Literatura polska
Sekcja "Literatura Polska" na blogu zawiera recenzje książek autorstwa polskich twórców. Jej celem jest przedstawienie różnorodności rodzimej sceny literackiej. W ramach tej kategorii znajdziesz omówienia dzieł reprezentujących szerokie spektrum gatunków. Są to między innymi kryminały, powieści obyczajowe, fantastyka, reportaże, thrillery, a także literatura dla młodzieży i dzieci. Recenzje obejmują zarówno książki uznanych autorów, jak i debiuty, prezentując różnorodność tematyki i stylów obecnych w polskiej prozie. "Literatura Polska" ma za zadanie przybliżyć czytelnikom bogactwo polskiej książki i pomóc w wyborze interesujących pozycji.
„Śmierć między stronami” – Alek Rogoziński – recenzja
Zastanawialiście się kiedyś, co dzieje się, gdy do małego, prowincjonalnego miasteczka, w którym największym zmartwieniem jest to, czy proboszcz znowu przesadzi z długością kazania, wjeżdża ze świstem morderstwo? I to w miejscu tak niewinnym, tak przesiąkniętym zapachem starości i celulozy, jak księgarnia-antykwariat? A gdyby tak dorzucić do tego cztery wścibskie, urocze, acz w pełni zdeterminowane seniorki, które z gracją godną tajnych agentek (tylko z dużo gorszą fryzurą i zamiłowaniem do hazardu) postanawiają wziąć śledztwo w swoje ręce, mieszając szyki policji i generując komizm sytuacyjny na skalę, której nie powstydziłby się sam Szekspir, gdyby pisał komedie kryminalne? Odpowiedź brzmi: rodzi się „Śmierć między stronami” Alka Rogozińskiego, czyli dokładnie to, czego oczekujemy…
„Zatracenie” – Katarzyna Berenika Miszczuk – recenzja
W gęstych, tajemniczych lasach Bieszczad, gdzie szept starodawnej magii miesza się z zapachem żywicy i świeżo ściętego drewna, Katarzyna Berenika Miszczuk po raz kolejny zaprasza nas do świata Mnichówki. „Zatracenie” to druga odsłona serii „Ewa i Adam”, która zgrabnie łączy elementy polskiej mitologii, lekkiej obyczajowości i kryminalnej intrygi, osadzając je w malowniczej, choć momentami upiornej, scenerii południowo-wschodniej Polski. Na pierwszym planie mamy Ewę, kobietę zmagająca się nie tylko z przebudzeniem w sobie drzemiących mocy, ale i z prozaicznym, acz równie wymagającym zadaniem: remontem pensjonatu. Autorka, z charakterystyczną dla siebie swadą, rzuca nas w sam środek remontowego chaosu, udowadniając, że czasem łamiące się wiertło potrafi być równie irytujące i niebezpieczne, co…
„Klejnoty Szwagra” – Marek Stelar – recenzja
Istnieją w literaturze postacie, które stanowią synonim katastrofy – żywe generatory kłopotów, których samo pojawienie się na scenie gwarantuje czytelnikowi wybuch śmiechu i lawinę absurdalnych zdarzeń. W polskiej komedii kryminalnej taką ikoną, królem niezamierzonego chaosu, jest bez wątpienia Szwagier z cyklu „Góra Kłopotów” Marka Stelara. Czwarta część tej szalonej sagi, zatytułowana „Klejnoty Szwagra”, jest nie tylko potwierdzeniem tej reguły, ale także wielopoziomowym pomnożeniem nieszczęść. Marek Stelar zaprasza nas do świata, w którym nawet najbardziej drobiazgowo przemyślane plany rozsypują się niczym domek z kart na wietrze, a wszystko to za sprawą jednego człowieka – oraz, co gorsza, jego godnych następców. Tym razem scenerią dla tego świątecznego Armagedonu staje się zimowa, zasypana…
„Diabelstwò” – Maciej Lewandowski – recenzja
Są miejsca, które wydają się być przeklęte, miejsca, w których czas płynie inaczej, a cienie historii mają realną, namacalną moc. Czartyże, nadbałtyckie miasteczko stworzone przez Macieja Lewandowskiego, jest właśnie taką geograficzną anomalią – to scena, na której odwiecznie rozgrywa się walka dobra ze złem, a mgła spowijająca lasy służy za kurtynę, ukrywającą potworności. W powieści „Diabelstwò”, kontynuacji mrocznej, nadprzyrodzonej sagi rozpoczętej „Grzechotem”, Maciej Lewandowski udowadnia, że w jego uniwersum letnia sielanka nad morzem nigdy nie jest możliwa. Zło tutaj nie umiera – ono hibernuje, czekając na pierwszy chłód, na pierwszą jesienną mgłę, by z całą siłą zaatakować ponownie. Książka zabiera nas z powrotem do świata, w którym ludzkie grzechy i…
„Dom zła” – Jakub Rutka – recenzja
W mrocznym panteonie polskiej literatury kryminalnej, gdzie zazwyczaj dominują policyjne procedury i analityczny chłód, debiut Jakuba Rutki, „Dom Zła”, stanowi intrygujący i niepokojący wyjątek. To opowieść, która zamiast podążać śladami policyjnych wyjadaczy, wpuszcza nas w duszne, pełne tajemnic zakamarki małego miasta, prowadząc do opuszczonego domu, który od dekad skrywa makabryczny sekret. Wyobraźmy sobie, że to nie komisarz z wydziału zabójstw, ale człowiek od lat zafascynowany zbrodnią – podcaster kryminalny – zostaje wciągnięty w spiralę autentycznego śledztwa. Jak daleko może zaprowadzić go fascynacja mroczną stroną ludzkiej natury? Czy dziennikarska dociekliwość wystarczy, by rozwikłać zagadkę, którą lokalna społeczność i policja celowo, a może i ze strachu, chciały pogrzebać? Jakub Rutka przenosi nas…
„Usypianka” – Karolina Głogowska – recenzja
Niektóre miejsca, podobnie jak ludzie, noszą w sobie piętno przeszłości. Z każdym mijającym rokiem, z każdym lokatorem, z każdą radością i każdym dramatem, nasiąkają emocjami tak gęsto, że w końcu same stają się bohaterami opowieści. Powieść „Usypianka” Karoliny Głogowskiej, będąca drugim tomem jej cyklu osadzonego na Kociewiu, jest właśnie taką historią – w której to nie tyle ludzie kształtują otoczenie, co otoczenie zaczyna w złowrogi sposób kształtować ich. Karolina Głogowska ponownie zaprasza nas w rejon północnej Polski, gdzie sielankowy krajobraz ukrywa duszne sekrety, a nad domami wisi ciężar klątw i niesprawiedliwości, od których ucieczka wydaje się niemożliwa. W „Usypiance” autorka bierze na warsztat motyw nawiedzonego domu i odziedziczonego fatum, wzbogacając…
„Homo Digitalis. Jak internet pożera nasze życie?” – Wojtek Kardyś – recenzja
Czy kiedykolwiek zastanawialiśmy się, ile sekund naszego życia spędzamy, wpatrując się w podświetlony ekran, bezwiednie przewijając nieskończone strumienie informacji, które mają nas bawić, informować, a ostatecznie – uwięzić? Internet, narzędzie, które miało zrewolucjonizować komunikację i uczynić wiedzę powszechnie dostępną, stał się dziś czymś znacznie więcej: stał się środowiskiem, w którym żyjemy, pracujemy, konsumujemy i myślimy. Jest to rzeczywistość równie wszechobecna, co powietrze, którym oddychamy, a jednak rzadko poddajemy ją krytycznej analizie. Właśnie w ten nurt zaniepokojenia i konieczności głębszego zrozumienia wpływu cyfrowej rewolucji na naszą tożsamość wpisuje się książka Wojciecha Kardysia, „Homo Digitalis. Jak internet pożera nasze życie?”. Tytuł ten brzmi jak dramatyczne ostrzeżenie, niczym wezwanie do refleksji nad utraconymi…
„Psie troski” – Tom Justyniarski – recenzja
W świecie, gdzie tempo życia często zmusza nas do powierzchownego postrzegania rzeczywistości, a głębokie wartości bywają spychane na margines, literatura dziecięca i młodzieżowa pełni rolę nie tylko edukacyjną, ale i terapeutyczną. Właśnie w ten nurt doskonale wpisuje się książka „Psie troski” autorstwa Toma Justyniarskiego, otwierająca serię o zwierzętach i prawdziwych wartościach. To pozycja, która zaskarbiła sobie miano lektury szkolnej, a jej sukces, zwieńczony 1. miejscem w rankingu dziesięciu najlepszych książek dla dzieci ogłoszonym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, nie powinien dziwić. Jest to bowiem opowieść, która, mówi o istocie człowieczeństwa, o emocjach, które łączą, a nie dzielą, i o odpowiedzialności, której powinniśmy uczyć się od najmłodszych lat. Tom Justyniarski, znany ze…
“Śnieg przykryje” – Michał Śmielak – recenzja
Wśród zimowych, szarych dni, kiedy świat wydaje się otulony w sen, pojawia się opowieść, która z siłą mroźnego podmuchu wdziera się w zastałą codzienność, obiecując nie tylko dreszcz emocji, ale i głębokie, egzystencjalne refleksje. Taka właśnie jest powieść Michała Śmielaka, „Śnieg przykryje” – tytuł, który już na starcie sugeruje próbę zatarcia, ukrycia czegoś mrocznego i niewygodnego pod białą, pozornie niewinną pierzyną. To rasowy thriller psychologiczny, który z premedytacją wykorzystuje motyw zaginięcia i powrotu po latach, aby obnażyć mechanizmy rodzinnej traumy, skomplikowane relacje ojciec-syn, oraz nieubłaganą siłę prawdy, która zawsze, niezależnie od upływu czasu, znajduje drogę na powierzchnię. Michał Śmielak po raz kolejny udowadnia, że doskonale czuje się w gęstym, niepokojącym…
„Prezenty od złości” – Katarzyna Puchalska – recenzja
Czy złość, ta niechciana, głośna i burzliwa emocja, może być faktycznie prezentem? Tytuł książki „Prezenty od złości” autorstwa Katarzyny Puchalskiej (lektorki audiobooków, znanej także jako Ciotka Emotka) zilustrowanej przez Annę Simeone, jest celowo prowokacyjny i z miejsca chwyta uwagę zarówno małego czytelnika, jak i dorosłego, stawiając pod znakiem zapytania powszechne przekonanie o złości jako uczuciu, które należy jak najszybciej zdusić lub ukryć. Ta krótka, ale niezwykle głęboka opowieść o małej Róży, która mierzy się z tytułową Złością, to nie jest kolejna bajka o tym, jak być grzecznym i spokojnym. To raczej czuły przewodnik po wewnętrznym świecie dziecka, który uświadamia, że za każdym krzykiem, tupnięciem czy frustracją kryje się ważna informacja,…
„Jak być dobrym rodzicem? – Małgorzata Gołota – recenzja
Gdy otwieramy książkę z tak bezpośrednim i odważnym tytułem jak „Jak być dobrym rodzicem?”, natychmiast pojawia się intrygujące pytanie: czy istnieje w ogóle jeden, uniwersalny przepis na sukces w tej najtrudniejszej z życiowych ról? Małgorzata Gołota, znana już z głośnej publikacji o depresji młodzieży, nie próbuje serwować nam łatwych i wygładzonych złotych rad. Zamiast tego, zaprasza nas do głębokiej, momentami niewygodnej, ale absolutnie niezbędnej refleksji nad kondycją współczesnego rodzicielstwa. To, co początkowo wydaje się być kolejnym poradnikiem, szybko okazuje się być reportażem społecznym, zbiorem świadectw i fachowych opinii, które razem tworzą wielowymiarowy obraz wyzwań, z jakimi mierzą się dzisiejsi rodzice i ich dzieci. Autorka z reporterską dociekliwością zagląda w zakamarki…
„Witajcie w moim piekle” – Jacek Piekara – recenzja
Kiedy ostatnio czuliście się zaintrygowani, sięgając po książkę, która obiecuje podróż do najmroczniejszych zakamarków ludzkiej duszy i społeczeństwa? Jacek Piekara, autor znany z kontrowersyjnych i prowokujących dzieł, zaprasza nas właśnie do takiego miejsca w swoim zbiorze opowiadań „Witajcie w moim piekle”. To nie jest lektura dla wrażliwych. To książka, która rzuca wyzwanie, zmusza do myślenia i prowokuje dyskusję na temat granic wolności, opresji i obłędu ideologicznego. Jacek Piekara to postać niezwykła na polskiej scenie literackiej. Urodzony w 1965 roku, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych pisarzy fantastyki, w różnych jej odmianach. Jest również publicystą i redaktorem. Najbardziej znany jest z cyklu „Inkwizytor”, którego bohaterem jest Mordimer Madderdin, choć na swoim…
„Piekło jest puste” – Remigiusz Mróz – recenzja
To nie jest zwykła powieść kryminalna. To bilet do świata, gdzie granica między misją dziennikarską a bezwzględną manipulacją zaciera się w tempie błyskawicznym, a każde odkrycie prawdy jest krokiem w ciemność, z której nikt nie chce powrócić. „Piekło jest puste” Remigiusza Mroza, otwierające nowy cykl pod tytułem „Raport”, uderza w nas z siłą, której można spodziewać się po najbardziej doświadczonym thrillerzyście. Autor, znany z bezkompromisowej kreacji intryg i wartkiej akcji, tym razem bierze na celownik polski świat mediów i sprawia, że czytanie staje się nie tylko rozrywką, ale i niewygodną lekcją o mechanizmach, które kształtują naszą rzeczywistość. Głównym punktem zapalnym fabuły jest sprawa, która wstrząsnęła Polską dekadę wcześniej: tajemnicze zaginięcie…
„Jak odchudzić kota?” – Monika Wawrzyńska – recenzja
Kto powiedział, że życie to nie komedia romantyczna? Monika Wawrzyńska, autorka powieści „Jak odchudzić kota?”, zdaje się z przekorą udowadniać, że nawet najbardziej prozaiczna korporacyjna rzeczywistość może stać się sceną dla przewrotnej i pełnej humoru historii miłosnej. To opowieść, która, choć na pierwszy rzut oka wydaje się lekka jak piórko, niesie ze sobą całkiem spory ładunek ciepła, autoironii i refleksji nad tym, co tak naprawdę jest ważne w życiu. Czytelnicy, którzy oczekują inteligentnej rozrywki, z pewnością znajdą w tej książce coś dla siebie, a ci, którzy kiedykolwiek spędzili choć dzień w biurowcu, uśmiechną się nie raz, rozpoznając absurdy korporacyjnego dress code’u, gdzie „nawet pięty muszą być zakryte”. Główna bohaterka, Agata,…
„Mężczyzna, który rozmawiał z hienami” – Przemysław Piotrowski – recenzja
Kenia. Gorące, suche powietrze nasycone zapachem kurzu i dzikiej trawy. Odgłosy sawanny, stanowiące symfonię życia i śmierci, narastają w miarę zapadania zmroku. To właśnie w tym pięknym i bezlitosnym krajobrazie Przemysław Piotrowski postanawia umieścić akcję swojej powieści, „Mężczyzna, który rozmawiał z hienami”, uciekając tym samym od mrocznych zaułków polskiej metropolii, znanych nam z jego cyklu o komisarzu Brudnym. Czy to przesunięcie geograficzne oznacza również złagodzenie tonu i rezygnację z mrocznej głębi psychologicznej, tak charakterystycznej dla autora? Absolutnie nie. Zamiast tego otrzymujemy zaskakującą, doskonale skomponowaną hybrydę – klasyczny, analogowy kryminał, osadzony w egzotycznej, niemal klaustrofobicznej scenerii, gdzie pierwotna natura Afryki obnaża fałsz i hipokryzję ludzkiej duszy. To opowieść, która intryguje przede…
