonić go do sprzedaży. Od uporczywych ofert kupna, przez drobne akty wandalizmu, aż po coraz bardziej niepokojące incydenty – ludzka chciwość przybiera na sile, zmuszając Daniela i Igę (wspieranych przez Karola) do walki o ocalenie miejsca, które dla Daniela jest nie tylko domem, ale i dziedzictwem jego rodziny.
Joanna Tekieli z niezwykłą wrażliwością i malarskim stylem opisuje piękno otaczającej przyrody. Czytając „Jezioro Zapomnienie”, czujemy zapach lasu, słyszymy szum drzew i plusk wody. Jezioro staje się niemym świadkiem wydarzeń, miejscem refleksji i ukojenia, ale też symbolem pamięci – zarówno tej indywidualnej, jak i zbiorowej, skrywającej historie dawnych mieszkańców i wydarzenia, które ukształtowały to miejsce. „Jezioro Zapomnienie” to nie tylko opowieść o miłości i walce o ziemię. To także głęboka refleksja nad znaczeniem korzeni, nad więzią z naturą i nad tym, co w życiu naprawdę cenne. Joanna Tekieli porusza temat żałoby i radzenia sobie ze stratą, pokazując, jak proces uzdrowienia może przebiegać w kontakcie z naturą i dzięki wsparciu bliskich osób. Książka przypomina o tym, że prawdziwe bogactwo tkwi nie w dobrach materialnych, ale w relacjach, w poczuciu przynależności i w szacunku dla otaczającego nas świata. Styl Joanny Tekieli jest melodyjny i pełen poetyckich opisów. Autorka ma niezwykłą umiejętność tworzenia atmosfery, która wciąga nas od pierwszych stron. Niespieszne tempo narracji, przeplatane momentami napięcia związanego z intrygą korporacji, pozwala w pełni zanurzyć się w świecie wykreowanym przez pisarkę. Mimo spokojnego rytmu, w powieści nie brakuje emocji – od delikatnych wzruszeń, przez subtelny humor, po momenty niepokoju i złości na przejawy ludzkiej chciwości.
„Jezioro Zapomnienie” to piękna, mądra i wzruszająca powieść obyczajowa z elementami romansu i intrygi. To historia o sile przyjaźni, miłości, o odnajdywaniu siebie na nowo i o walce o to, co dla nas najcenniejsze. Joanna Tekieli stworzyła miejsce, do którego chce się wracać, i bohaterów, których polubi się od pierwszej strony. To idealna lektura dla wszystkich, którzy szukają wytchnienia od zgiełku codzienności, cenią sobie kontakt z naturą (choćby ten literacki) i wierzą w to, że prawdziwe wartości potrafią przetrwać próbę czasu i ludzkiej chciwości.

O książce:
Tytuł: Jezioro Zapomnienie
Autor: Joanna Tekieli
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2023-04-26
Liczba stron: 400
Gatunek: Literatura obyczajowa
Sprawdź, gdzie kupić:
Ocena:
- Książka zainteresowała mnie:
- Akcja wciągnęła mnie:
- Narracja uwiodła mnie:
- Temat zaciekawił mnie:
- Postacie zawładnęły mną:
Podsumowanie:
„Jezioro Zapomnienie” to piękna, mądra i wzruszająca powieść obyczajowa z elementami romansu i intrygi. To historia o sile przyjaźni, miłości, o odnajdywaniu siebie na nowo i o walce o to, co dla nas najcenniejsze. Joanna Tekieli stworzyła miejsce, do którego chce się wracać, i bohaterów, których polubi się od pierwszej strony. To idealna lektura dla wszystkich, którzy szukają wytchnienia od zgiełku codzienności, cenią sobie kontakt z naturą (choćby ten literacki) i wierzą w to, że prawdziwe wartości potrafią przetrwać próbę czasu i ludzkiej chciwości.



