„Laboratorium” – Douglas Preston i Lincoln Child – recenzja
Książka „Laboratorium” autorstwa Prestona i Childa jest moim drugim spotkaniem z duetem tych pisarzy i tak się też składa, że jest to także ich druga wspólna powieść. Z ich twórczością spotkałam się przypadkowo, gdy sięgnęłam po „Relikwiarz”, który mi się spodobał więc postanowiłam zapoznać się z resztą ich pozycji. I tak oto „Laboratorium” trafiło w moje ręce, a ja zabrałam się za czytanie. Bohaterem, który wysuwa się na pierwszy plan jest Guy Carson, laborant niezadowolony ze swojej dotychczasowej pracy. Pewnego dnia na spotkanie zaprasza go sam szef Brent Scopes i oferuję pracę nad tajnym projektem, który może pomóc milionom ludzi. Poza zaszczytem, w grę wchodzą także duże pieniądze. Guy łapiąc okazję zgadza się…
„Osaczona” – Tess Gerritsen – recenzja
Jeśli macie chwilę czasu i ochotę na coś lekkiego to śmiało możecie sięgnąć po książkę Tess Gerritsen – „Osaczona”. Powieść swój debiut miała w 1993 roku i jest jedną z pierwszych powieści autorki. W tym roku jej nakład został wznowiony przez wydawnictwo, ku uciesze wielu fanów pisarki. „Osaczona” łączy w sobie sensacyjno – kryminalną akcję z romansem, czyli mówiąc krótko jest romansem kryminalnym. Sama autorka przyznaje, że zafascynowała się tym gatunkiem literackim i w początkach swojej kariery, prawie zawsze starała się wplatać romansową nutę. I chociaż lubię powieści Gerritsen to po jej pierwsze pozycje nie sięgam zbyt chętnie, gdyż nie przepadam za „miłostkami”. Muszę jednak przyznać, że tutaj nie było aż…
„Trupia Farma” – Bill Bass i Jon Jefferson – recenzja
Odkąd tylko istnieje życie, istnieje też i śmierć. W większości wypadków, spowodowana naturalnym biegiem czasu, czasem niestety zapoczątkowana przez osoby trzecie. Wtedy pojawiają się różnego rodzaju pytania, które poza odpowiedzią jak i dlaczego, mają jeszcze jeden cel: złapanie sprawcy. Odpowiedzi na niektóre z tych pytań można szukać w Ośrodku Antropologii Sądowej Uniwersytetu Tennesse, w którym dzięki zmarłym naukowcy rozwiązują kryminalne zagadki. Na niewielkim, ogrodzonym terenie leżą ludzkie zwłoki, zakopane w ziemi lub zanurzone w wodzie, zatopione w bagnach oraz ukryte w bagażnikach samochodów. Brzmi nieprawdopodobnie ale to właśnie tam prowadzone są badania, w których dokumentowane są kolejne etapy rozkładu ciał. Wszystko tylko po to aby pomóc śledczym. Owe miejsce pospolicie zwie się „Trupią…
„Kosogłos”- Suzanne Collins – recenzja
Po wyjściu z areny, gdzie śmierć była codziennością, a każdy gest miał znaczenie w makabrycznym spektaklu, Katniss Everdeen odkryła, że prawdziwa gra o przetrwanie dopiero się rozpoczęła. „W pierścieniu ognia” pozostawił nas w osłupieniu, zdezorientowanych i głodnych odpowiedzi, a Suzanne Collins w „Kosogłosie” – finałowym tomie trylogii „Igrzyska śmierci” – rzuca nas w sam środek pełnokrwistej rebelii. To już nie walka o indywidualne przeżycie, ale o przyszłość całego Panem. Ostatnia część sagi to mroczna i poruszająca opowieść o cenie wolności, psychologicznych kosztach wojny i ciężarze bycia symbolem nadziei w świecie pogrążonym w chaosie. Akcja „Kosogłosa” rozpoczyna się bezpośrednio po dramatycznych wydarzeniach na arenie Ćwierćwiecza Poskromienia. Katniss trafia do Trzynastego Dystryktu…
„Ani słowa prawdy” – Jacek Piekara – recenzja
W mojej biblioteczce od dłuższego czasu leżakowała sobie książka Jacka Piekary – „Ani słowa prawdy – Opowieści o Arivaldzie z Wybrzeża”. I choć jestem miłośniczką twórczości Piekary to jakoś Arivald nie mógł mnie skusić. Nawet zachęcający opis na tylnej okładce obiecujący wielką magiczną przygodę, w której czynny udział biorą „żądne złota krasnoludy, okrutne elfy-ludojady, mroczni wiedźmiarze, czarodziejki i czarownice, wampiry, demony, potwory z innych wymiarów”, nie mógł mnie przekonać. Widocznie niektóre pozycję muszą u mnie swoje odstać zanim po nie sięgnę. No ale przyszedł weekend majowy i Arivald w końcu porwał mnie w swoją przygodę. „Banalne stwierdzenia, sentencje czy przysłowia czasem niezwykle udanie obrazują prawdę (…).” „Ani słowa prawdy” jest zbiorem dziesięciu…
„W pierścieniu ognia”- Suzanne Collins – recenzja
Zwycięstwo w Głodowych Igrzyskach powinno oznaczać ocalenie, powrót do domu i życie w dostatku. Ale czy w państwie Panem, rządzonym twardą ręką przez Kapitol, cokolwiek jest naprawdę proste? Suzanne Collins w „W pierścieniu ognia”, drugim tomie trylogii „Igrzyska śmierci”, udowadnia, że wyjście z areny nie oznacza wcale końca walki. Wręcz przeciwnie – to dopiero początek gry o znacznie wyższą stawkę, gry, w której zasady są bardziej bezlitosne, a przeciwnik – prezydent Snow – jeszcze bardziej przebiegły. Po brawurowym finale siedemdziesiątych czwartych Igrzysk, w którym Katniss Everdeen i Peeta Mellark wspólnie przeciwstawili się Kapitolowi, stając się wbrew sobie symbolami buntu, ich życie staje się jeszcze bardziej skomplikowane i niebezpieczne. „W pierścieniu…
„Igrzyska śmierci” – Suzanne Collins – recenzja
Co by się stało, gdyby najbardziej makabryczne reality show stało się ponurą rzeczywistością? Gdyby granica między rozrywką a absolutnym bestialstwem zatarła się, a młodzi ludzie zmuszeni byli walczyć na śmierć i życie ku uciesze rządzącej elity? To nie jest jedynie hipotetyczne pytanie, ale przerażająca wizja nakreślona przez Suzanne Collins w jej powieści „Igrzyska śmierci”. Od momentu premiery książka ta wstrząsnęła światem literatury młodzieżowej, zdobywając rzesze fanów i wywołując gorące dyskusje na temat poruszanych w niej motywów. Zanurzmy się w mroczny świat Panem, by przekonać się, co sprawia, że ta opowieść pozostaje tak przejmująca i aktualna. Suzanne Collins rzuca nas w przyszłość, do państwa Panem, które powstało na gruzach dawnej Ameryki…
„Zieleń Szmaragdu. Trylogia Czasu” – Kerstin Gier – recenzja
„Zieleń szmaragdu” to niestety ostatni tom „Trylogii Czasu”. Niestety gdyż oznacza to koniec przygody z podróżniczką w czasie o imieniu Gwen i aż smutno się robi. Muszę przyznać, że dawno nie czytałam tak dobrej powieści, która by mnie wciągnęła bez reszty. Naprawdę z czystym sumieniem ową trylogię mogę polecić prawie każdemu, kto chce się oderwać od rzeczywistości i przenieść się do świata nastoletniej bohaterki oraz zapomnieć o wszystkim. Tak wiem, wiem moje zachwyty są przerażają ale to dlatego, że ta trylogia jest warta pochwał. Tak jak narzekałam, że w poprzednim tomie brakowało odwołań do części pierwszej tak tutaj autorka się o nie postarała. Te drobne wtrącenia przypominają czytelnikowi o co chodzi.…
„Błękit szafiru. Trylogia czasu” – Kerstin Gier – recenzja
„Błękit Szafiru” jest drugim tomem „Trylogii Czasu” autorstwa Kerstin Gier, w którym to Gwendolyn dalej próbuje odnaleźć się w świecie podróżników w czasie. Część ta rozpoczyna się dokładnie w tym samymi momencie, w którym skończyła się w poprzednim tomie. Przez co mamy wrażenie, że czytamy jedną całość. Przygotujcie się więc, że znowu możecie „przepaść” w powieści. Tak jak przystało na kontynuację, na czytelników czeka masa tajemnic i sekretów, a także i zagadek. Na szczęście Gwendolyn nie jest sama i w rozszyfrowaniu niewyjaśnionych spraw pomaga jej oddana przyjaciółka, bo niestety na pomoc rodziny (kuzynki i ciotki) nie ma co liczyć. W końcu odebrała coś co się należało Charlotcie i nie mówię…
„Czerwień rubinu. Trylogia czasu” – Kerstin Gier – recenzja
Z „Trylogią Czasu” zetknęłam się przypadkiem, ot w księgarni ujrzałam trzy książki z ciekawymi okładkami (bo sami musicie przyznać, że są ładne i przyciągają wzrok). No ale w końcu nie powinno się oceniać książki po okładce więc postanowiłam zapoznać się z opiniami o owej trylogii. O dziwo były bardzo pozytywne i zachęcające. Czyżby tym razem uroki graficzne były na równi z treścią? Tak czy siak postanowiłam przekonać się na swojej skórze i przeczytać ową historią. Gdy nadarzyła się okazja, sięgnęłam po pierwszy tom o dźwięcznym tytule: „Czerwień rubinu” i muszę przyznać, że zostałam porwana w niesamowitą i nieprzewidywalną przygodę, którą już teraz mogę każdemu polecić. Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia…
„Grimpow. Sekret ośmiu mędrców” – Rafael Abalos – recenzja
W związku z tym, że moja obecna biblioteczka jest zapakowana w pudła, postanowiłam poszukać czegoś ciekawego w starym „książkozbiorze”, którego jeszcze nie zabrałam do nowego mieszkania. W moje ręce wpadła powieść Rafaela Abalosa – „Grimpow. Sekret ośmiu mędrców”. Gdzieś w niezbadanych przestrzeniach mojej pamięci wyszukałam wzmiankę, że chyba była to książka warta przeczytania. Chociaż musiało to być dość dawno bo kompletnie nie pamiętałam o czym jest dokładnie. No więc nie pozostało mi nic innego jak sobie przypomnieć. Jeśli mnie pamięć nie myli, książka powstała w czasie kiedy była wielka „nagonka” na mistyczne średniowiecze, tajemnicze zakony i skarby ukryte w tajemniczych słowach mędrców. Tak więc jak się można domyśleć akcja powieści dzieje…
„Śmiertelne napięcie” – Alex Kava – recenzja
Przeglądając nadchodzące premiery książkowe natrafiłam na pozycję Alex Kava – „Śmiertelne napięcie”, kolejną powieść z Maggie O’Dell w roli głównej. W związku z tym, że lubię tą pisarkę, nie zastanawiając się wiele zamówiłam ją w przedsprzedaży. Księgarnia chyba postanowił sprawić mi przyjemność bo trzy dni przed oficjalna premierą trafiła ona do mnie. Miła niespodzianka. Musze przyznać, że trochę obawiałam się nowej powieści Kavy, gdyż w pamięci mam jej poprzednią książkę, która niestety nie była zbyt udana. No ale na szczęście moje obawy były bezpodstawne i Alex stworzyła kolejną dobrą lekturę, którą czyta się chętnie już od pierwszych stron. W sumie niema co się dziwić bo nie ona pierwsza i nie…
„Bezwzględna” – Gail Carriger – recenzja
Seria „Protektorat Parasola” Gail Carriger to literacki koktajl, w którym steampunkowa technologia, wiktoriańskie konwenanse i paranormalne istoty mieszają się z błyskotliwym humorem i niebanalną romansem. Po eskapadzie na kontynent w „Bezgrzesznej”, w czwartym tomie zatytułowanym „Bezwzględna” Alexia Tarabotti powraca do Londynu, ale jej powrót bynajmniej nie oznacza spokoju. Wręcz przeciwnie – staje w obliczu wyzwań, które są równie niezwykłe, co jej własna natura, a w dużej mierze właśnie z niej wynikają. „Bezwzględna” podejmuje wątki bezpośrednio po zakończeniu poprzedniego tomu, a sytuacja Alexii jest… delikatnie mówiąc, skomplikowana. Bez zdradzania kluczowych szczegółów poprzednich części, można powiedzieć, że Alexia znajduje się w stanie, który w jej świecie, pełnym wampirów i wilkołaków, jest absolutnie…
„Relikwiarz” – Douglas Preston i Lincoln Child – recenzja
Buszując po jednym ze sklepów, natrafiłam na wydanie kieszonkowe „Relikwiarza”, autorstwa Douglasa Prestona i Lincolna Childa. Muszę się przyznać, że żadnej ich powieści nie czytałam, jak również nie słyszałam dużo o tym duecie. Takie moje małe zacofanie. Tak jak to ostatnio często bywa, moją uwagę przyciągnęła okładka i opis wydawcy, a w szczególności jedno zdanie: „Czytanie tej powieści jest jak przejażdżka kolejką wysokogórską”. Nie będę ukrywać, że lubię takie przygody tak więc „Relikwiarz” wylądował w koszyku. Jak to czasami bywa na kolejkach górskich, robi się niedobrze, tak i mnie po pierwszych stronach zemdliło. Mam za sobą sporo makabrycznych książek, ale opis nurzania się w wodzie, które jest jak bagno od wszelkich nieczystości, fekaliów…
„Charlie i fabryka czekolady” – Roald Dahl – recenzja
„Charlie i fabryka czekolady” Roalda Dahla trafiła do mnie przez przypadek, ot tak koleżanka kupiła i mi pożyczyła. Pewnie sama z siebie nigdy bym nie sięgnęła po tą pozycję, no ale w wyniku chwilowego braku innych powieści postanowiłam ją przeczytać. Dodatkowo przemawiało za nią jeszcze to, że lubię czytać książki, które miały swoje ekranizację i porównywać, które „medium” było lepsze. A jak zapewne wiecie Charlie doczekał się swojej wersji kinowej i to nawet dwóch. Pierwsza powstała w 1971 roku oraz druga z 2005 roku z Johnnym Deepem w roli Williego Wonki (właściciela fabryki). Tą późniejszą wersję oglądałam i śmiało mogę powiedzieć, że film był o wiele lepszy niż książka. No…
