Kryminalna zagadka w chmurze siarki – recenzja książki „Coś tu śmierdzi. Nauka, która wrze, bulgocze i wybucha” Adama Mirka
Wyobraź sobie, że wchodzisz do lunaparku. Ale nie takiego zwyczajnego, gdzie jedyną atrakcją jest mdła wata cukrowa i kolejka, która skrzypi tak głośno, jakby miała się rozpaść przy pierwszym zakręcie. Witaj w „Wirujących Zabawach” – miejscu, gdzie zapach popcornu miesza się z wonią siarki, a zamiast biletowego wita Cię Florek, naukowiec o aparycji kogoś, kto przed chwilą przeżył bliskie spotkanie z piorunem kulistym i bardzo mu się to podobało. Nagle, w samym środku spektakularnego show, gaśnie światło, a bezcenny kryształ znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Tak zaczyna się jazda bez trzymanki w książce „Coś tu śmierdzi. Nauka, która wrze, bulgocze i wybucha” autorstwa Adama Mirka. Jeśli myśleliście, że popularnonauka to nudne wykresy…
Między końcem a początkiem – recenzja książki „Cały ten błękit” Melissy Da Costa
Czy można zacząć życie na nowo, gdy zegar nieubłaganie odlicza ostatnie minuty? Czy wolność smakuje najlepiej wtedy, gdy nie mamy już nic do stracenia? Wyobraź sobie, że pewnego dnia postanawiasz rzucić wszystko, nie po to, by „jechać w Bieszczady” w poszukiwaniu przygody, ale po to, by godnie spotkać się z przeznaczeniem. Właśnie w takim punkcie zastajemy bohatera powieści „Cały ten błękit”, debiutu, który wyniósł Mélissę Da Costę na szczyty list bestsellerów. To nie jest zwykła książka drogi – to emocjonalny manifest życia w cieniu nieuchronności, napisany z taką czułością, że błękit nieba nad francuskimi Pirenejami zdaje się bić prosto z kartek papieru. Mélissa Da Costa, urodzona w 1990 roku, stała…
Między szeptem puszczy a gniewem bogów – recenzja książki „Kwiat Peruna” Roberta Sochy
Gdy słońce chowa się za linię horyzontu, a mrok gęstnieje między pniami prastarych dębów, granica między rzeczywistością a domeną nadprzyrodzoną staje się niepokojąco cienka. Właśnie w taki duszny, nasiąknięty zapachem mchu i wilgotnej ziemi klimat wprowadza nas Robert Socha w swojej powieści „Kwiat Peruna”. Nie jest to kolejna lekka baśń o dzielnych wojach, lecz pełna pierwotnego lęku podróż do serca słowiańszczyzny. Tu każde szarpnięcie gałęzi może zwiastować obecność demona, a samotna przechadzka po mokradłach bywa igraniem ze śmiercią. Autor rzuca nas w wir wierzeń, które – choć wydają się odległe – wciąż rezonują w naszej podświadomości, budząc lęk przed tym, co nieznane i nienazwane. Głównym bohaterem opowieści jest Snowid, postać…
Słoneczny romans w cieniu Nawii – recenzja książki „Wybranka boga słońca” Eweliny Kasiuby
Wyobraźmy sobie świat, w którym granica między tym, co ludzkie, a tym, co boskie, jest cienka niczym pajęcza nić rozpięta o poranku między drzewami gęstej, pierwotnej puszczy. To rzeczywistość, w której szum liści nie jest tylko efektem wiatru, lecz szeptem dawnych potęg, a zachodzące słońce to nie zjawisko astronomiczne, lecz manifestacja potęgi bóstwa, które właśnie udaje się na spoczynek. Ewelina Kasiuba w swojej powieści „Wybranka boga słońca” zaprasza nas do literackiej podróży w głąb słowiańskich wierzeń, gdzie to, co niepojęte i potężne, przenika się z prozą codziennego życia, a losy śmiertelników stają się pionkami w odwiecznej partii szachów rozgrywanej przez kapryśnych bogów. Jest to propozycja, która wyróżnia się na tle…
W cieniu południa, w blasku obiektywu – recenzja książki „Klątwa południcy” Agaty Suchockiej
Kiedy słońce osiąga swój zenit, a rozgrzane powietrze nad polami zaczyna drgać w nienaturalnym bezruchu, rodzi się lęk stary jak sama ziemia. W ludowych wierzeniach to właśnie wtedy na miedzach objawiała się ona – południca, przerażająca zjawa niosąca obłęd i śmierć tym, którzy nie uszanowali pory odpoczynku. Agata Suchocka w swojej powieści „Klątwa Południcy” bierze ten archaiczny lęk na warsztat, ale zamiast serwować nam skostniałą baśń czy kolejny literacki skansen, osadza go w ramach współczesnej, dusznej i niezwykle zmysłowej prozy. Autorka zaprasza nas do świata, w którym granica między tym, co ludzkie, a tym, co potworne, jest cieńsza niż błona fotograficznego negatywu, a przeszłość nie jest tylko wspomnieniem, lecz żywą,…
Kiedy ciekawość spotyka rzetelność – recenzja książki „Czy zwierzęta dłubią w nosie? Księga (niegłupich) pytań” Mike Rampton, Guilherme Karsten
Żyjemy w świecie, w którym kliknięcie myszką dostarcza odpowiedzi na najbardziej skomplikowane i palące pytania, od teorii względności po przepis na idealny chleb. A jednak, w samym sercu naszej codziennej egzystencji, pozostaje cały zbiór pytań, które z różnych powodów – czy to z wstydu, czy z poczucia ich „głupoty” – rzadko zadajemy na głos. Czy dinozaury kichały? Jak astronauci załatwiają się w kosmosie? Dlaczego żuki gnojowe tak bardzo lubią kupę? I to, które daje tytuł tej książce: Czy zwierzęta dłubią w nosie? Te z pozoru banalne, a w istocie często bardzo dociekliwe i fundamentalne pytania, stanowią o sile i uroku publikacji „Czy zwierzęta dłubią w nosie? Księga (niegłupich) pytań” autorstwa…
Koty, teściowe i świąteczny cud – recenzja książki „Cud magicznej nocy” Krystyna Mirek
Wyobraź sobie mroźny, grudniowy wieczór, w którym zapach cynamonu miesza się z aromatem świeżo parzonej kawy, a za oknem wirują płatki śniegu, tworząc scenerię niemal nierealną. Właśnie w taki klimat, nasycony oczekiwaniem na coś niezwykłego, wprowadza nas Krystyna Mirek w swojej powieści „Cud magicznej nocy”. To nie jest jednak kolejna lukrowana opowieść, którą zapomina się wraz z ostatnim kęsem wigilijnego karpia. Autorka z wprawą chirurga ludzkich emocji i lekkością gawędziarza kreśli historię, która uderza w najczulsze struny naszej duszy, przypominając, że magia nie dzieje się sama z siebie – to my, swoimi decyzjami i odwagą, by wyjść poza schemat, stajemy się jej architektami. Główna bohaterka, Sara, to postać, którą pokocha…
„Zakrystia” – Artur Nowak – recenzja
Gdy przekraczamy próg świątyni, nasze zmysły otula kojący zapach kadzidła, wzrok spoczywa na misternych złoceniach ołtarzy, a dusza szuka ukojenia w szeptanej modlitwie, wierząc, że mury te są bastionem niezłomnej moralności i świętości. Co jednak dzieje się w momencie, gdy ciężkie, dębowe drzwi zatrzaskują się za plecami wiernych, a światła nawy głównej gasną, pozostawiając jedynie półmrok zakrystii? Artur Nowak w swojej książce „Zakrystia” wykonuje gest niemal świętokradczy w oczach hierarchii, a mianowicie zrywa grubą, aksamitną kurtynę, która przez dekady skrywała najbardziej mroczne, bolesne i przerażająco ludzkie aspekty życia polskiego kleru. To nie jest kolejna publicystyczna napaść na instytucję, lecz brutalnie szczery, niemal sekcyjny wgląd w mechanizmy, które doprowadzają ludzi powołanych…
„Chcę dla Ciebie jak najlepiej” – Jakub Bączykowski – recenzja
Prowincjonalna cisza bywa czasem głośniejsza niż zgiełk wielkiego miasta, zwłaszcza gdy wypełnia ją niewypowiedziany wstyd i dławiące oczekiwania społeczności, w której każdy wie o każdym wszystko. Właśnie z takiego dusznego mikrokosmosu ucieka bohaterka powieści Jakuba Bączykowskiego pod tytułem „Chcę dla Ciebie jak najlepiej”. Autor, znany już czytelnikom z emocjonalnej i subtelnej prozy, tym razem bierze na warsztat temat stary jak świat, a jednak wciąż boleśnie aktualny: toksyczną, choć na pozór idealną miłość matki do dziecka. To historia, która zaczyna się od ucieczki, ale szybko okazuje się, że przed pewnymi mechanizmami psychologicznymi nie da się po prostu wyjechać pociągiem do Poznania, ponieważ wieziemy je w sobie jako bagaż cenniejszy i cięższy…
“Edukacja motyli” – Donato Carrisi – recenzja
Wyobraź sobie, że stoisz na krawędzi głębokiej, lodowatej przepaści, a jedynym dźwiękiem, jaki do Ciebie dociera, jest rytmiczne bicie Twojego własnego serca, które z każdą chwilą zdradza Cię coraz mocniej. Donato Carrisi, mistrz włoskiego thrillera, w swojej najnowszej powieści „Edukacja motyli” nie tylko zaprasza nas do takiej krawędzi, ale bez ostrzeżenia spycha nas w otchłań, w której granica między rzeczywistością a sennym koszmarem ulega całkowitemu zatarciu. To nie jest tylko kolejna historia o zaginionym dziecku, jakich wiele na półkach księgarskich. To precyzyjnie skonstruowana pułapka na czytelnika, labirynt zbudowany z ludzkich wyrzutów sumienia, chłodu szwajcarskich Alp i mrocznej, niemal pierwotnej natury macierzyństwa, które w wydaniu Donato Carrisiego nie ma w sobie…
„Quo vAIdis”- Dragan Andrzej – recenzja
Świat, który znaliśmy, właśnie przestaje istnieć, a my wciąż próbujemy opisywać go kategoriami z poprzedniej epoki. Kiedy profesor fizyki kwantowej, będący jednocześnie uznanym artystą i człowiekiem o niemal renesansowej wszechstronności, bierze na warsztat temat sztucznej inteligencji, możemy być pewni, że nie otrzymamy kolejnej nudnej prognozy rynkowej ani technicznego bełkotu. Andrzej Dragan w swojej książce „Quo vAIdis” dokonuje ataku na naszą intuicję, rozbijając w pył tradycyjne wyobrażenia o tym, co ludzkie, a co maszynowe. Tytułowe pytanie o to, dokąd zmierzamy, staje się pretekstem do analizy rzeczywistości, w której granica między biologicznym neuronem a matematyczną funkcją zaczyna niebezpiecznie zanikać. Autor, z właściwym sobie brakiem pokory wobec dogmatów i ciekawością badacza, rozbiera na…
“Dziwne obrazki” – Uketsu – recenzja
Wyobraź sobie, że przeglądasz internet w poszukiwaniu czegoś, co wyrwie Cię z codziennej rutyny, aż nagle trafiasz na bloga wypełnionego amatorskimi, niemal dziecięcymi rysunkami. Na pierwszy rzut oka wydają się one nieporadne, może odrobinę niepokojące, ale w gruncie rzeczy błahe. Jednak im dłużej na nie patrzysz, tym wyraźniej czujesz, że pod warstwą zwyczajności kryje się coś potwornego, jakaś drobna anomalia, która sprawia, że krew w żyłach zaczyna płynąć wolniej. To właśnie w ten specyficzny stan dyskomfortu wprowadza nas Uketsu, tajemniczy japoński autor ukrywający się za maską i białym kostiumem, którego tożsamość pozostaje zagadką, a twórczość stała się fenomenem wykraczającym poza granice Azji. Jego książka „Dziwne obrazki” to nie jest zwykły…
“Wiła” – Robert Ziębiński – recenzja
Wyobraź sobie miejsce, które teoretycznie nie istnieje – punkt na mapie celowo pominięty przez kartografów, by chronić nieświadomych podróżnych przed tym, co czai się w głębi prastarego lasu. Czarny Staw to nie kolejna urokliwa mieścina z pocztówki, lecz duszna, lepka od tajemnic przestrzeń, w której granica między rzeczywistością a ludowym koszmarem niemal całkowicie się zaciera. Robert Ziębiński w swojej powieści „Wiła” udowadnia, że polska groza ma się doskonale, a on sam czuje się w niej jak ryba w wodzie, umiejętnie żonglując elementami z thrillera, fantastyki i słowiańskiego bestiariusza. Jeśli pierwsza część serii „Czarny Staw” rozpaliła Twoją wyobraźnię, to kontynuacja losów Kamila Jury i jego ekipy jest niczym skok w głęboką,…
“Obywatel X” – Mariusz Gadomski – recenzja
W powojennym Lublinie, skąpanym w oparach dymu z prymitywnych piecyków i gęstym cieniu nowej, narzuconej rzeczywistości, rodzi się zło, które nie potrzebuje politycznych legitymacji, by siać zniszczenie. Wyobraźmy sobie miasto będące jedną wielką raną, gdzie na gruzach starego świata próbuje wykiełkować coś nowego, a w tym chaosie, pośród tłumu repatriantów, żołnierzy i zwykłych ludzi szukających spokoju, przemyka postać bez twarzy i nazwiska. To właśnie tutaj Mariusz Gadomski osadza akcję swojej niezwykle dusznej i magnetycznej powieści „Obywatel X”, wciągając nas w mroczny labirynt kłamstw, w którym granica między katem a ofiarą zaciera się z każdym kolejnym rozdziałem. Autor serwuje nam literacką ucztę, która jest czymś znacznie więcej niż tylko kolejnym kryminałem…
“Trzeci gatunek” – Grzegorz Kopiec – recenzja
Wyobraź sobie, że pewnego dnia budzisz się w świecie, który znasz na wylot, ale Twoje ciało i umysł krzyczą, że jesteś w nim intruzem. Każde spojrzenie w lustro wywołuje dreszcz obcości, a codzienna rutyna przypomina źle dopasowany kostium, który uwiera przy każdym ruchu. To nie jest zwykła amnezja ani kryzys tożsamości, to przerażające przeczucie, że pod kruchą powłoką ludzkiej cywilizacji pulsuje coś pierwotnego, mrocznego i nieskończenie potężniejszego niż wszystko, w co do tej pory wierzyłeś. Grzegorz Kopiec w swojej powieści „Trzeci gatunek” zaprasza nas do tańca na krawędzi obłędu i prawdy, która jest zbyt ciężka, by udźwignąć ją w pojedynkę. Autor, znany z budowania dusznej atmosfery, tym razem idzie o…
