Literatura polska
Sekcja "Literatura Polska" na blogu zawiera recenzje książek autorstwa polskich twórców. Jej celem jest przedstawienie różnorodności rodzimej sceny literackiej. W ramach tej kategorii znajdziesz omówienia dzieł reprezentujących szerokie spektrum gatunków. Są to między innymi kryminały, powieści obyczajowe, fantastyka, reportaże, thrillery, a także literatura dla młodzieży i dzieci. Recenzje obejmują zarówno książki uznanych autorów, jak i debiuty, prezentując różnorodność tematyki i stylów obecnych w polskiej prozie. "Literatura Polska" ma za zadanie przybliżyć czytelnikom bogactwo polskiej książki i pomóc w wyborze interesujących pozycji.
„Wszystko wina kota!” – Agnieszka Lingas – Łoniewska – recenzja
Nasze życie pisze nam najlepsze scenariusze, które z pewnością mogłyby się znaleźć na kartach bestsellerowych powieści. To ono kieruje nami niczym marionetkami po zawiłościach losu. Podstawia kłody pod nogi i chwyta w ramiona kiedy upadamy. Zmienia scenerię za każdym zakrętem, byśmy nie wiedzieli co nas tam czeka. A my jak wierni aktorzy, podążamy ową wytyczoną ścieżką, próbując jak najlepiej wdać się w tą oscarową rolę. Z takim o to scenariuszem, pełnym zbiegów okoliczności i obfitującym w niespodzianki raczy nas Agnieszka Lingas – Łoniewska w swojej najnowszej powieści “Wszystko wina kota!”. Muszę się przyznać, że choć autorka ma na swoim koncie wiele powieści obyczajowych, w których to sensacja miesza się z…
„Czereśnie zawsze muszą być dwie” – Magdalena Witkiewicz – recenzja
Kiedy ostatnio książka sprawiła, że czuliście, jak otwierają się przed Wami drzwi do przeszłości, a zapach starych wspomnień miesza się z aromatem kwitnących czereśni? „Czereśnie zawsze muszą być dwie” Magdaleny Witkiewicz to właśnie taka powieść – historia, która uwodzi delikatnością, mądrością i głębią emocji, a jednocześnie przypomina o potędze miłości i przeznaczenia. Jeśli szukacie książki, która poruszy najczulsze struny w Waszym sercu, otuli ciepłem i sprawi, że zaczniecie patrzeć na świat nie tylko oczami, ale i duszą, to znaleźliście idealnego kompana na wieczór. Przygotujcie się na podróż w głąb tajemniczej willi, gdzie sekrety przeszłości czekają, by wydać najsłodsze owoce. Magdalena Witkiewicz, z charakterystyczną dla siebie wrażliwością, zaprasza nas do świata…
“Kolory” – Anna Wiśniewska – seria Fisher – Price – recenzja
Przeglądając półki z zabawkami bardzo często natykamy się na produkty od marki Fisher – Price. Ich kolorowe zabawki przyciągają wzrok a większość staje się jednymi z ulubionych naszych szkrabów. Markę Fisher – Price znajdziemy także na półkach z … książki. To dzięki Wydawnictwo Olesiejuk maluszki mogę podziwiać na kartonowych stronach lubiane i znane zwierzaki od Fisher – Price. W naszej biblioteczce, grzecznie na półeczce stoją “Kolory” jedna z kilku pozycji z serii, która w barwny sposób zachęca naszego maluszka do poznawania kolorów. Na kartonowych, twardych stronach znajdziemy pogrupowane kolorystycznie obrazki przedstawiające przedmioty, zwierzątka, owoce i warzywa. Większości z nich towarzyszą zwierzaczki, które możemy znać z portfolio produktowym owej marki. …
„Milaczek” – Magdalena Witkiewicz – recenzja
Tak to nas natura skonstruowała, że miłości szukać pragniemy. Poszukujemy, wypatrujemy i z utęsknieniem wzdychamy za królewiczem na białym koniu, za drugą połówką jabłka, co to z nami się złączy. Taka też to jest Milena, a właściwie Milaczek. Dziewczę zbliżające się do trzydziestki, zmagające się z paroma kilogramami nadwagi, które jako zawodowy analityk skrzętnie co dzień sprawdza. Jej burzliwe życie urozmaicone przez siedmioletnią iskierkę Zuzię zwaną Bachorem oraz ekscentryczną, mającą “troszkę” latek na karku, ciotkę Zofię Kruk tylko kusi czytelnika. Magdalena Witkiewicz, polska pisarka swoją przygodę z pisarstwem rozpoczęła właśnie od powołania do życia tytułowego Milaczka. Jej debiutancka powieść “Milaczek” ukazała się w 2008 roku i do tej pory podbija…
„Szkoła żon” – Magdalena Witkiewicz – recenzja
Czasem przychodzi ochota na coś lekkiego, coś co nie zmusza do myślenia, coś co nie powoduje przyspieszonego bicia serca. Coś gdzie groza zastąpiona jest humorem, gdzie fantazja spotyka się z kolorową rzeczywistością. Coś co pozwoli na oderwanie się od rzeczywistości i przywoła uśmiech na twarzy. Będą z wirze czytania Magdaleny Witkiewicz daleko szukać nie musiałam owego “czegoś” . Moja ochota na coś lekkiego szybko została skonsumowana pozycją “Szkoła żon”. Sięgając po “Szkołę żon” mamy przyjemność poznać Julię, świeżą rozwódkę, która wpisując się w ostatnio modny nurt, świętując swój rozwód w klubie. Tam wygrywa tajemnicze zaproszenie do luksusowego SPA – Zmysłowa szkoła żon. Co prawda żoną już nie jest ale wypoczynek…
„Cześć, co słychać?” – Magdalena Witkiewicz – recenzja
Każdego z nas dopada pewnego rodzaju melancholia przeszłości. Nawiedza naszą głowę, posyłając myśli i pytania: jakby to było gdyby…., co by się działo gdyby… i tak dalej. Owe, jakby nie patrzeć, cenne wspomnienia kształtują nas a także wpływają na naszą teraźniejszość i na to jakim człowiekiem jesteśmy. Niestety mają jedną wadę. Często zatarte przez czas i wyprane z gorszych chwil, uśmiechają się do nas wyidealizowane. Ciągną, kuszą, i choć nie wiem jakbyśmy się starali na chwilę przysłaniają teraźniejszość, szepcząc byłoby lepiej… I nie ma nic w tym złego, bo przecież taka jest ludzka natura, która sprawia, że czasem odpływamy. Problem zaczyna się dopiero wtedy kiedy owe wspomnienia przejmują nad nami…
„Biuro przesyłek niedoręczonych” – Natasza Socha – recenzja
Czy pamiętacie czasy kiedy to wysyłanie kartek czy też pisanie listów było na porządku dziennym? Pocztówki z wakacji, kartki świąteczne czy listy od przyjaciół były częstymi gośćmi naszych skrzynek pocztowych. Muszę przyznać, że owe wspomnienie wzbudza we mnie swoisty sentyment i pewnego rodzaju tęsknotę za pocztową korespondencją i jej urokiem. Owa, chciałoby się powiedzieć mocno zapomniana, przygoda listowa zagościła w najnowszej powieści Nataszy Sochy „Biuro przesyłek niedoręczonych”. To właśnie tam, w otoczeniu świątecznego gwaru przyjrzymy się kulisom poczty i zdamy sobie sprawę, że listy jeszcze tak wcale nie umarły i wciąż są pełne ludzkich historii… „Są godziny, które wloką się w nieskończoność, godziny nudne i bardzo do siebie podobne. Wypełniają…
„Kołysanki przytulanki” – Anna Edyk – Psut – recenzja
„Chodził księżyc wokół domu, każdego wieczora, A w łóżeczku leżą dzieci, Bo na sen już pora” Jak co wieczór, wiele rodziców zasiada przy łóżeczku swojej pociechy i próbuje znanych mu tylko chwytów aby jego maleństwo zamknęło oczka i udało się do krainy snów. Kołysanki, bajeczki, wierszyki wszystko co zachęci maluszka do snu. Gdy zasób pamięciowy się kończy a twórczość nasza idzie spać, trzeba sięgnąć po pomoc. Z pomocą przychodzi nam Anna Edyk – Psut i jej „Kołysanki Przytulanki”. Jest to zbiór czterdziestu wierszyków – kołysanek, które mają zachęcić nasze maluszki do snu. I tak poczynając od piżamki w misie, łóżeczku z granatową kołderką, gwiazdki i księżycu oddajemy się sennemu nastrojowi…
“Chujowa pani domu” – Magdalena Kostyszyn – recenzja
Czujesz, że presja bycia idealną matką, żoną, panią domu i do tego karierowiczką wysysa z ciebie ostatnie resztki energii? Masz dość lukrowanych zdjęć z perfekcyjnymi wnętrzami i bezbłędnymi wypiekami, które zalewają internet? Jeśli choć raz odpowiedziałaś „tak!”, to „Ch…owa pani domu” Magdaleny Kostyszyn jest książką, na którą czekałaś. To nie jest kolejny poradnik, który każe ci sięgać gwiazd – to anty-poradnik w wersji #nofilter, który z hukiem sprowadzi cię na ziemię i pokaże, że bycie „ch…ową” panią domu to nic złego, a wręcz wyzwalające! Przygotuj się na salwy śmiechu, inteligentną ironię i bolesną prawdę, która, paradoksalnie, okaże się najprzyjemniejszym balsamem dla duszy. Magdalena Kostyszyn, znana ze swojego bezkompromisowego poczucia humoru…
„Jeszcze czego! Nie ma miłości bez równości” – Paulina Młynarska – Moritz – recenzja
Chciałoby się napisać, że Paulinę Młynarską zna każdy, ale byłaby to pewnego rodzaju hipokryzja z mojej strony, gdyż ja owej autorki (celebrytki?) niestety nie znam. Może gdzieś nazwisko w połączeniu z tym imieniem mi się obiło o uszy ale bardzo słabo. Ja wiem, to przejaw pewnego rodzaju arogancji z mojej strony, ale cóż poradzę, że świat telewizyjnych celebrytów nie jest mi bliski ani fascynujący. Niemniej gdy usłyszałam, że pojawiła się jej nowa książka i do tego, że to polecana pozycja, mój alarm mola książkowego się włączył. Nie minęło dużo czasu a ja już zasiadałam w fotelu z jej pozycją w ręku. „Jeszcze czego! Nie ma miłości bez równości” to siódma…
„Szczęście pachnące wanilią” – Magdalena Witkiewicz [recenzja]
Czymże może być szczęście? Może to ulotny zapach, który niespodziewanie otula nas radością? Jeśli tak, to jakby pachniał zatem? Na to pytanie odpowiedź znalazła Magdalena Witkiewicz, polska pisarka. Według niej szczęście pachnie wanilią i to nie byle jaką bo taką w babeczce waniliowej. Nam, czytelnikowi pozostaje zatem schrupać z apetytem ową babeczkę a przy okazji zagłębić się w historię babeczek, które owy zapach szczęścia otulił. „Szczęście pachnące wanilią” to słodko – gorzka opowieść o spełnionych marzeniach, która trafiłam w moje ręce bardzo niespodziewanie. Ta zapowiadająca się sentymentalnie lektura raczej w kręgu moich zainteresowań by się nie znalazła a tak przypadek sprawił, że zaczęłam ją czytać. W sumie to tak jak…
„Ekspozycja” – Remigiusz Mróz – recenzja
„Termin ekspozycja ma przynajmniej pięć znaczeń. Podobnie wieloznaczny jest każdy krok mordercy”. Zatem ilu potrzeba policjantów aby rozważyć każdy jego krok? Aby wybrać odpowiednią ścieżkę tak aby morderca czuł na karku oddech sprawiedliwego? Niewielu, tak naprawdę wystarczy tylko jeden – Wiktor Forst. Komisarz, który nie baczy na normy i zasady a robi to co uważa za słuszne w swoim mniemaniu. Kierujący się zasadą, że pożary gasi się kiedy wybuchną. Dorzućmy do tego ambitną dziennikarkę Olgę Szrebską i mamy duet, który urzeknie wielu. Zainteresowani? Remigiusz Mróz, to jego nazwisko szumi w świecie literatury. Młody, owocny i polski autor, który swoimi powieściami przyciąga wielu czytelników. Od różnych opinii huczy w Internecie, a…
„Czas pokaże” – Anna Ficner – Ogonowska – recenzja
Czymże jest miłość? To pytanie nurtuje wszystkich. Uczucie, które pojawia się znikąd. Czasem atakuje znienacka ze wzmożoną siłą a czasem powoli nieśmiało się rozbudza. Potrafi dosięgnąć każdego i niema na nią mocnych. Niesie ze sobą ogromną siłę, tworząc z ludzi prawdziwych bohaterów ale także potrafi mieć niszczycielską moc, burzącą życie każdego. Jedni szukają jej ambitnie, drudzy grzecznie czekają a jeszcze inni przed nią się bronią. Nieposkromiona, nieprzewidywalna, niedbająca o zasady żyje wśród nas i otula wybrańców swym oddechem. Uroki i tajemnice miłości możemy poznać w najnowszej powieści Anny Ficner – Ogonowskiej „Czas pokaże”. Autorka zyskała rzesze fanów dzięki swojej debiutanckiej powieści „Alibi na szczęście” i jej kontynuacji. Jej książki charakteryzują…
„Pan Lodowego Ogrodu” – tom 1 – Jarosław Grzędowicz – recenzja
Moja przygoda z Jarosławem Grzędowiczem rozpoczęła się całkiem niewinnie i przypadkowo. Podczas szeroko rozumianych dyskusji literackich, które uwierzcie mi, wcale nie są nudne, zeszło na temat fantastyki polskiej. Przyznaje, temat, w którym mam duże braki (bo tylko Piekara i Sapkowski przeczytani) ale także do niej mnie zbytnio nie ciągnie. Owa dyskusja zeszła na temat dorobku literackiego Grzędowicza (co by nie było kojarzyłam) i gorąco polecano mi powieść „Pan Lodowego Ogrodu„. Skoro tak kusili to coś musi w tym być. Pełna natchnienia siadłam do owej książki… Jarosław Grzędowicz, gdyby jeszcze ktoś nie wywnioskował, jest polskim pisarzem fantastyki, który swój debiut literacki miał w 1982 roku. Na swoim koncie ma wiele opowiadań, za…
„Biuro kotów znalezionych” – Kinga Izdebska – recenzja
W moje ręce wpadła dość nietypowa książka – „Biuro kotów znalezionych” autorstwa Kingi Izdebskiej. Lektura ta jest nietypowa, gdyż z jednej strony jest krótką historią z życia autorki o tym, jak postanowiła się zagłębić w wolontariat i stworzyć tymczasowy dom dla kotów. Z drugiej strony jest apelem do wszystkich, aby zwrócili uwagę na los kotów, w szczególności tych bezdomnych. Czasem drobny gest może znaczyć dla nich bardzo dużo. Kinga Izdebska z zawodu jest informatykiem a z zamiłowania pomaga w Fundacji Argos. W swojej książce postanowiła opisać jak naprawdę wygląda dom tymczasowy dla kotów, jak działa fundacja pomagająca bezdomnym kotom miejskim. Jako nowicjuszka podeszła do tego tematu od początku, prowadząc czytelnika…
