„Kocham siebie” – Lucia Serrano – recenzja

Wyobraź sobie, że posiadasz pelerynę niewidkę, laser w oczach albo siłę pozwalającą przenosić góry. Brzmi jak scenariusz kolejnego hitu kinowego, prawda? A teraz wyobraź sobie coś znacznie trudniejszego do zdobycia, co nie wymaga kontaktu na przykład z radioaktywnym pająkiem ani urodzenia się na odległej planecie. Wyobraź sobie, że budzisz się rano, patrzysz w lustro i pierwszą rzeczą, którą czujesz, nie jest chęć poprawienia fryzury, ukrycia piegów czy narzekanie na wzrost, ale czysta, niczym niezmącona akceptacja. Lucia Serrano w swojej książce „Kocham siebie” przekonuje nas, że ta umiejętność to nie tylko rzadki dar, ale najpotężniejsza supermoc, jaką możemy w sobie wypracować, zwłaszcza w świecie, który od najmłodszych lat próbuje nas wcisnąć w określone ramy.

Jak jedno słowo potrafi zapuścić korzenie?

Książka „Kocham siebie” uderza w czuły punkt już od pierwszych stron, wykazując się niezwykłą empatią wobec mechanizmów powstawania kompleksów. Punktem wyjścia jest sytuacja, którą zna niemal każde dziecko – złośliwy komentarz rówieśnika, śmiech na korytarzu czy niewinna z pozoru uwaga dotycząca wyglądu. Lucia Serrano obrazuje, jak takie słowa potrafią „zamieszkać” w naszej głowie. To nie jest tylko chwilowe ukłucie żalu, ale ziarno, które rzucone na podatny grunt, zaczyna kiełkować, przesłaniając nam prawdę o nas samych. Autorka nie bagatelizuje emocji młodych ludzi. Wręcz przeciwnie, przyznaje im pełne prawo do smutku, jednocześnie wskazując bezpieczną drogę wyjścia z tego mentalnego labiryntu.

⇒ Przeczytaj moje pozostałe recenzje książek Lucia Serrano ⇐

Piękno tkwi w różnorodności, nie w filtrach

Fundamentem, na którym autorka buduje swoją opowieść, jest edukacja wizualna i emocjonalna, stawiająca fundamentalne pytanie o to, co by było, gdybyśmy wszyscy wyglądali identycznie. Odpowiedź jest oczywista – świat stałby się śmiertelnie nudny. Lucia Serrano stara się pokazać, że inność nie jest błędem w systemie, lecz jego największą wartością. Autorka odważnie demaskując przekazy, którymi karmią nas media społecznościowe i reklamy. Podkreśla z całą mocą, że to, co widzimy na ekranach smartfonów, to często nieprawda – wykreowany, nierealny obraz, który ma prawo osłabić nasze postrzeganie siebie, ale do którego pod żadnym pozorem nie powinniśmy dążyć. Lucia Serrano uświadamia nam, że zewnętrzna zmiana wyglądu czy próba dopasowania się do aktualnych trendów wcale nie przyniesie ulgi, ponieważ to, co najważniejsze, „siedzi” w naszej głowie i to tam rodzi się prawdziwa pewność siebie. To, co dziś uznajemy za pożądane, kiedyś mogło być uznane za mankament, co tylko potwierdza tezę, że kanony są ulotne i sztuczne. Dzięki temu przekaz staje się jasny i klarowny: cechy charakterystyczne, które czasem stają się powodem do drwin, są w rzeczywistości naszymi znakami szczególnymi, czyniącymi nas niepodrabialnymi. To lekcja ciałopozytywności podana w sposób tak lekki, że staje się dla odbiorcy naturalna jak oddychanie.

Ilustracje, które budują poczucie bezpieczeństwa

Lektura tej książki przypomina udział w niezwykle czułych warsztatach z budowania poczucia własnej wartości. Lucia Serrano nie rzuca pustych haseł, lecz podpowiada, jak odgonić trudne myśli i zmienić wewnętrzny dialog – ten cichy głos w naszych głowach, który bywa najsurowszym krytykiem. Autorka przekonuje, że miłość do samego siebie to proces i codzienna decyzja o byciu dla siebie dobrym, a metaforę supermocy przywołuje nie bez powodu. W dobie mediów społecznościowych i wyśrubowanych kanonów piękna autentyczna samoakceptacja wymaga bowiem odwagi i siły godnej prawdziwego bohatera. Przekaz ten idealnie dopełnia oprawa graficzna, za którą również odpowiada autorka. Styl Lucii Serrano jest radosny, pełen nasyconych barw i dynamizmu, dzięki czemu ilustracje nie stanowią jedynie tła dla tekstu, lecz są jego integralną częścią budującą poczucie bezpieczeństwa. Postacie narysowane przez autorkę mają w sobie rzadką autentyczność – nie są wyidealizowanymi modelami, lecz przypominają dzieci, które spotykamy codziennie na placu zabaw czy w szkole. Ta wizualna szczerość sprawia, że znacznie łatwiej jest nam utożsamić się z przesłaniem i uwierzyć, że akceptacja własnych niedoskonałości jest nie tylko możliwa, ale i niezwykle potrzebna.

Manifest wolności i najtrwalsza tarcza

„Kocham siebie” to literatura terapeutyczna w najlepszym tego słowa znaczeniu, ponieważ jest całkowicie pozbawiona moralizatorstwa, a przesycona głębokim zrozumieniem. Lucia Serrano stworzyła manifest wolności od cudzych opinii, który uczy, że nasze ciało to nasz dom, o który warto dbać z czułością, niezależnie od tego, co mówią inni. W rzeczywistości, która nieustannie próbuje nas sformatować, ta opowieść stanowi radosny głos sprzeciwu. To inwestycja w fundamenty zdrowia psychicznego, która może zaprocentować w przyszłości większą odpornością na hejt i wewnętrznym spokojem. Jeśli szukasz lektury, która zmienia sposób patrzenia na własne odbicie w lustrze, propozycję od Lucia Serrano warto mieć pod ręką, gdyż przypomina, że miłość do siebie to najtrwalsza tarcza, jaką możemy sobie podarować.

⇒  Przeczytaj moje pozostałe recenzje książek dla dzieci ⇐

Informacje o książce „Kocham siebie” – Lucia Serrano:

Tytuł: Kocham siebie Tytuł oryginalny: Me quiero mucho Autor: Lucía Serrano Tłumaczenie: Karolina Jaszecka Wydawnictwo: Debit Data wydania: 29 kwietnia 2026 r.  Liczba stron: 40 Gatunek: Poznawanie świata , Wiek 3 – 5 lat

Oficjalna recenzja portalu:

⇒  Zobacz inne recenzje książek z wydawnictwa Debit ⇐