„Zabić drozda” – Harper Lee – recenzja
„Drozdy nic nam nie czynią poza tym, że radują nas swoim śpiewem. Nie niszczą ogrodów, nie gnieżdżą się w szopach na kukurydzę, nie robią żadnej szkody, tylko śpiewają dla nas z głębi swoich ptasich serduszek. Dlatego właśnie grzechem jest zabić drozda.” Grzechem jest także nie przeczytanie powieści, z której owy cytat pochodzi czyli „Zabić drozda” autorstwa Harper Lee, amerykańskiej pisarki. Jest to powieść o dorastaniu, tolerancji i byciu w zgodzie z samym sobą. Klasyka literatury charakteryzująca się piękną ucztą dla ducha. Nelle Harper Lee w swoim dorobku literackim ma tylko dwie powieści, ale za to jakie. Jedną z nich jest „Zabić drozda”, które ukazało się w 1960 roku. Za owy…
„Zakazane ciało. Historia męskiej obsesji” – Diane Ducret – recenzja
„Brama, przez którą diabeł dostał się na ziemię. Siedlisko niebezpiecznej kobiecej żądzy. Błogosławieństwo i przekleństwo kobiet. Tymczasem … to tylko wagina!”. Owiana mitami, będąca jednym wielkim tabu, skazywana na zapomnienie i zamykająca usta wielu, kontrowersyjna a zarazem budząca ciekawość. Ciekawość, która skusiła francuską pisarkę Dianę Ducret, na tyle aby zgłębić ten temat w swojej najnowszej książce „Zakazane ciało. Historia męskiej obsesji”. W „Zakazanym ciele. Historia męskiej obsesji” autorka porusza temat kobiecej intymności, czyli żeńskich narządów płciowych. Diana Ducret zabiera nas w podróż w czasie aby przypatrzeć się jak zmieniało się na przestrzeni wieków postrzeganie owej intymności. Jakie panowały wtedy obyczaje z nią związane, jak wielką tajemnicą była a także jaka…
„Czas pokaże” – Anna Ficner – Ogonowska – recenzja
Czymże jest miłość? To pytanie nurtuje wszystkich. Uczucie, które pojawia się znikąd. Czasem atakuje znienacka ze wzmożoną siłą a czasem powoli nieśmiało się rozbudza. Potrafi dosięgnąć każdego i niema na nią mocnych. Niesie ze sobą ogromną siłę, tworząc z ludzi prawdziwych bohaterów ale także potrafi mieć niszczycielską moc, burzącą życie każdego. Jedni szukają jej ambitnie, drudzy grzecznie czekają a jeszcze inni przed nią się bronią. Nieposkromiona, nieprzewidywalna, niedbająca o zasady żyje wśród nas i otula wybrańców swym oddechem. Uroki i tajemnice miłości możemy poznać w najnowszej powieści Anny Ficner – Ogonowskiej „Czas pokaże”. Autorka zyskała rzesze fanów dzięki swojej debiutanckiej powieści „Alibi na szczęście” i jej kontynuacji. Jej książki charakteryzują…
„Otchłań zła” – Maxime Chattam – recenzja
Co może kryć się w umyślę człowieka? Co kieruje jego krokami i podejmowanymi decyzjami? Odpowiedzi na te pytania od wielu lat nurtują specjalistów ale i nie tylko. Bo czy nie prościej byłoby przewidzieć zamiary drugiej osoby, w szczególności gdy jest nią psychopata. Psychopata, który zaczyna realizować swoje chore wizje zrodzone w umyśle. Czy można zatem wkraść się w jego spaczone myśli i przewidzieć kolejny krok? „Wejść w jego głowę”, wyprzedzić i pokonać? Są takie osoby, które próbują to czynić, to „profilerzy”. Wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie, wkradają się w chory umysł zbrodniarza, starając się wyprzedzić go o krok. Presja czasu i zło z jakim muszą się zmierzyć nie zawsze gwarantuje…
„Małe mroczne kłamstwa” – Sharon Bolton – recenzja
Wyobraźcie sobie miejsce, gdzie piękno Szetlandów staje się złowrogim tłem dla ludzkiej tragedii, a żałoba splata się z nienawiścią, tworząc toksyczną sieć kłamstw. Kiedy ostatni raz książka wciągnęła Was w taki wir podejrzeń i mroku, że z każdym kolejnym zdaniem czuliście narastający niepokój? „Małe mroczne kłamstwa” Sharon Bolton to psychologiczny thriller, który mrozi krew w żyłach, przenosząc nas w głąb ludzkiej psychiki, gdzie ból po stracie staje się paliwem dla zemsty, a prawda jest jedynie kolejnym narzędziem w grze o przetrwanie. Jeśli jesteście gotowi na to, by zmierzyć się z najgłębszymi lękami i zobaczyć, jak cienka jest granica między ofiarą a oprawcą, to ta książka czeka, by Was pochłonąć. Sharon…
100 książek, które trzeba przeczytać – ogłasza Empik
Nie tak dawno temu Empik postanowił stworzyć ranking 100 książek, które warto przeczytać. Na początku powstała lista książek rekomendowanych przez specjalne jury a potem głosy zaczęli oddawać internauci. Tak o to powstały dwie listy zawierające pozycję, które warto poznać. Zapoznałam się z nimi i cóż mogę powiedzieć, niektóre pozycje chyba do mnie nie przemawiają ale to kwestia gustu i tego co się lubi w literaturze 🙂 Poniżej prezentuje owe listy: Lista jury: „49 opowiadań” – Hemingway Ernest (więcej o książce) „Anna Karenina” – Tołstoj Lew (więcej o książce) „Ballady i Romanse” – Adam Mickiewicz (więcej o książce) „Baśnie” – Andersen Hans Christian (więcej o książce) „Białe zęby” – Smith Zadie…
„Posłaniec” – Markus Zusak – recenzja
Każdy z nas ma gorsze dni, kiedy to niebo przykryją chmury a chandra nas otula. Wtedy najlepsza jest książka, ale nie byle jaka. Musi to być pozycja, która stoczy zacięty bój z melancholią, przegoni chmury i rozświetli niebo. Wyrwie nas z uścisku smutku i rozprawi się z szarością. Przyznacie, na taką książkę trudno trafić, niemniej mi się właśnie udało. „Posłaniec” Markusa Zusaka stał się dla mnie właśnie taką pozycją. Markusa Zusaka poznałam podczas przygody ze „Złodziejką książek”, która bardzo mi się spodobała, i która na długo pozostanie w pamięci. Sięgając po jego drugą książkę, zastanawiałam się czy można stworzyć dwa działa, które bardzo mocno przypadną mi do gusty? Szczerze mówiąc…
„Mroczne przypływy Tamizy” – Sharon Bolton – recenzja
“Przeznaczeniem pojedynczej kropli deszczu, która spada na wieś Kemble wśród wzgórz Cotswolds, jest stać się częścią najdłuższej rzeki Anglii i jednej z najsłynniejszych rzek świata. Podczas podróży (..) ta jedna kropla połączy się z setkami milionów innych (…). Czasami Lacey Flint, kiedy pływa wśród tych kropli, aż drżała na całym ciele z ekscytacji. Kiedy indziej myśl o nieokiełznanej sile wody, która zewsząd ją otacza, sprawiała, że chciało się jej krzyczeć ze strachu. Ale nigdy nie krzyczała. Zachłyśnij się Tamizą tak blisko ujścia, a ona niemal na pewno cię zabije”. Tamiza przyciągnęła Lacey Flint, która porzuciła pracę detektywa i przeniosła się do policji rzecznej. Aby jeszcze bardziej być z nią złączona,…
„Królestwo spokoju” – Jack Ketchum – recenzja
Opowiadanie – krótki utwór, który w swym ograniczonym rozmiarze powinien chwycić czytelnika, przytrzymać i pozostawić w nim swój ślad. Trzeba wykazać się prawdziwym kunsztem aby stworzyć takie małe dzieło. Nie wszystkim się to udaje. Dlatego też po opowiadania sięgam bardzo rzadko i raczej bez przekonania. Postanowiłam jednak zaryzykować i zażyć pewnej dawki tych krótkich utworów, dawki oczywiście dobrze dobranej, bo stworzonej przez nikogo innego jak Jacka Ketchuma. Jack Ketchum, amerykański pisarz uznawany za jednego z najlepszych w gatunku grozy. I muszę przyznać temu stwierdzeniu rację, gdyż miałam już okazję zapoznać się z jego powieściami, które powodują, że szerzej otwierasz oczy. Jego, powiedzmy cechą charakterystyczną, jest to, że zabiera czytelnika w…
„Człowiek nietoperz” – Jo Nesbo – recenzja
Czyż nie dobrze jest usiąść w wygodnym fotelu i odbyć ciekawą podróż? Może tym razem do Australii, do barwnego kraju Aborygenów? A jeszcze kiedy za przewodnika możemy mieć norweskiego policjanta, który ubarwi naszą podróż odrobiną dramatyzmu. Prawda, że ciężko się oprzeć? Twórcą owej podróży jest Jo Nesbo, norweski pisarza, który powołał do życia policjanta Harry’ego Hole i stworzył cykl powieści kryminalnych z nim. „Człowiek nietoperz” (Flaggermusmannen), który powstał w 1997 roku (w Polsce ukazał się dopiero w 2005) rozpoczyna ową serię. Jo Nesbo za swój debiut literacki w tym gatunku, otrzymał dwie nagrody: nagrodę Rivertona (za najlepszy tekst o charakterze kryminalnym) oraz Szklany klucz, przyznawany pisarzom z kraju nordyckiego za…
„Mroczny trop” – Alex Kava – recenzja
Wyobraź sobie, że w jednej chwili świat, który znasz, rozpada się na kawałki, a każdy kolejny krok prowadzi Cię głębiej w sieć kłamstw i zbrodni. Co byś zrobił, gdyby prawda okazała się bardziej przerażająca niż najgorsze koszmary, a jedyną nadzieją byłyby twoje instynkty i lojalność niezwykłych towarzyszy? Jeśli szukasz thrillera, który Cię wciągnie, zmrozi krew w żyłach i sprawi, że zapomnisz o otaczającym świecie, to „Mroczny trop” Alex Kavy będzie dobrym wyborem. To porywająca historia, która raz na zawsze udowodni, że najlepszym przyjacielem człowieka w obliczu zagrożenia może być… pies. Alex Kava to nazwisko, które od lat elektryzuje fanów thrillerów na całym świecie. Amerykańska pisarka słynie z misternie utkanych intryg,…
„Grzech aniołów” – Charlotte Link – recenzja
„Grzech aniołów” autorstwa Charlotte Link trafił w moje ręce przypadkowo. Pożyczyła mi go teściowa z informacją, że to powieść „spod lady” w bibliotece. Cóż niezbyt orientuje się w zwyczajach bibliotecznych, ale jak coś „schowane” to pewnie dobra, bo czy z jakiś innych powodów cieszyłoby się zainteresowaniem? O Pani Link nic nie słyszałam, tak więc zapowiadało się na literacką niespodziankę. Przyznam się, że do przeczytania jej podchodziłam jakoś bez entuzjazmu, opis wydawcy nie specjalnie mnie przekonywał. No ale jak się dostało to trzeba przeczytać i nie oceniać po okładce i wstępie … W powieści Charlotte Link poznajemy Janet Beerbaum i jej rodzinę, dwóch synów, bliźniaków Maximiliana i Maria oraz męża Philipa.…
„Złodziejka książek” – Markus Zusak – recenzja
W literaturze jest pewna tematyka, za którą wybitnie nie przepadam, wręcz powiedziałabym, że jej unikam jak tylko się da. Chodzi o tematykę wojenną, w szczególności drugiej wojny światowej. Nawet sama otoczka wojny sprawia, że dana pozycja staje się dla mnie mało interesująca. Temat ten mi po prostu nie leży i raczej nie będę się rozwodzić dlaczego. Z założenia do takich książek nie sięgam, a jeśli już to z wielkim ociąganiem. Tak właśnie było ze „Złodziejką książek” autorstwa Markusa Zusaka. Sam tytuł mnie uwiódł i byłabym bliska przeczytania jej od razu. Niestety na drodze stanął jeden poważny problem, tematyka wojenna. Już widziałam jak sięgam i odkładam po paru stronach. To przecież…
„Pan Lodowego Ogrodu” – tom 1 – Jarosław Grzędowicz – recenzja
Moja przygoda z Jarosławem Grzędowiczem rozpoczęła się całkiem niewinnie i przypadkowo. Podczas szeroko rozumianych dyskusji literackich, które uwierzcie mi, wcale nie są nudne, zeszło na temat fantastyki polskiej. Przyznaje, temat, w którym mam duże braki (bo tylko Piekara i Sapkowski przeczytani) ale także do niej mnie zbytnio nie ciągnie. Owa dyskusja zeszła na temat dorobku literackiego Grzędowicza (co by nie było kojarzyłam) i gorąco polecano mi powieść „Pan Lodowego Ogrodu„. Skoro tak kusili to coś musi w tym być. Pełna natchnienia siadłam do owej książki… Jarosław Grzędowicz, gdyby jeszcze ktoś nie wywnioskował, jest polskim pisarzem fantastyki, który swój debiut literacki miał w 1982 roku. Na swoim koncie ma wiele opowiadań, za…
„Wielki Gatsby” – Francis Scott Fitzgerald – recenzja
W 1925 roku, po wielu poprawkach, światło dzienne ujrzała książka amerykańskiego pisarza Francisa Scotta Fitzgeralda (1986-1940) – „Wielki Gatsby”. Niestety jej debiut do zbytnio udanych nie należał i dopiero ponowne wydanie w latach pięćdziesiątych przyniosło oczekiwanie zainteresowanie. Jak podaje wydawca, owa powieść została uznana za najlepszy obraz „straconego pokolenia”, którego dojrzewanie do dorosłości przypadło na lata pierwszej wojny światowej. „Nauczmy się okazywać przyjaźń człowiekowi, kiedy żyje, a nie, kiedy już umrze.” Dzieło Fitzgeralda przenosi nas w lata dwudzieste ubiegłego wieku, do Nowego Jorku. Miasta, które odbudowuje się po wielkim kryzysie, miasta, w którym nikt nie śpi. Czasu, w którym zanika moralność a alkohol (pomimo prohibicji) leje się litrami. Czasu pieniędzy…
