Międzynarodowa Nagroda Bookera 2026 – krótka lista
Międzynarodowa Nagroda Bookera to coś znacznie więcej niż prestiż i wysoka gratyfikacja finansowa. To kompas, który co roku wskazuje nam, w którą stronę zmierza światowa proza. Edycja 2026, której finałową szóstkę właśnie poznaliśmy, udowadnia, że literatura piękna nie jest tylko „rozrywką dla wybranych”, ale żywym, pulsującym organizmem, który reaguje na największe niepokoje naszych czasów. Tegoroczna krótka lista przejdzie do historii jako jedna z najbardziej zdominowanych przez kobiety. Na sześć nominowanych pozycji, aż pięć wyszło spod pióra autorek. Co więcej, jury pod wodzą Natashy Brown postawiło na świeżość – obecność dwóch debiutów (She Who Remains oraz The Nights Are Quiet in Tehran) pokazuje, że wielka literatura nie potrzebuje wieloletniego dorobku, by…
„Bestialska historia świata” – Michał Waleszczyński-Lis – recenzja
Prawdziwe zło nie potrzebuje nadprzyrodzonej oprawy, demonicznych masek ani hollywoodzkich efektów specjalnych, by sparaliżować zmysły. Najgłębszy mrok rodzi się w ciszy zwyczajnych domów, w sterylnej bieli laboratoriów i w umysłach ludzi, którzy na pierwszy rzut oka nie różnią się od nas niczym. Michał Waleszczyński-Lis w swojej książce „Bestialska historia świata” udowadnia, że rzeczywistość bywa znacznie bardziej wynaturzona niż najbardziej krwawe scenariusze filmowe. Autor, znany z precyzyjnego operowania makabrą w swoich podcastach, tym razem przelewa na papier esencję ludzkiego zwyrodnienia, tworząc literacki pomnik cierpienia i okrucieństwa, obok którego nie da się przejść obojętnie. To nie jest pozycja, którą czyta się dla relaksu, to bolesna wiwisekcja natury gatunku ludzkiego, prowadzona z chłodnym,…
„Cztery pory roku z Ewą Woydyłło. Przewodnik po codzienności” – Ewa Woydyłło – recenzja
Wyobraź sobie, że w środku najbardziej chaotycznego tygodnia, między niekończącymi się powiadomieniami w telefonie a listą zadań, która zdaje się nie mieć końca, siadasz w fotelu z kubkiem gorącej herbaty. Otwierasz książkę, która nie krzyczy do Ciebie „musisz być lepszą wersją siebie”, ale szepcze: „odpuść, odetchnij, zobacz, gdzie teraz jesteś”. Takie właśnie wrażenie sprawia spotkanie z nową publikacją Ewy Woydyłło – „Cztery pory roku z Ewą Woydyłło. Przewodnik po codzienności”. To nie jest kolejny suchy podręcznik psychologii akademickiej, lecz ciepły, mądry list od mentorki, która doskonale wie, jak łatwo zgubić siebie w zgiełku współczesności i jak trudno jest czasem po prostu polubić własne życie. Pierwszym, co rzuca się w oczy…
„Panie kocie, jak żyć? Przewodnik po równowadze, odpoczynku i codziennych przyjemnościach” – Joanna Szczerbaty – recenzja
Wyobraź sobie, że po powrocie z pracy, gdy Twoja głowa wciąż pulsuje od nadmiaru maili, niedokończonych projektów i społecznych oczekiwań, siadasz na kanapie i napotykasz wzrok kogoś, kto posiadł mądrość niedostępną dla większości ludzi. Twój kot, bo o nim mowa, patrzy na Ciebie z wyżyn szafy lub oparcia fotela z mieszanką politowania i głębokiego spokoju. W jego oczach nie ma deadlinów ani wyrzutów sumienia z powodu niezjedzonej sałatki czy nieodbytego treningu. Jest tylko czysta, skoncentrowana obecność. Właśnie w to miejsce, na styku ludzkiego chaosu i kociej harmonii, zaprasza nas Joanna Szczerbaty w swojej książce „Panie kocie, jak żyć? Przewodnik po równowadze, odpoczynku i codziennych przyjemnościach”. Autorka, będąca doświadczoną psycholożką, wpada…
Gra, która łączy pokolenia przy wspólnym stole – recenzja gry „Scrabble Drewniane płytki i stojaki (JGR65) Rodzinna Gra 2 w 1”
Czy istnieje gra bardziej ikoniczna niż Scrabble? Od dekad towarzyszy nam podczas rodzinnych wieczorów, zmuszając szare komórki do gimnastyki i wywołując zażarte dyskusje o to, czy dane słowo faktycznie istnieje w słowniku języka polskiego. Wydawać by się mogło, że w temacie układania literek powiedziano już wszystko. Tymczasem nowa edycja Scrabble Drewniane płytki i stojaki (JGR65) udowadnia, że nawet legendę można odświeżyć w sposób inteligentny i niezwykle atrakcyjny. To nie tylko powrót do szlachetnych materiałów, ale przede wszystkim rewolucja w samej mechanice, która sprawia, że gra staje się dostępna dla każdego, bez względu na wiek czy zasób słownictwa. To, co rzuca się w oczy natychmiast po otwarciu pudełka, to powrót do korzeni…
„Czy zwierzęta dłubią w nosie? Księga (niegłupich) pytań” – Mike Rampton, Guilherme Karsten – recenzja
Żyjemy w świecie, w którym kliknięcie myszką dostarcza odpowiedzi na najbardziej skomplikowane i palące pytania, od teorii względności po przepis na idealny chleb. A jednak, w samym sercu naszej codziennej egzystencji, pozostaje cały zbiór pytań, które z różnych powodów – czy to z wstydu, czy z poczucia ich „głupoty” – rzadko zadajemy na głos. Czy dinozaury kichały? Jak astronauci załatwiają się w kosmosie? Dlaczego żuki gnojowe tak bardzo lubią kupę? I to, które daje tytuł tej książce: Czy zwierzęta dłubią w nosie? Te z pozoru banalne, a w istocie często bardzo dociekliwe i fundamentalne pytania, stanowią o sile i uroku publikacji „Czy zwierzęta dłubią w nosie? Księga (niegłupich) pytań” autorstwa…
Świat w soczewce reportażu. Poznaliśmy finałową piątkę Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego
Kolonizacja Afryki widziana przez pryzmat rodzinnych sekretów, powojenne losy polskich Żydów, intymne rozliczenie z traumą, kazachski step pełen radzieckich cieni oraz bezwzględne mechanizmy współczesnej propagandy. Oto tematy, które zdominowały 17. edycję Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego. Jury ogłosiło właśnie pięć najważniejszych książek reporterskich minionego roku. Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego od lat pełni rolę drogowskazu po najważniejszych zjawiskach literackiej faktuografii. W tym roku konkurencja była ogromna – jury wybierało finałową stawkę spośród aż 137 zgłoszonych pozycji (96 napisanych po polsku i 41 tłumaczeń). Ostatecznie kapituła pod przewodnictwem Ludwiki Włodek postawiła na różnorodność formy i tematu. W finałowej piątce znalazły się trzy książki rodzimych autorów oraz dwa przekłady z języka angielskiego. Co warte…
„Factfulness. Dlaczego świat jest lepszy, niż myślimy, czyli jak stereotypy zastąpić realną wiedzą” – Hans Rosling – recenzja
Większość z nas żyje w głębokim przekonaniu, że świat nieuchronnie zmierza ku przepaści. Codzienne nagłówki gazet, alarmujące doniesienia w mediach społecznościowych i dramatyczne obrazy z serwisów informacyjnych budują w naszych głowach obraz planety pogrążonej w chaosie, skrajnej biedzie i niekończących się konfliktach. Czujemy się dobrze poinformowani, a jednak, gdyby poddać nas prostemu testowi z wiedzy o globalnych trendach, większość z nas wypadłaby gorzej niż szympans wybierający odpowiedzi na chybił trafił. To nie jest złośliwa metafora, lecz twardy wniosek, do którego doszedł Hans Rosling wraz z Olą Roslingiem i Anną Rosling-Rönnlund w swojej przełomowej książce pod tytułem „Factfulness. Dlaczego świat jest lepszy, niż myślimy, czyli jak stereotypy zastąpić realną wiedzą”. To…
„Dom orchidei” – Lucinda Riley – recenzja
Ściany starych, arystokratycznych rezydencji rzadko bywają milczącymi świadkami historii. One wręcz oddychają przeszłością, nasiąknięte emocjami pokoleń, które w ich cieniu kochały, nienawidziły i skrywały sekrety zdolne zniszczyć niejeden życiorys. Wharton Park, posiadłość położona w sercu angielskiej prowincji Norfolk, stanowi epicentrum literackiego świata Lucindy Riley w powieści pod tytułem „Dom orchidei”. To miejsce, gdzie zapach egzotycznych kwiatów miesza się z wilgotnym zapachem angielskiej ziemi, a każde pęknięcie w tynku zdaje się szeptać o wydarzeniach, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego. Autorka, znana przede wszystkim z cyklu Siedem Sióstr, udowadnia, że posiada niezwykły dar tkania skomplikowanych opowieści, w których teraźniejszość jest jedynie cienką zasłoną skrywającą fundamenty zbudowane na dawnych kłamstwach i…
„Tajemnice zamku” – Lucinda Riley – recenzja
Mury starych rezydencji, nasiąknięte wilgocią, kurzem i echem dawno przebrzmiałych rozmów, rzadko kiedy milczą całkowicie. Jeśli tylko wsłuchać się w skrzypienie parkietów i przyglądać cieniom rzucanym przez wiekowe regały biblioteczne, można odnieść wrażenie, że przeszłość nieustannie próbuje przebić się do teraźniejszości. Lucinda Riley w swojej powieści „Tajemnice zamku” zaprasza nas właśnie w takie miejsce – do mrocznego, a zarazem fascynującego zamku na południu Francji, gdzie granica między tym, co było, a tym, co jest, staje się wyjątkowo cienka. To nie jest zwykła saga rodzinna, lecz misternie utkana sieć emocji, w której każda nić prowadzi do bolesnej prawdy ukrytej przed dekadami pod maską arystokratycznych konwenansów. Autorka, znana ze swojego niezwykłego daru…
„Litery. Nauka czytania” – Feliks Przyłubski, Ewa Przyłubska – recenzja
Kiedy myślimy o nauce czytania w Polsce, przed oczami większości z nas staje niemal mityczny elementarz Mariana Falskiego. Jednak dla milionów osób dorastających w ostatniej ćwierci XX wieku, to nie Ala i jej pies As byli pierwszymi przewodnikami po krainie liter, lecz wyjątkowa publikacja stworzona przez Ewę i Feliksa Przyłubskich. Książka „Litery. Nauka czytania” to coś więcej niż zwykły podręcznik, to brama do świata wyobraźni, która dla pokoleń Polaków stała się fundamentem edukacji i jednym z najsilniejszych wspomnień z okresu wczesnego dzieciństwa. Dziś, dzięki dostępności reprintu ostatniego wydania z 1999 roku, możemy na nowo przyjrzeć się tej pozycji nie tylko z sentymentem, ale i z uznaniem dla kunsztu dydaktycznego jej…
„Mnich, który kochał koty” – Corrado Debiasi – recenzja
Wielu z nas spędza życie na nieustannym biegu, próbując dogonić mgliste wyobrażenie sukcesu, które ostatecznie okazuje się tylko wydmuszką. Dopiero w momencie, gdy grunt osuwa nam się spod nóg, a dotychczasowe fundamenty bezpieczeństwa – praca, związek, rutyna – znikają bezpowrotnie, pojawia się przestrzeń na to, co naprawdę istotne. W taką właśnie szczelinę losu wpada bohater powieści Corrado Debiasiego, który po utracie wszystkiego, co definiowało jego zachodnią tożsamość, decyduje się na radykalny krok. „Mnich, który kochał koty”, bo o tej lekturze mowa, nie jest kolejnym typowym reportażem z podróży po egzotycznych krainach, lecz intymnym zapisem powolnego kruszenia pancerza, jaki każdy z nas buduje wokół własnego serca. To literatura, która pod maską…
“Ogarnij tarczycę. Jak odzyskać zdrowie i siły przy hashimoto i niedoczynności” – Lidia Wójcik i Kamila Boguckia – recenzja
Wiele osób borykających się z problemami hormonalnymi odnosi wrażenie, że ich własne ciało stało się zagadką, do której ktoś zgubił instrukcję obsługi. Codzienność wypełniona mgłą mózgową, niewytłumaczalnym zmęczeniem czy nagłymi zmianami nastroju przypomina poruszanie się w gęstym labiryncie, gdzie każde wyjście okazuje się ślepą uliczką. Często słyszymy, że „taka nasza uroda” lub że wyniki mieszczące się w szerokich normach laboratoryjnych powinny być gwarancją dobrego samopoczucia, choć rzeczywistość brutalnie temu zaprzecza. Właśnie w tym punkcie styku między medycznymi definicjami a subiektywnym cierpieniem pacjenta pojawia się publikacja „Ogarnij tarczycę. Jak odzyskać zdrowie i siły przy hashimoto i niedoczynności” autorstwa Lidii Wójcik i Kamili Boguckiej. Autorki nie występują tu z pozycji nieomylnych autorytetów…
Najlepsze książki roku 2025 według czytelników LubimyCzytac.pl
Za nami wielki finał jednej z najważniejszych literackich inicjatyw w polskim internecie. Tegoroczna, jedenasta już edycja Plebiscytu Książka Roku 2025 organizowanego przez serwis Lubimyczytać, przeszła do historii jako wydarzenie rekordowe. Czytelnicy z ogromnym zaangażowaniem włączyli się w wybór swoich faworytów, oddając łącznie aż 277 259 głosów. Uroczyste zwieńczenie tych emocji nastąpiło 13 marca podczas gali zorganizowanej na Międzynarodowych Targach Poznańskich, gdzie oficjalnie ogłoszono, które tytuły w ostatnim roku najmocniej poruszyły literacką społeczność. Fundamentem plebiscytu od samego początku pozostaje idea oddania głosu samym czytelnikom. To właśnie oni, poprzez codzienne ocenianie lektur, dzielenie się opiniami i polecanie sobie nawzajem najciekawszych pozycji, kształtują listę nominacji. Finałowe głosowanie, które trwało przez cały luty, pozwoliło…
„Cud magicznej nocy” – Krystyna Mirek – recenzja
Wyobraź sobie mroźny, grudniowy wieczór, w którym zapach cynamonu miesza się z aromatem świeżo parzonej kawy, a za oknem wirują płatki śniegu, tworząc scenerię niemal nierealną. Właśnie w taki klimat, nasycony oczekiwaniem na coś niezwykłego, wprowadza nas Krystyna Mirek w swojej powieści „Cud magicznej nocy”. To nie jest jednak kolejna lukrowana opowieść, którą zapomina się wraz z ostatnim kęsem wigilijnego karpia. Autorka z wprawą chirurga ludzkich emocji i lekkością gawędziarza kreśli historię, która uderza w najczulsze struny naszej duszy, przypominając, że magia nie dzieje się sama z siebie – to my, swoimi decyzjami i odwagą, by wyjść poza schemat, stajemy się jej architektami. Główna bohaterka, Sara, to postać, którą pokocha…
