Książki
Zanurz się w subiektywnym świecie literackich recenzji. Znajdziesz tu zbiór moich osobistych opinii na temat przeczytanych książek. Dzielę się swoimi wrażeniami, refleksjami i przemyśleniami na temat fabuły, bohaterów, języka autora i innych aspektów, które sprawiły, że dana książka była dla mnie wyjątkowa bądź wynudziły mnie.
„Quo vAIdis”- Dragan Andrzej – recenzja
Świat, który znaliśmy, właśnie przestaje istnieć, a my wciąż próbujemy opisywać go kategoriami z poprzedniej epoki. Kiedy profesor fizyki kwantowej, będący jednocześnie uznanym artystą i człowiekiem o niemal renesansowej wszechstronności, bierze na warsztat temat sztucznej inteligencji, możemy być pewni, że nie otrzymamy kolejnej nudnej prognozy rynkowej ani technicznego bełkotu. Andrzej Dragan w swojej książce „Quo vAIdis” dokonuje ataku na naszą intuicję, rozbijając w pył tradycyjne wyobrażenia o tym, co ludzkie, a co maszynowe. Tytułowe pytanie o to, dokąd zmierzamy, staje się pretekstem do analizy rzeczywistości, w której granica między biologicznym neuronem a matematyczną funkcją zaczyna niebezpiecznie zanikać. Autor, z właściwym sobie brakiem pokory wobec dogmatów i ciekawością badacza, rozbiera na…
“Dziwne obrazki” – Uketsu – recenzja
Wyobraź sobie, że przeglądasz internet w poszukiwaniu czegoś, co wyrwie Cię z codziennej rutyny, aż nagle trafiasz na bloga wypełnionego amatorskimi, niemal dziecięcymi rysunkami. Na pierwszy rzut oka wydają się one nieporadne, może odrobinę niepokojące, ale w gruncie rzeczy błahe. Jednak im dłużej na nie patrzysz, tym wyraźniej czujesz, że pod warstwą zwyczajności kryje się coś potwornego, jakaś drobna anomalia, która sprawia, że krew w żyłach zaczyna płynąć wolniej. To właśnie w ten specyficzny stan dyskomfortu wprowadza nas Uketsu, tajemniczy japoński autor ukrywający się za maską i białym kostiumem, którego tożsamość pozostaje zagadką, a twórczość stała się fenomenem wykraczającym poza granice Azji. Jego książka „Dziwne obrazki” to nie jest zwykły…
“Wiła” – Robert Ziębiński – recenzja
Wyobraź sobie miejsce, które teoretycznie nie istnieje – punkt na mapie celowo pominięty przez kartografów, by chronić nieświadomych podróżnych przed tym, co czai się w głębi prastarego lasu. Czarny Staw to nie kolejna urokliwa mieścina z pocztówki, lecz duszna, lepka od tajemnic przestrzeń, w której granica między rzeczywistością a ludowym koszmarem niemal całkowicie się zaciera. Robert Ziębiński w swojej powieści „Wiła” udowadnia, że polska groza ma się doskonale, a on sam czuje się w niej jak ryba w wodzie, umiejętnie żonglując elementami z thrillera, fantastyki i słowiańskiego bestiariusza. Jeśli pierwsza część serii „Czarny Staw” rozpaliła Twoją wyobraźnię, to kontynuacja losów Kamila Jury i jego ekipy jest niczym skok w głęboką,…
“Obywatel X” – Mariusz Gadomski – recenzja
W powojennym Lublinie, skąpanym w oparach dymu z prymitywnych piecyków i gęstym cieniu nowej, narzuconej rzeczywistości, rodzi się zło, które nie potrzebuje politycznych legitymacji, by siać zniszczenie. Wyobraźmy sobie miasto będące jedną wielką raną, gdzie na gruzach starego świata próbuje wykiełkować coś nowego, a w tym chaosie, pośród tłumu repatriantów, żołnierzy i zwykłych ludzi szukających spokoju, przemyka postać bez twarzy i nazwiska. To właśnie tutaj Mariusz Gadomski osadza akcję swojej niezwykle dusznej i magnetycznej powieści „Obywatel X”, wciągając nas w mroczny labirynt kłamstw, w którym granica między katem a ofiarą zaciera się z każdym kolejnym rozdziałem. Autor serwuje nam literacką ucztę, która jest czymś znacznie więcej niż tylko kolejnym kryminałem…
“Trzeci gatunek” – Grzegorz Kopiec – recenzja
Wyobraź sobie, że pewnego dnia budzisz się w świecie, który znasz na wylot, ale Twoje ciało i umysł krzyczą, że jesteś w nim intruzem. Każde spojrzenie w lustro wywołuje dreszcz obcości, a codzienna rutyna przypomina źle dopasowany kostium, który uwiera przy każdym ruchu. To nie jest zwykła amnezja ani kryzys tożsamości, to przerażające przeczucie, że pod kruchą powłoką ludzkiej cywilizacji pulsuje coś pierwotnego, mrocznego i nieskończenie potężniejszego niż wszystko, w co do tej pory wierzyłeś. Grzegorz Kopiec w swojej powieści „Trzeci gatunek” zaprasza nas do tańca na krawędzi obłędu i prawdy, która jest zbyt ciężka, by udźwignąć ją w pojedynkę. Autor, znany z budowania dusznej atmosfery, tym razem idzie o…
“Żniwiarz cienia” – Katarzyna Bonda – recenzja
Wkroczenie w świat wykreowany przez Katarzynę Bondę w trzecim tomie serii o Lenie Silewicz przypomina wejście do pokoju przesłuchań, w którym nagle gasną wszystkie światła, a jedynym punktem odniesienia staje się ciężki oddech ukrytego w mroku przeciwnika. „Żniwiarz cienia” to powieść, która od pierwszej strony rezygnuje z bezpiecznych schematów na rzecz dusznej, niemal klaustrofobicznej atmosfery policyjnych korytarzy i toksycznych relacji. Autorka rzuca nas w sam środek środowiska, które powinno stać na straży porządku, a okazuje się być pajęczyną wzajemnych powiązań, alkoholowych oparów i brudnych układów. To historia, w której zło nie przychodzi z zewnątrz, ale często siedzi przy tym samym stole, dzieląc z nami kieliszek wódki podczas wieczornej libacji. Katarzyna…
„Martwa śnieżka” – Alek Rogoziński – recenzja
Grudzień w literaturze to zazwyczaj czas, w którym autorzy prześcigają się w serwowaniu nam wzruszających historii o odnajdywaniu zagubionych kotów, miłościach sprzed lat i magicznych uzdrowieniach rodzinnych relacji. Jeśli jednak macie już dość wszechobecnego lukru i poszukujecie czegoś, co zamiast łez wzruszenia wywoła u Was salwy śmiechu, a zamiast zapachu cynamonu poczujecie dreszcz emocji towarzyszący morderstwu, to Alek Rogoziński ma dla Was propozycję idealną. „Martwa śnieżka” to komedia kryminalna, która z wdziękiem wywraca do góry nogami bożonarodzeniowe schematy, serwując nam koktajl złożony z klasycznej zagadki detektywistycznej, zjadliwej satyry na współczesne media społecznościowe i czarnego humoru, z którego autor słynie nie od dziś. Alek Rogoziński, nazywany często księciem polskiej komedii kryminalnej,…
„Świąteczna mozaika” – Natasza Socha – recenzja
Grudzień to czas, w którym literatura popularna zazwyczaj serwuje nam opowieści lekkie, łatwe i przyjemne, wypełnione zapachem cynamonu i obowiązkowym szczęśliwym zakończeniem pod jemiołą. Jednak Natasza Socha w swojej powieści „Świąteczna mozaika” udowadnia, że okres Bożego Narodzenia może być również tłem dla historii o znacznie większym ciężarze gatunkowym, dotykającej tematów trudnych, bolesnych, a jednocześnie niezwykle intymnych. Autorka, znana z umiejętności łączenia humoru z życiowym dramatem, tym razem kładzie nacisk na tę drugą sferę, serwując nam emocjonalny rollercoaster, który zamiast taniego sentymentalizmu oferuje głęboką refleksję nad istotą pamięci i kruchością ludzkiego losu. To książka, która od pierwszych stron rzuca wyzwanie wyobrażeniu o idealnych świętach, stawiając w centrum postać Jaśminy – młodej…
„Zanim odlecą anioły” – Natasza Socha – recenzja
Czy zastanawialiście się kiedyś, co by się stało, gdyby los, zamiast kolejnej kłody pod nogi, rzucił nam pod drzwi armię starszych pań uzbrojonych w wałki do ciasta i bagaż doświadczeń, który mógłby zawstydzić niejednego scenarzystę filmów kryminalnych? Często wyobrażamy sobie anioły jako eteryczne istoty ze skrzydłami, tymczasem Natasza Socha w swojej najnowszej powieści „Zanim odlecą anioły” sugeruje, że nasi opiekunowie mogą nosić sfatygowane fartuchy, pachnieć cynamonem i mieć bardzo konkretne zdanie na temat doprawiania barszczu. To nie jest zwykła bożonarodzeniowa opowiastka o pieczeniu pierników, lecz głęboka, wielowarstwowa historia o tym, że pod lukrowaną powłoką świątecznych tradycji często kryją się pęknięcia, których nie da się tak łatwo zalepić mąką i cukrem.…
„Podziękuję za Święta” – Gabriela Gargaś – recenzja
Grudzień kojarzy nam się zazwyczaj z zapachem pierników, dźwiękiem dzwoneczków i wszechobecnym, niemal lukrowanym spokojem, który wylewa się z witryn sklepowych i reklam telewizyjnych. Jednak rzeczywistość rzadko przypomina idealnie wykadrowane zdjęcie z Instagrama, a Gabriela Gargaś w swojej powieści „Podziękuję za Święta” doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Autorka, znana z niezwykłej wrażliwości na ludzkie emocje, tym razem zabiera nas w podróż, która zaczyna się od buntu przeciwko schematom, a kończy w miejscu, którego nikt by się nie spodziewał. To nie jest kolejna cukierkowa opowieść o tym, że wystarczy ubrać choinkę, by wszystkie problemy zniknęły. To historia o tym, że czasem trzeba się zgubić w zasypanych śniegiem Bieszczadach, aby w…
„Cztery trupy w barszcz” – Magdalena Kubasiewicz, Aneta Jadowska, Milena Wójtowicz, Marta Kisiel – recenzja
Gdy za oknem zapada zmrok, a mróz zaczyna malować na szybach fantazyjne wzory, instynktownie szukamy schronienia w historiach, które ogrzeją nas niczym kubek gorącej czekolady z podwójną porcją pianek. Jednak antologia „Cztery trupy w barszcz” to nie jest zwykłe, przesłodzone bożonarodzeniowe czytadło, które zapomina się zaraz po odłożeniu na półkę. To literackie spotkanie czterech wybitnych autorek polskiej fantastyki – Marty Kisiel, Mileny Wójtowicz, Anety Jadowskiej i Magdaleny Kubasiewicz – które postanowiły udowodnić, że magia świąt najlepiej smakuje z domieszką dreszczyku, nutką absurdu i, oczywiście, solidnie doprawionym śledztwem. Tytuł obiecuje nam makabrę podaną w wazie z tradycyjną zupą i muszę przyznać, że ta obietnica zostaje dotrzymana w sposób niezwykle przewrotny. Zamiast…
„Fetysz” – Przemysław Piotrowski – recenzja
Istnieją serie kryminalne, które z czasem łagodnieją, usypiając czujność czytelnika i popadając w bezpieczne schematy. I jest cykl o komisarzu Igorze Brudnym, który z każdą kolejną odsłoną udowadnia, że piekło wciąż ma nowe, jeszcze bardziej przerażające kręgi, a jego strażnik, komisarz Brudny, jest gotów zejść na samo dno, by wymierzyć sprawiedliwość. „Fetysz”, ósmy tom autorstwa Przemysława Piotrowskiego, to powrót do esencja mroku, od której nie da się oderwać wzroku, choć pod powiekami czai się bezsenność i niepokój. To opowieść, która boleśnie przypomina, jak cienka bywa granica między pożądaniem a szaleństwem, obsesją a chorobą, a także jak destrukcyjny potrafi być samotny, zraniony człowiek – i nie chodzi tu tylko o seryjnego…
„Tam gdzie rodzi się magia” – Joanna Tekieli – recenzja
Niech ten zimowy wieczór, otulony zapachem cynamonu i migotem choinkowych świateł, stanie się idealną scenerią do zagłębienia się w historię, która, choć na pierwszy rzut oka wydaje się być kolejną świąteczną opowieścią, skrywa w sobie prawdziwą esencję ludzkich emocji i poszukiwania bliskości. Zapraszam do świata wykreowanego przez Joannę Tekieli w książce „Tam, gdzie rodzi się magia” – zbiorze historii, które udowadniają, że magia Bożego Narodzenia nie jest ulotnym pyłkiem, ale czymś namacalnym, co rodzi się w sercach i relacjach. To właśnie w tych opowieściach, pełnych ciepła i nostalgii, odnajdujemy znajome miejsca i bohaterów z poprzednich książek autorki, co jest miłą niespodzianką dla jej stałych czytelników, ale jednocześnie stanowi doskonałe wprowadzenie…
„Negatyw” – Mariusz Kanios – recenzja
Wyobraź sobie chwilę, w której światło wpadające do obiektywu przestaje nieść prawdę, a zaczyna ją zniekształcać, rzucając na rzeczywistość barwy, których wcale nie chcemy oglądać. Właśnie w taki świat, przypominający brudną i duszną ciemnię fotograficzną, wrzuca nas Mariusz Kanios w swojej książce pod tytułem „Negatyw”, gdzie każdy kadr życia bohaterów zdaje się być jedynie mrocznym powidokiem dawnych błędów. Autor buduje atmosferę, w której od pierwszych stron czujemy narastający niepokój, jak gdybyśmy stali nad przepaścią i czekali na podmuch wiatru, który ostatecznie zepchnie nas w otchłań ludzkiego upadku. To nie jest literatura, która głaszcze po głowie – to bezkompromisowe starcie z obrazem świata odwróconym na drugą, lewą stronę, gdzie to, co…
„Harry Potter. Oficjalna księga magicznych wypieków” – Joanna Farrow – recenzja
Czy zastanawiałeś się kiedyś, co naprawdę kryje się w kociołkach na lekcjach eliksirów? Choć magiczne napoje ze świata Harry’ego Pottera zazwyczaj służą do miłosnych podbojów, walki z wrogiem lub metamorfozy, istnieje pewna dziedzina magii, która działa równie silnie, choć zdecydowanie słodziej: sztuka kulinarna. Właśnie w to niezwykłe uniwersum, wypełnione zapachem świeżo pieczonego chleba i korzennymi aromatami, przenosi nas Joanna Farrow w swojej książce „Harry Potter. Oficjalna księga magicznych wypieków”. To nie jest zwykła książka kucharska, to bilet do pociągu jadącego prosto do Wielkiej Sali, gdzie stół ugina się pod ciężarem cudowności. Objęcie tego tomu w dłonie natychmiast wyzwala w czytelniku poczucie, że oto staje się częścią tej magicznej społeczności, a…
