„Szepty zmarłych” – Simon Beckett – recenzja
„Skóra. Największy ludzki organ i najbardziej niedoceniany. … Kiedy ciało umiera, enzymy utrzymywane przez życie w ryzach rozbiegają się w amoku. … Skóra i ciało, do tej pory dwie integralne części, zaczynają się rozdzielać. … Ale nawet martwa i odrzucona, skóra nadal zachowuje ślady swojego dawnego ja. Nawet teraz może mieć swoją historię do opowiedzenie i tajemnice do ukrycia. Jeśli tylko umiesz patrzeć.” Taki wstęp może nam zagwarantować tylko Simon Beckett, brytyjski pisarz, który przy pomocy swego bohatera Davida Huntera „uczy” czytelnika tego co dzieje się z ciałem po śmierci. Ciekawe nieprawdaż? „Życie jest tym, co ci się zdarza, gdy pilnie sporządzasz swoje inne plany.” „Szepty zmarłych” to już trzecia powieść…
„Zapisane w kościach” – Simon Beckett – recenzja
Czy pamiętacie antropologa sądowego Davida Huntera? Człowieka, który „umie sprawić, że zmarli opowiedzą mu swoją historię”? Na pewno tak, tego bohatera nie da się zapomnieć, tak samo jak pierwszej powieści Simona Becketta „Chemia śmierci”. Tym razem autor oddaje do rąk czytelników swoją drugą książkę „Zapisane w kościach”, w której dowiemy się, co dzieje się z ludzkim ciałem podczas spalania. Krok po kroku zobaczymy jak niszczycielski jest ogień. Czyż nie brzmi to ciekawie? Tej „barwnej” opowieści śmierci towarzyszy również „urokliwy” i jakże mroczny krajobraz małej wyspy. „Kiedy los nam nie sprzyja, w głębi serca wszyscy jesteśmy egoistami i wszyscy wznosimy te same modły: tylko nie ja, tylko nie ja, jeszcze nie…
„Chemia śmierci” – Simon Beckett – recenzja
Moją uwagę przykuła prosta, lecz wiele mówiąca okładka. Tak wiem, nie powinno oceniać się książki po okładce, ale czyż nie jesteśmy wzrokowcami? Czyż to nie dzięki kontaktowi wzrokowemu nie dokonujemy pierwszych wyborów (nie zawsze słusznych co prawda)? Właśnie owe pierwsze spojrzenie na nią skusiło mnie na wzięcie owej książki do ręki i przeczytanie takiej o to zapowiedź „Już po trzydziestu sekundach przechodzi cię dreszcz. Po minucie masz serce w gardle. A kiedy kończysz czytać, dziękujesz Bogu, że to tylko powieść”. Zaczął kształtować mi się obraz ciekawej i interesującej pozycji, która może zabierze mi trochę czasu. Czytając kolejne zdania powieści, zyskiwałam pewność, że nie będzie to „słodka” opowieść, a raczej taka, która…
„Zakaz seksu we wtorki” – Tracy Bloom – recenzja
„Zakaz seksu we wtorki” jest historią o trzydziestosześcioletniej Katy, zadeklarowanej singielce, która niespodziewanie zachodzi w ciąże a cały jej świat staje na głowie. Autorką powieści jest Tracy Bloom specjalistka ds. marketingu, pochodząca z Wielkiej Brytanii. Połączenie marketingowca i historii, która mogłaby być pisana życiem zapowiadało się ciekawie. W końcu kto jak kto ale specjalista od marketingu powinien umieć sprzedać wszystko. Już od pierwszych stron czytelnik przenosi się w klimat powieści, zakręcony i poważny, czasem śmieszny a czasem dramatyczny. Tak jak samo życie, w którym nigdy nie wiadomo co kryje się za zakrętem. Nie mogę się oprzeć umieszczenia tutaj cytatu z początku książki, który sprawił, że z jeszcze większą chęcią zabrałam się do lektury:…
„Kolekcjoner” – Alex Kava – recenzja
Nie wiem jak Wam ale mi „Kolekcjoner” kojarzy się od razu z dość znanym filmem, który akurat dziś leci w telewizji (nie ma to jak zbieg okoliczności). Jakie to było moje zdziwienie, gdy okazało się, że nowa powieść Alex Kavy ma właśnie taki sam tytuł. Sumując w głowie dobre zdanie na temat wcześniejszych powieści Kavy no i tematykę „Kolekcjonera”, wyszło mi, że zapowiada się kolejna dobra uczta. Niestety zbytnio się nią „nie najadłam”, no ale to potem. „Kolekcjoner” Alex Kavy opowiada kolejne losy Maggie O’Dell – agentki specjalnej, która upodobała sobie ściganie morderców a w szczególności psychopatów i seryjnych przestępców. Każdy lubi to co lubi. Tym razem nasza bohaterka została wysłana na Florydę,…
„Ciało” – Tess Gerritsen – recenzja
Miłośników Tess Gerritsen spotkała miła niespodzianka, w księgarni ukazała się reedycja powieści Gerritsen – „Ciało”. Nie jest to jakby można pomyśleć nowość, gdyż książka swoją pierwszą publikację miała w 1994 roku jako „Peggy Sue Got Murdered”. Jak sama autorka piszę w przedmowie, książka ta stanowi „pomost” pomiędzy jej wcześniejszym zamiłowaniem do romansu a przyszłym gatunkiem literacki – thrillerem. Tak więc sięgając po nią musicie się przygotować, że poza głównym wątkiem kryminalnym toczyć się będzie wątek miłosny (jak to w romansach). Nie powiem aby mnie to cieszyło, gdyż nie przepadam za romansidłami no ale lubię Gerritsen a poza tym w życiu trzeba spróbować wszystkiego. „Ciało” opowiada historię pani doktor Kat Novak,…
„Książę mgły” – Carlos Ruiz Zafon – recenzja
Carlos Ruiz Zafon, hiszpański pisarz, który uwiódł swoich czytelników powieścią „Cień wiatru”, która przez długi czas była na językach wszystkich. Też miałam przyjemność zapoznać się z jego twórczością i zachęcona kunsztem literackim postanowiłam sięgnąć po jego pierwsze powieści. „…nie ma potężniejszej siły niż obietnica…” „Książę mgły” jest właśnie debiutancką powieścią Carlosa Ruiza Zafona, która ukazała się w 1993 roku. Choć adresowana do młodzieży to sam autor napisał, że jest to historia, która powinna sprawić przyjemność wszystkim, tak samo dzieciom jak i dwudziesto-, trzydziesto- a nawet czterdziestolatkom. I niema co się temu dziwić, bo kunszt literacki pozwala na napisanie powieści, w której każdy znajdzie to coś dla siebie. Bo czy jako…
„Pawilon Kwiatu Brzoskwini” – Mingmei Yip – recenzja
Każda kultura ma swoje zwyczaje, a każdy wiek swoje obyczaje. Zarówno naród jak i epoka cechują się czymś, co nie zawsze może być dla nas zrozumiałe. Dlatego warto czasem sięgnąć po książkę, która przeniesie nas gdzieś indziej i pokaże coś co czasem jest ukryte dla naszych oczu. Wszystko to z bezpiecznej odległości. W taką daleką podróż na Daleki Wschód postanowiłam się zabrać z Mingmei Yip i jej powieścią „Pawilon Kwiatu Brzoskwini”. Główną bohaterką jest prawie stuletnia kobieta Xiang Xiang, która pod wpływem wnuczki zabiera nas w podróż po jej życiu, które nie było zwykłe. Razem z nią przenosimy się do początku lat XX do Szanghaju. Xiang Xiang była wtedy trzynastoletnią…
„Nikt nie widział, nikt nie słyszał” – Małgorzata Warda – recenzja
Czy może być coś gorszego od porwania dziecka? Czy możecie wyobrazić sobie koszmar rodziców, których dziecko ginie? Życie w ciągłej niepewności co się stało? Życie z nadzieją, która coraz bardziej przygasa? Jak niewyobrażalne piekło muszą przeżywać dzieci, które brutalnie zostały zabrane od najbliższych? Już sama myśl może powodować paniczny strach. Temat ten a dokładnie historie z porwaniem w tle postanowiła przybliżyć czytelnikom Małgorzata Warda. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, która poza pisaniem zajmuje się także malarstwem i rzeźbieniem. Zadebiutowała w 2004 roku „Bajką o laleczce” w zbiorze „Wesołe historię” a rok później ukazał się jej książka „Dłonie”. Sukces zaś zawdzięcza powieści „Ominąć Paryż”. W 2010 roku zaś ukazała się…
„Ja inkwizytor. Dotyk zła” – Jacek Piekara – recenzja
„Oto on, inkwizytor i Sługa Boży, człowiek głębokiej wiary.” Brzmi znajomo? Jeśli znacie Jacka Piekarę to na pewno słyszeliście o Mordimerze Madderdinie – inkwizytorze, który jest pełen wiary i zapału, przy czym nie traci swojego cynicznego humoru, który ja osobiście lubię. Niedawno w księgarni ukazała się kolejna książka z jego przygodami z pierwszych lat służby bożej – „Ja inkwizytor. Dotyk zła”. Jacek Piekara jest polskim pisarzem fantastyki, który powołał do życia inkwizytora Madderdinie, który żyje w alternatywnym świecie, w którym Chrystus zszedł z krzyża i objął władzę nad ludzkością. „Ja inkwizytor. Dotyk zła” jest trzecim tomem z cyklu, który ukazał się w 2010 roku. Pierwszym opowiadaniem w książce jest tytułowy „Dotyk…
„Klara” – Iza Kuna – recenzja
Przez przypadek w moje ręce trafiła powieść Izy Kuny – „Klara”. Mówiąc szczerze dobrze, że był to przypadek, w przeciwnym wypadku byłabym mocno zawiedziona. A tak bez żadnych oczekiwań sięgnęłam po tą lekturę, gotowa na kolejną intelektualna przygodę. Na początku myślałam, że to tylko wstęp jest taki trudny do przejścia, w połowie liczyła na głębszy sens, koniec zaś rozwiał wszelkie nadzieje na dobrą powieść. Z całym szacunkiem dla Pani Izy ale chyba powinna pozostać przy aktorstwie, bo pisanie jej nie służy. Chociaż trening czyni mistrza tak więc … „Klara” opowiada historię dojrzałej kobiety, tytułowej Klary, która zbliża się do czterdziestki. Nie posiada męża ani dzieci, ale za to ma kochanka…
„Kwiat pustyni” – Waris Dirie – recenzja
„Kwiat pustyni” jest powieścią biograficzną somalijskiej modelki Waris Dirie. Jest też apelem przeciwko tak brutalnemu rytuałowi jak obrzezanie. Waris postanowiła w końcu opisać historię swojego życia aby oczy wszystkich zwróciły uwagę na ten zwierzęcy akt przemocy, który jest tradycją. Na podstawie powieści powstał film o tym samym tytule, ale dla mnie lepsze jest słowo pisane. „Jeżeli zaczniesz się przejmować porażkami, rozpadniesz się na kawałki.” Tytuł powieści wiąże się od imienia bohaterki, Waris w języku nomadów oznacza właśnie kwiat pustyni. Kwiat ten zakwita bardzo rzadko i niestety na krótko. Główna bohaterka urodziła się w plemieniu pustynnych wędrowców i od najmłodszych lat była uczona posłuszeństwa, obowiązków i radzenia sobie w trudnych warunkach.…
„Blondynka na Czarnym Lądzie” – Beata Pawlikowska – recenzja
Spacerując po uliczkach w pewnym supermarkecie trafiłam na książkę Beaty Pawlikowskiej „Blondynka na Czarnym Lądzie”. Chociaż nie przepadam za opisami podróż i takim typem literatury to jednak się skusiłam, a nuż mi się spodoba. Nie będę ukrywać, że poza chęcią zapoznania się z twórczością Pawlikowskiej także cena była czynnikiem motywującym. „Odwaga jest częścią duszy. Wystarczy z niej skorzystać. Nie poddawać się słabości, odrzucić od siebie lęk i skoncentrować się na tym, co ważne.” Beata Pawlikowska jest główną bohaterką i narratorką serii książek opowiadających o jej podróżach. W zakupionej przeze mnie powieści autorka udaje się na safari po Afryce, gdzie odbywa niesamowitą przygodę. Razem z Beatą wkraczamy w dziki świat sawanny…
„Zapiski stanu poważnego” – Monika Szwaja – recenzja
Gust i zwyczaje czytelnicze są różne. Czasami potrafią nawet zaskoczyć ich właściciela. Tak było w moim przypadku, najpierw narzekam na twórczość Moniki Szwaji a za chwilę sięgam po kolejną powieść, skierowaną do kobiet, która na pewno skończy się happy endem i zasłodzi mi dzień. Czemu to tak? Próbując tłumaczyć moje niezrozumienie, sugeruje się twierdzeniem, że trzeba dawać drugą szansę, bo każdy może mieć gorsze i lepsze powieści. I tu muszę się przyznać, drugie podejście do Moniki opłacało się. Wybór padł na “Zapiski stanu poważnego”, które wciągnęły mnie w swój świat do późna w nocy. Główna bohaterką jest trzydziestoparoletnia reporterka mieszkająca w Szczecinie. Pewnego dnia dowiaduje się, że jest w…
„Lisinka” – Birgit Pouplier – recenzja
Jak to dobrze mieć w pracy czytające koleżanki, które na dodatek nie gustują w moim zamiłowaniu do ostrzejszych pozycji. Dzięki temu w moje ręce zawsze może wpaść książka, po którą sama bym raczej nie sięgnęła. Tym razem, w tymczasowe posiadanie dostałam powieść biograficzną o dźwięcznym tytule „Lisinka” autorstwa Birgit Pouplier. Ja i biografia? Trzeba spróbować wszystkiego. Bohaterką książki jest Elizabeth Baumann Jerichau, malarka o artystycznej duszy, która żyła w XIX wieku. Pokazana jest jako barwna postać, która swoim uporem potrafiła zdobyć wszystko a jej poglądy odbiegały od ówczesnych reali. Elizabet, zwaną przez ojca Lisinką poznajemy za czasów dzieciństwa, kiedy to mieszkała na warszawskim Żoliborzu. Od najmłodszych lat pokazywała, że wie…
