Książki
Zanurz się w subiektywnym świecie literackich recenzji. Znajdziesz tu zbiór moich osobistych opinii na temat przeczytanych książek. Dzielę się swoimi wrażeniami, refleksjami i przemyśleniami na temat fabuły, bohaterów, języka autora i innych aspektów, które sprawiły, że dana książka była dla mnie wyjątkowa bądź wynudziły mnie.
„Śmierć między stronami” – Alek Rogoziński – recenzja
Zastanawialiście się kiedyś, co dzieje się, gdy do małego, prowincjonalnego miasteczka, w którym największym zmartwieniem jest to, czy proboszcz znowu przesadzi z długością kazania, wjeżdża ze świstem morderstwo? I to w miejscu tak niewinnym, tak przesiąkniętym zapachem starości i celulozy, jak księgarnia-antykwariat? A gdyby tak dorzucić do tego cztery wścibskie, urocze, acz w pełni zdeterminowane seniorki, które z gracją godną tajnych agentek (tylko z dużo gorszą fryzurą i zamiłowaniem do hazardu) postanawiają wziąć śledztwo w swoje ręce, mieszając szyki policji i generując komizm sytuacyjny na skalę, której nie powstydziłby się sam Szekspir, gdyby pisał komedie kryminalne? Odpowiedź brzmi: rodzi się „Śmierć między stronami” Alka Rogozińskiego, czyli dokładnie to, czego oczekujemy…
„Zatracenie” – Katarzyna Berenika Miszczuk – recenzja
W gęstych, tajemniczych lasach Bieszczad, gdzie szept starodawnej magii miesza się z zapachem żywicy i świeżo ściętego drewna, Katarzyna Berenika Miszczuk po raz kolejny zaprasza nas do świata Mnichówki. „Zatracenie” to druga odsłona serii „Ewa i Adam”, która zgrabnie łączy elementy polskiej mitologii, lekkiej obyczajowości i kryminalnej intrygi, osadzając je w malowniczej, choć momentami upiornej, scenerii południowo-wschodniej Polski. Na pierwszym planie mamy Ewę, kobietę zmagająca się nie tylko z przebudzeniem w sobie drzemiących mocy, ale i z prozaicznym, acz równie wymagającym zadaniem: remontem pensjonatu. Autorka, z charakterystyczną dla siebie swadą, rzuca nas w sam środek remontowego chaosu, udowadniając, że czasem łamiące się wiertło potrafi być równie irytujące i niebezpieczne, co…
„Klejnoty Szwagra” – Marek Stelar – recenzja
Istnieją w literaturze postacie, które stanowią synonim katastrofy – żywe generatory kłopotów, których samo pojawienie się na scenie gwarantuje czytelnikowi wybuch śmiechu i lawinę absurdalnych zdarzeń. W polskiej komedii kryminalnej taką ikoną, królem niezamierzonego chaosu, jest bez wątpienia Szwagier z cyklu „Góra Kłopotów” Marka Stelara. Czwarta część tej szalonej sagi, zatytułowana „Klejnoty Szwagra”, jest nie tylko potwierdzeniem tej reguły, ale także wielopoziomowym pomnożeniem nieszczęść. Marek Stelar zaprasza nas do świata, w którym nawet najbardziej drobiazgowo przemyślane plany rozsypują się niczym domek z kart na wietrze, a wszystko to za sprawą jednego człowieka – oraz, co gorsza, jego godnych następców. Tym razem scenerią dla tego świątecznego Armagedonu staje się zimowa, zasypana…
„Diabelstwò” – Maciej Lewandowski – recenzja
Są miejsca, które wydają się być przeklęte, miejsca, w których czas płynie inaczej, a cienie historii mają realną, namacalną moc. Czartyże, nadbałtyckie miasteczko stworzone przez Macieja Lewandowskiego, jest właśnie taką geograficzną anomalią – to scena, na której odwiecznie rozgrywa się walka dobra ze złem, a mgła spowijająca lasy służy za kurtynę, ukrywającą potworności. W powieści „Diabelstwò”, kontynuacji mrocznej, nadprzyrodzonej sagi rozpoczętej „Grzechotem”, Maciej Lewandowski udowadnia, że w jego uniwersum letnia sielanka nad morzem nigdy nie jest możliwa. Zło tutaj nie umiera – ono hibernuje, czekając na pierwszy chłód, na pierwszą jesienną mgłę, by z całą siłą zaatakować ponownie. Książka zabiera nas z powrotem do świata, w którym ludzkie grzechy i…
„Dom zła” – Jakub Rutka – recenzja
W mrocznym panteonie polskiej literatury kryminalnej, gdzie zazwyczaj dominują policyjne procedury i analityczny chłód, debiut Jakuba Rutki, „Dom Zła”, stanowi intrygujący i niepokojący wyjątek. To opowieść, która zamiast podążać śladami policyjnych wyjadaczy, wpuszcza nas w duszne, pełne tajemnic zakamarki małego miasta, prowadząc do opuszczonego domu, który od dekad skrywa makabryczny sekret. Wyobraźmy sobie, że to nie komisarz z wydziału zabójstw, ale człowiek od lat zafascynowany zbrodnią – podcaster kryminalny – zostaje wciągnięty w spiralę autentycznego śledztwa. Jak daleko może zaprowadzić go fascynacja mroczną stroną ludzkiej natury? Czy dziennikarska dociekliwość wystarczy, by rozwikłać zagadkę, którą lokalna społeczność i policja celowo, a może i ze strachu, chciały pogrzebać? Jakub Rutka przenosi nas…
„Usypianka” – Karolina Głogowska – recenzja
Niektóre miejsca, podobnie jak ludzie, noszą w sobie piętno przeszłości. Z każdym mijającym rokiem, z każdym lokatorem, z każdą radością i każdym dramatem, nasiąkają emocjami tak gęsto, że w końcu same stają się bohaterami opowieści. Powieść „Usypianka” Karoliny Głogowskiej, będąca drugim tomem jej cyklu osadzonego na Kociewiu, jest właśnie taką historią – w której to nie tyle ludzie kształtują otoczenie, co otoczenie zaczyna w złowrogi sposób kształtować ich. Karolina Głogowska ponownie zaprasza nas w rejon północnej Polski, gdzie sielankowy krajobraz ukrywa duszne sekrety, a nad domami wisi ciężar klątw i niesprawiedliwości, od których ucieczka wydaje się niemożliwa. W „Usypiance” autorka bierze na warsztat motyw nawiedzonego domu i odziedziczonego fatum, wzbogacając…
“Podejrzany X. Pochodna zbrodni” – Keigo Higashino – recenzja
Wyobraź sobie, że w centrum mrocznej, zdawałoby się, doskonałej zbrodni, nie stoi zimny, cyniczny morderca, lecz geniusz matematyczny, którego jedyną miłością jest porządek, elegancja dowodu i piękno czystej logiki. Teraz pomyśl, że jego przeciwnikiem, a zarazem jedynym godnym rywalem, jest fizyk, który równie dobrze czuje się na policyjnym komisariacie, co w świecie cząstek elementarnych. Właśnie w takim zderzeniu umysłów, gdzie linia między miłością a zbrodnią staje się cienka jak ostrze brzytwy, Keigo Higashino osadza akcję swojego dzieła, „Podejrzany X. Pochodna zbrodni”. To nie jest kolejna opowieść detektywistyczna skupiająca się na odkryciu tożsamości sprawcy, to jest emocjonalnie naładowany pojedynek o ujawnienie metody zbrodni, a przede wszystkim, dlaczego – dlaczego ktoś tak…
„Homo Digitalis. Jak internet pożera nasze życie?” – Wojtek Kardyś – recenzja
Czy kiedykolwiek zastanawialiśmy się, ile sekund naszego życia spędzamy, wpatrując się w podświetlony ekran, bezwiednie przewijając nieskończone strumienie informacji, które mają nas bawić, informować, a ostatecznie – uwięzić? Internet, narzędzie, które miało zrewolucjonizować komunikację i uczynić wiedzę powszechnie dostępną, stał się dziś czymś znacznie więcej: stał się środowiskiem, w którym żyjemy, pracujemy, konsumujemy i myślimy. Jest to rzeczywistość równie wszechobecna, co powietrze, którym oddychamy, a jednak rzadko poddajemy ją krytycznej analizie. Właśnie w ten nurt zaniepokojenia i konieczności głębszego zrozumienia wpływu cyfrowej rewolucji na naszą tożsamość wpisuje się książka Wojciecha Kardysia, „Homo Digitalis. Jak internet pożera nasze życie?”. Tytuł ten brzmi jak dramatyczne ostrzeżenie, niczym wezwanie do refleksji nad utraconymi…
„Cuda na śniegu” – Joanna Szarańska – recenzja
Zimowe miesiące, niosące ze sobą obietnicę otulenia, zapach cynamonu i migoczące światła, stwarzają idealną scenerię dla literatury, która ma za zadanie ogrzać serce. Jest pewien gatunek powieści, których wyczekujemy z równą niecierpliwością, z jaką wypatrujemy pierwszej gwiazdki. Wśród autorek, które co roku dostarczają tę ciepłą, magiczną dawkę świątecznej otuchy, Joanna Szarańska zajmuje szczególne miejsce. Jej książki stały się dla wielu czytelników – w tym i dla mnie – literacką tradycją stanowiącą nieodłączny element przygotowań do Bożego Narodzenia. Zawsze z radością sięgam po jej nową propozycję, z nadzieją na wzruszającą, pełną humoru i optymizmu historię. Czy zatem „Cuda na śniegu” dorównają moim oczekiwaniom i czy zdołała zaserwować magię w swojej czystej,…
„220 splotów szydełkowych” – opracowanie zbiorowe – recenzja
W świecie, który nieustannie pędzi i wymaga od nas efektywności mierzonej cyfrowym zegarem, coraz częściej szukamy azylu w aktywnościach, które niosą ze sobą powolny rytm, namacalny efekt i dają przestrzeń na koncentrację – takich jak szydełkowanie. Choć Internet jest nieprzebraną skarbnicą tutoriali i wzorów, nic nie zastąpi fizycznego kontaktu z solidnym podręcznikiem, który stoi na półce, gotowy by służyć pomocą i inspiracją w każdej chwili. Właśnie w ten nurt wpisuje się ósme wydanie „220 splotów szydełkowych” od Wydawnictwa RM – pozycja, która już samym swoim tytułem obiecuje bogactwo możliwości i stawia pytanie: czy jest to tylko kolejna techniczna encyklopedia, czy może faktycznie kompendium zdolne obudzić w nas drzemiącą pasję do…
“Śnieg przykryje” – Michał Śmielak – recenzja
Wśród zimowych, szarych dni, kiedy świat wydaje się otulony w sen, pojawia się opowieść, która z siłą mroźnego podmuchu wdziera się w zastałą codzienność, obiecując nie tylko dreszcz emocji, ale i głębokie, egzystencjalne refleksje. Taka właśnie jest powieść Michała Śmielaka, „Śnieg przykryje” – tytuł, który już na starcie sugeruje próbę zatarcia, ukrycia czegoś mrocznego i niewygodnego pod białą, pozornie niewinną pierzyną. To rasowy thriller psychologiczny, który z premedytacją wykorzystuje motyw zaginięcia i powrotu po latach, aby obnażyć mechanizmy rodzinnej traumy, skomplikowane relacje ojciec-syn, oraz nieubłaganą siłę prawdy, która zawsze, niezależnie od upływu czasu, znajduje drogę na powierzchnię. Michał Śmielak po raz kolejny udowadnia, że doskonale czuje się w gęstym, niepokojącym…
„Zaburzenie opozycyjno-buntownicze. Przewodnik dla rodziców” – Amelia Bowler – recenzja
Wśród licznych publikacji poświęconych wyzwaniom wychowawczym, problematyka uporczywego sprzeciwu i buntu dziecięcego zajmuje miejsce szczególne, budząc często poczucie bezradności u rodziców i specjalistów. Książka Amelii Bowler, zatytułowana „Zaburzenia opozycyjno-buntownicze” (ODD – Oppositional Defiant Disorder), stanowi próbę usystematyzowania wiedzy na temat tego złożonego syndromu. Choć nie jest to pozycja, która wstrząsa posadami psychologii dziecięcej, z pewnością oferuje solidny przegląd problemu i przydatne wskazówki dla osób szukających metod radzenia sobie z chronicznym oporem dziecka. Lektura ta, pozbawiona naukowego żargonu, staje się przystępnym wprowadzeniem do zagadnień związanych z neurobiologią trudnych zachowań, stanowiąc ciekawą, alternatywę dla tradycyjnych, często nieskutecznych, metod wychowawczych opartych na karze i nagrodzie. Autorka rozpoczyna swoją narrację od wyjaśnienia natury ODD,…
„Jak być dobrym rodzicem? – Małgorzata Gołota – recenzja
Gdy otwieramy książkę z tak bezpośrednim i odważnym tytułem jak „Jak być dobrym rodzicem?”, natychmiast pojawia się intrygujące pytanie: czy istnieje w ogóle jeden, uniwersalny przepis na sukces w tej najtrudniejszej z życiowych ról? Małgorzata Gołota, znana już z głośnej publikacji o depresji młodzieży, nie próbuje serwować nam łatwych i wygładzonych złotych rad. Zamiast tego, zaprasza nas do głębokiej, momentami niewygodnej, ale absolutnie niezbędnej refleksji nad kondycją współczesnego rodzicielstwa. To, co początkowo wydaje się być kolejnym poradnikiem, szybko okazuje się być reportażem społecznym, zbiorem świadectw i fachowych opinii, które razem tworzą wielowymiarowy obraz wyzwań, z jakimi mierzą się dzisiejsi rodzice i ich dzieci. Autorka z reporterską dociekliwością zagląda w zakamarki…
„Witajcie w moim piekle” – Jacek Piekara – recenzja
Kiedy ostatnio czuliście się zaintrygowani, sięgając po książkę, która obiecuje podróż do najmroczniejszych zakamarków ludzkiej duszy i społeczeństwa? Jacek Piekara, autor znany z kontrowersyjnych i prowokujących dzieł, zaprasza nas właśnie do takiego miejsca w swoim zbiorze opowiadań „Witajcie w moim piekle”. To nie jest lektura dla wrażliwych. To książka, która rzuca wyzwanie, zmusza do myślenia i prowokuje dyskusję na temat granic wolności, opresji i obłędu ideologicznego. Jacek Piekara to postać niezwykła na polskiej scenie literackiej. Urodzony w 1965 roku, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych pisarzy fantastyki, w różnych jej odmianach. Jest również publicystą i redaktorem. Najbardziej znany jest z cyklu „Inkwizytor”, którego bohaterem jest Mordimer Madderdin, choć na swoim…
„Piekło jest puste” – Remigiusz Mróz – recenzja
To nie jest zwykła powieść kryminalna. To bilet do świata, gdzie granica między misją dziennikarską a bezwzględną manipulacją zaciera się w tempie błyskawicznym, a każde odkrycie prawdy jest krokiem w ciemność, z której nikt nie chce powrócić. „Piekło jest puste” Remigiusza Mroza, otwierające nowy cykl pod tytułem „Raport”, uderza w nas z siłą, której można spodziewać się po najbardziej doświadczonym thrillerzyście. Autor, znany z bezkompromisowej kreacji intryg i wartkiej akcji, tym razem bierze na celownik polski świat mediów i sprawia, że czytanie staje się nie tylko rozrywką, ale i niewygodną lekcją o mechanizmach, które kształtują naszą rzeczywistość. Głównym punktem zapalnym fabuły jest sprawa, która wstrząsnęła Polską dekadę wcześniej: tajemnicze zaginięcie…
